แม่ผัว &​ ลูกสะใภ้

สวัสดีค่ะ  ขอพื้นที่บ้างนะคะ  อยากอธิบายอยากระบาย ตอนนี้ท้อไปหมด  เราอยู่ที่จันทบุรีค่ะเราย้ายมาอยู่กับแฟนได้3ปีนี้แล้วเราทนกับคำพูด, น้ำเสียง, อารมณ์​ของคนเป็นแม่ผัวมาตลอด เราไม่เคยบอกให้ผัวเราฟังเลยสักครั้งเก็บมาตลอดจนมาเมื่อ5วันก่อนเรากลับจากเดินทางจากสุพรรณบุรี​มาจันทบุรี  เราเหนื่อยมากๆ  เรายอมรับว่าตอนนั้นเราผิดที่แม่ผัวถามอะไรเราเยอะแยะแต่เราไม่ตอบ  เราเดินหนีเข้าห้องเพื่อพัก
พอผ่านมาอีกวัน  ช่วงเย็น  เรากำลังจะผสมอาหารให้หมา  เรา  อยู่ดีดีแม่เค้าเดินมา
พูดจาด้วยน้ำเสียง  กึ่งไม่พอใจ  ว่า  กะดูกมีหลังบ้านต้มไว้นะไม่เอามาให้หมา  เราเลยย้อนกลับไป  ว่า  ให้หมากินเนื้อๆบ้างสงสารมัน  เค้ากะโกนเสียงดัง  ก็ไปเอาอันนั้นมาก่อนสิ
แล้วอยู่ดีดี  เหมือนเราฟิวส์ขาด  กะแทกถาดข้าวหมา  แล้วก็พูดกลับ  แม่พูดดีดีบ้างได้ป่ะ
คำพูดแม่แต่ละคำ  น้ำเสียงแม่แต่ละที  พูดดีดีบ้างเถอะ  พอเราพูดจบ  เค้านิ่งและก็พูดประมานกวนๆ  ว่ากูพูดของกูแบบนี้มาตั้งแต่ในแต่ไร  รับได้ก็รับ  เราเดินหนีเข้าห้อง  แล้วเค้าก็ตะโกน  ว่า  บ้านเนี้ย  อยู่ได้ก็อยู่อยู่ไม่ได้จะไปไหนก็เชิญ  คือตอนนั้นโมโหมาก
ที่คิดเถียงต่อไม่อยากให้เรื่องยาว
แต่เค้าก็เอาเราไปโพธนา  ว่าเรางั้นงี้
บางที่เราไปเดินตลาดเราก็โดนเค้านินทา
นินทาแบบชี้นิ้ว  มอง  จ่อง  แบบนั้นเลย
พออยู่ในบ้านก็โดนประชด  ประชัน
เรียกแถนตัวเราว่า  คุณเธอ  ว่า  เค้า
ประชดเราทุกอย่าง  จนตอนนี้เราเครียดมาก
เราเลย  คิดจะออกไปอยู่ของเราเอง
ถึงจะเหนื่อยจะลำบาก  แต่คงสบายใจกว่านี้
ส่วนผัวเรา... เค้ารับรู้มาตลอดว่าเราโดนอะไรบ้างโดยที่เราไม่ต้องบอก

เหนือการมีผัวที่ดี  คือการมีแม่ผัวที่รักเรา
ขอบคุณที่มีพื้นที่ให้ระบายค่ะ