ต้องพูดก่อนเลยว่า ตอน ม.ปลาย ผมโดนบังคับไห้มาเรียน สายอาชีพ ก็คือ พวกช่างนั่นเอง ซึ่งผมไม่เคยชอบอยู่แล้วแต่จะทำยังไงได้หละครับ เจอคำพูดนี้ไป ~~
( ถ้าไม่เรียนช่างก็ไม่ต้องเรียน ) จนผมไม่กล้าพูดอะไรต่อ ก็เลยอะตัดสินใจเรียน ทีแรกก็ดี ปี1ผ่านไป เกรดยังดีอยู่ ในหัวก็คิดว่า มันอาจจะเรียนได้ก็ไ้ด้ แต่พอเริ่มปี2 เทอม1 เกรดเริ่มแย่ 0 เริ่มติด พอเทอม2 ก็เริ่มเละเรื่อยๆ เชื่อไหมครับว่า งานปฏิบัติเกี่ยวกับช่างผมทำอะไรแทบไม่ได้เลย ทั้งๆที่ ตั้งใจฟังก็แล้ว ลองร่างแบบเองเกือบหมด ก็ยัง ไม่เข้าหัว ตอนนี้ ผม ม.5 แล้ว เทอมนี้ ผมต้องฝึกงาน และเรียนต่อ.อีก5 เดือน ถึงจะจบปี3
ใจผม อยากเรียน นิเทศศาสตร์ ที่ ม.กรุงเทพมากๆ อยากเรียน สาขาศิลปศาสตร์การแสดง ผมเป็นคนที่พูดเก่ง และชอบการแสดง ซึ่งผมเคยไปแข่งการแสดงมาเยอะอยู่ และทุกครั้งที่มีงานโรงเรียน ผมก็จะได้เเสดงเสมอ แต่ก็นั่นแหละครับ คือ ทุกคน ก็พูดกันว่า มันหางานยาก ตกงานกันเยอะ แต่ก็มีคนอีกแบบพูดว่า ถ้าอยากเรียน ก็เรียน เราจะไม่มีทางตกงานถ้าเราไม่เลือกงาน ซึ่งผมก็คิดแบบนี้ ผมเคยลองคุยกับครอบครัวไปแล้วซึ่งเขาเคยบอกว่า โอเคร ถ้าเรียนช่างไม่ไหว ก็ไม่ต้องเรียน ผมรู้ครับว่า เรียนสายอาชีพมันหางานง่าย แต่ใจเราไม่ชอบนิเนาะทำไงได้ ผมก็โล่ง โอเค ปี3 เราจะทำเกรดไห้ได้มากที่สุด ไหนๆก็ปีสุดท้ายที่จะได้เรียน ในสิ่งที่ไม่ไ่ด้ชอบแล้ว พอผ่านไปสักพักแม่ ผมเอ่ยมาว่า เรียน ปวส. ต่อไหม เปลี่ยนสายเอาก็ได้ ใจผมอยู่ที่กระตุ่ม ใจผมก็คิดว่า ไหนบอกจะไห้เราไปเรียนไง แล้วมาพูดแบบนี้ทำไมก็รู้ว่าเราไม่ชอบคือไม่ชอบ แต่ผมไม่ได้พูดหรือเถียงอะไร ผมเก็บไว้คนเดียว ร้องไห้คนเดียว
ผมควรทำยังไงดีครับ ถึงผมจะได้ไปเรียนแบบที่ผมอยากเรียน 😞
ผมไปปรึกษาพี่สาว พี่สาวผมก็บอกมันไกลนะ กทม.
แต่ถึงถ้าได้เรียน พี่ก็อยากไห้ต่อ คณะ ครุศาสตร์ มากกว่า อยากไห้เรียน ครูพละ
สรุปง่ายๆคือผมปรึกษาคนในครอบครัวไม่ได้เลย ยิ่งปรึกษา เขายิ่งแนะนำในสิ่งที่ผมไม่ชอบ TT
ใครเคยโดน บังคับไห้เรียน ที่ตัวเองไม่ชอบบ้างครับ ?
( ถ้าไม่เรียนช่างก็ไม่ต้องเรียน ) จนผมไม่กล้าพูดอะไรต่อ ก็เลยอะตัดสินใจเรียน ทีแรกก็ดี ปี1ผ่านไป เกรดยังดีอยู่ ในหัวก็คิดว่า มันอาจจะเรียนได้ก็ไ้ด้ แต่พอเริ่มปี2 เทอม1 เกรดเริ่มแย่ 0 เริ่มติด พอเทอม2 ก็เริ่มเละเรื่อยๆ เชื่อไหมครับว่า งานปฏิบัติเกี่ยวกับช่างผมทำอะไรแทบไม่ได้เลย ทั้งๆที่ ตั้งใจฟังก็แล้ว ลองร่างแบบเองเกือบหมด ก็ยัง ไม่เข้าหัว ตอนนี้ ผม ม.5 แล้ว เทอมนี้ ผมต้องฝึกงาน และเรียนต่อ.อีก5 เดือน ถึงจะจบปี3
ใจผม อยากเรียน นิเทศศาสตร์ ที่ ม.กรุงเทพมากๆ อยากเรียน สาขาศิลปศาสตร์การแสดง ผมเป็นคนที่พูดเก่ง และชอบการแสดง ซึ่งผมเคยไปแข่งการแสดงมาเยอะอยู่ และทุกครั้งที่มีงานโรงเรียน ผมก็จะได้เเสดงเสมอ แต่ก็นั่นแหละครับ คือ ทุกคน ก็พูดกันว่า มันหางานยาก ตกงานกันเยอะ แต่ก็มีคนอีกแบบพูดว่า ถ้าอยากเรียน ก็เรียน เราจะไม่มีทางตกงานถ้าเราไม่เลือกงาน ซึ่งผมก็คิดแบบนี้ ผมเคยลองคุยกับครอบครัวไปแล้วซึ่งเขาเคยบอกว่า โอเคร ถ้าเรียนช่างไม่ไหว ก็ไม่ต้องเรียน ผมรู้ครับว่า เรียนสายอาชีพมันหางานง่าย แต่ใจเราไม่ชอบนิเนาะทำไงได้ ผมก็โล่ง โอเค ปี3 เราจะทำเกรดไห้ได้มากที่สุด ไหนๆก็ปีสุดท้ายที่จะได้เรียน ในสิ่งที่ไม่ไ่ด้ชอบแล้ว พอผ่านไปสักพักแม่ ผมเอ่ยมาว่า เรียน ปวส. ต่อไหม เปลี่ยนสายเอาก็ได้ ใจผมอยู่ที่กระตุ่ม ใจผมก็คิดว่า ไหนบอกจะไห้เราไปเรียนไง แล้วมาพูดแบบนี้ทำไมก็รู้ว่าเราไม่ชอบคือไม่ชอบ แต่ผมไม่ได้พูดหรือเถียงอะไร ผมเก็บไว้คนเดียว ร้องไห้คนเดียว
ผมควรทำยังไงดีครับ ถึงผมจะได้ไปเรียนแบบที่ผมอยากเรียน 😞
ผมไปปรึกษาพี่สาว พี่สาวผมก็บอกมันไกลนะ กทม.
แต่ถึงถ้าได้เรียน พี่ก็อยากไห้ต่อ คณะ ครุศาสตร์ มากกว่า อยากไห้เรียน ครูพละ
สรุปง่ายๆคือผมปรึกษาคนในครอบครัวไม่ได้เลย ยิ่งปรึกษา เขายิ่งแนะนำในสิ่งที่ผมไม่ชอบ TT