ความรักคือการใจืการที่เราที่มีความรัก มันต้องเชื่อใจกันและกัน อย่าคิดระแวงหรือหวาดกลัวกับความรักเลยคับ การที่มีความรักมันคือบทเรียน ความรักมันจะค่อยๆสอนให้เราได้รู้จักมันมากขึ้นและเรียนรู้ไปกับมันมากขึ้น มันขึ้นอยู่ทว่า คุณจะเรียนรู้ในรูปแบบไหน และสร้างสรรค์ความรักของคุณในทางไหน แล้วมีความสุขไปกับมัน แต่อย่างที่ว่ากัน ความรักมันไม่ได้โรยไปด้วยดอกกุหลาบ แต่มันอาจจะมีอุปสรรคมากมายที่คุณต้องเผชิญ กุหลาบมันยังมีหนาม หนามแค่นี้คืออุปสรรค แล้วคุณจะยอมและท้อถอยกับอุปสรรคแค่นี้หรือเดินต่อไป ผมว่าทุกคนมีคำว่า สมหวัง และ ไม่สมหวัง แต่ก็ว่านั้นแหละ คนเราไม่รู้ว่าเจอความรักมาในรูปแบบไหนก็ตาม อย่าเอาอดีตที่ผ่านมาและเจอมา มาเปรียบเทียบกับคนปัจจุมัน เพราะสุดท้าย คุณอาจจะเสียคนที่พร้อมที่จะเข้ามาคอยเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปก็ได้ เพราะคำว่า ระแวง และ หวาดกลัว มาเป็นตัวบ่งชี้ จงเอาความรู้สึกตัวมาเป็นตัวชี้วัด ถ้าเราจะรักใครชอบใคร จงชอบในสิ่งที่เขาเป็นและรักในสิ่งที่เขาเป็น อย่ารักหรือชอบใครในสิ่งที่เราอยากให้เขาเป็น แล้วสุดท้ายมันก็จะเจ็บแต่จบ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและชี้แนะได้นะคราบ
ผมว่าความรักคือการเชื่อใจ คุยได้ทุกเพศทุกวัย