คือตอนนี้อึดอัดใจมากๆ เรากำลังเรียนมหาลัยปีที่2กำลังจะขึ้นปี3แล้วค่ะ
ประเด็นคือเราคบแฟนคนนึงเมื่อปีที่แล้ว ซึ่งเดือนมีนานี้จะคบกัน1ปีค่ะ
ช่วงคบกันแรกๆก็ดีเอาอกเอาใจ แต่เรารู้สึกว่าเค้าไม่สามารถทำอะไรด้วยตัวเองได้
อย่างแรกเลยคือ สมัครลงทะเบียนเรียนเอง จ่ายค่าเทอม ทำprotยื่นมหาลัย หรือแม้กระทั่งศึกษาคณะที่อยากเรียน
เราก็เป็นคนจัดการให้หมด คือในช่วงแรกที่เข้ามาในชีวิตเขา ชีวิตเขาวุ่นวายมาก ทั้งเรื่องเพื่อนพากันเกเรเละเทะ
แอบสูบกัญชาในห้องจนพ่อแม่จับได้หลายรอบก็ไม่เลิก ตัวเราเป็นรุ่นพี่เขา1ปีนะคะ เราเข้าใจช่วงมัธยมคงมีเละเทะกันบ้าง
แต่ตอนนี้ปี1แล้ว ตลอดระยะเวลาที่คบกัน3เดือนแรกเรามีความสุขมาก แม่เขาครอบครัวเขาดีกับเรามากเป็นห่วงเป็นใยเรา
แม่เขาบอกทุกคนว่าเราคือลูกสะใภ้ เขายังบอกเราอีกว่า แม่ขอบคุณมากๆนะที่เข้ามาในชีวิต ขอบคุณอะไรสักอย่างที่ทำให้
ได้เจอกัน แม่มีความสุขขึ้นมาก แล้วตัวลูกแม่ก็ดีขึ้นเพราะเรา ประมาณนี้อะค่ะเขาพูดบ่อยมาก ก็มีไปนอนบ้านอยู่แบบครอบครัวเลยค่ะ
ไม่เคยมีปัญหากับคนที่บ้านเขานะคะ แต่พออยู่ไปเริ่มรู้สึกว่า ทำไมไม่ช่วยล้างจาน ไม่ช่วยเก็บผ้า วันๆเขาไม่ทำอะไรเลยค่ะ
อย่างล่าสุดเทอม1ที่เกรดออก เกรดเค้าใช้ได้พอสมควรนะคะ2.83 เพราะตัวเราเองช่วยทำการบ้านให้ทุกอย่างเลยค่ะ เราคิดว่าเรารักเค้าเราทำให้ได้
ก็คบกันไปจน10เดือนค่ะทะเลาะบ้างนิดหน่อย แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะแม่เค้าจะเป็นคนมาช่วยแก้ปัญหาและพูดกับเราตลอดว่า ถ้ารารักลูกเขาเราต้องไม่ปล่อยมื อ ลูกเขาง่ายๆ ซึ่งบางทีปัญหาที่ทะเลาะคือเรื่องที่เค้าอยากจะไปกินน้ำกระท่อมกับเพื่อน ตัวเราเองไม่โอเคมากๆกับเพื่อนกลุ่มนี่ ล่าสุดก่อนเราจะเลิกกันคือเค้าขอไปหาเพื่อนกลุ่มนี้ซึ่งเราก็ไม่รู้จะห้ามยังไงเลยตัดสินใจไปด้วย (ต้องบอกก่อนนะคะว่าเราเคยทั้งขอร้อง พูดด้วยดีๆขู่จะเลิกก็มีบ้างแต่เขาไม่สนค่ะ) แรกๆเค้าทำให้ได้หลังๆเหมือนชินคนอยู่ด้วยกันมาปีนึง สุดท้ายเขาตัดสินใจกลับไปทำตัวแบบเดิมคือกลับไปกินน้ำกระท่อมและถ่ายลงigแบบภูมิใจ เหมือนพวกเด็กเห่อ ซึ่งเราไม่โอเคมากๆ อีกทั้งวันนั้นยังเป็นวันงานศพย่าเรา แล้วเหมือนเพื่อนกลุ่มนั้นก็รู้อยู่แล้วว่า เขาไปงานศพมา ก็ยังถามเหมือนติดตลก ว่านี่ไปงานศพมาจริงๆใช่ปะ ไปมาจริงหรอ เหมือนพูดแนวติดขำเพราะแซวชุดที่แฟนเราใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำ แซวจนเราโมโห เราเลยพูดไปกลางวงว่า แล้วอยากลงไปอยู่ในโลงด้วยมั้ยละ เพื่อนเค้าก็พากันขำกัน ส่วนแฟนเรานั่งเงียบ ขำแห้ง แต่เรารู้สึกว่าเค้าไม่ให้เกรียติย่าเรามากๆคืองานศพมันน่าตลกตรงไหน พอกลับมาบ้านเราก็ทะเลาะกัน แต่กลายเป็นว่า ข้อสรุปคืออยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว เราเลยเก็บของเรากลับบ้านทุกอย่าง ช่วงที่เราไม่ได้อยุ่ด้วยกันเขาก็ไปกินน้ำกระท่อมตลอด มันทำให้เรารู้สึกว่า เราผิดหวังที่เราคอยดึงเขาเรื่องเรียน คอยสนับสนุนสิ่งดีๆให้แต่เค้ากลับทำแบบนี้ เหมือนที่ผ่านมาที่อยากให้เค้าดีขึ้นมันไม่มีค่าเลย เราไม่คุยกันอาทิตย์นึง แม่เค้าเริ่มสงสัยว่าทำไมเราถึงไม่เข้าไปที่บ้าน วันที่เราเก็บของแม่เค้าไม่อยู่ แม่เค้าเลยทักไลน์มาหาเราทั้งโทรมา ทักเฟส โทรไลน์ เราไม่ตอบ จนเขาให้หลานสาวเขาทักมาอีก เราเลยบอกเขาไปตรงๆว่าเราเลิกกันแล้วและอธิบายเหตุผลไปว่าเรารับไม่ได้นะ แม่เขาก็เหมือนจะเข้าใจ แต่ระหว่างที่เราหายไปเแม่เขาก็ตามเราตลอด โทรมาจะชวนไปให้อาหารปลา จะมารับไปกินข้าว นั่นนี่สารพัด จนแม่เขามาหาเราที่บ้าน มานั่งร้องไห้บอกว่าต้องทำไงเราถึงจะยอมกลับไป แต่ตัวลูกเขาเองไม่ได้มาง้อหรือมาแคร์เราสักนิด เราก็เล่าให้เขาฟังตรงๆว่าลูกเขากลับไปคบกับเพื่อนกลุ่มนี้แล้วเราเหนื่อยแล้วที่ต้องคอยดูแล คอยทำให้ทุกอย่าง แม่เขาบอกเราว่า ที่ลูกเขาทำแบบนี้เพราะเขาต้องการประชดเรา มันทำให้เราโมโหมาก เราตอบเขาไปว่าเขาทำแบบนี้เพราะนิสัยเห็นแก่ตัวของเขามากกว่าเขาไม่ต้องการควรมหวังดีจากเราเราไม่ขอกลับไปแล้ว หลังจากนั้นแม่เค้ายังทักมาทุกวัน เข้าหาทางแม่เราทางพ่อเราด้วย คือวุ่นวายมากๆ จนสุดท้ายเรายอมกลับมาคุย แต่เราให้สถานะเขาให้ฐานะคนคุยเทีานั้น เพราะแฟนเราก็ยอมรับผิดจริงแต่ไม่ได้ง้อเราเท่าไหร่และเรารู้สึกว่า โอกาสที่เขาได้ไปมันมากเกินพอแล้ว ยังมีไปเจอนัดกินข้าวบ้างแต่ทุกครั้งที่ไปคือเราเกรงใจแม่เขา และตอนนี้มีคนเข้ามาจีบเราเราก็คุยปกติ แต่ความรู้สึกคือ ถ้าเราอยากคุยกับคนใหม่จริงจัง เราจะมีวิธีปฏิเสธแม่เขาได้อย่างไรบ้าง ไม่อยาหให้เขามาตามที่บ้านอีกแล้ว พยายามอธิบายแล้วว่าเลิกขาด แต่กลายเป็นว่าเรารักลูกเขาไม่จริง ถึงปล่อยลูกเขาไปง่ายๆ แต่เขาไม่คิดบ้างว่าเราทนมาเท่าไหร่ จนบางทีเรารู้สึกเราเป็นพี่เลี้ยงเด็กไปเลย จะบอกเขายังไงดีให้เขาหยุด แต่กลับคนใหม่เราก็ไม่ได้รู้สึกรัก คือเรายังรักแฟนเก่ามากๆแต่ให้กลับไปคบคงทนเจอปัญหาไม่ไหวอีกแล้ว ปล.อาจจะยาวหน่อยขอบคุณที่อ่านจนจบ
ปล.2เราคบกันครอบครัวทั้งสองฝ่ายรับรู้
อยากเลิกกับแฟนแต่แม่เขาไม่ยอมปล่อยเราไป
ประเด็นคือเราคบแฟนคนนึงเมื่อปีที่แล้ว ซึ่งเดือนมีนานี้จะคบกัน1ปีค่ะ
ช่วงคบกันแรกๆก็ดีเอาอกเอาใจ แต่เรารู้สึกว่าเค้าไม่สามารถทำอะไรด้วยตัวเองได้
อย่างแรกเลยคือ สมัครลงทะเบียนเรียนเอง จ่ายค่าเทอม ทำprotยื่นมหาลัย หรือแม้กระทั่งศึกษาคณะที่อยากเรียน
เราก็เป็นคนจัดการให้หมด คือในช่วงแรกที่เข้ามาในชีวิตเขา ชีวิตเขาวุ่นวายมาก ทั้งเรื่องเพื่อนพากันเกเรเละเทะ
แอบสูบกัญชาในห้องจนพ่อแม่จับได้หลายรอบก็ไม่เลิก ตัวเราเป็นรุ่นพี่เขา1ปีนะคะ เราเข้าใจช่วงมัธยมคงมีเละเทะกันบ้าง
แต่ตอนนี้ปี1แล้ว ตลอดระยะเวลาที่คบกัน3เดือนแรกเรามีความสุขมาก แม่เขาครอบครัวเขาดีกับเรามากเป็นห่วงเป็นใยเรา
แม่เขาบอกทุกคนว่าเราคือลูกสะใภ้ เขายังบอกเราอีกว่า แม่ขอบคุณมากๆนะที่เข้ามาในชีวิต ขอบคุณอะไรสักอย่างที่ทำให้
ได้เจอกัน แม่มีความสุขขึ้นมาก แล้วตัวลูกแม่ก็ดีขึ้นเพราะเรา ประมาณนี้อะค่ะเขาพูดบ่อยมาก ก็มีไปนอนบ้านอยู่แบบครอบครัวเลยค่ะ
ไม่เคยมีปัญหากับคนที่บ้านเขานะคะ แต่พออยู่ไปเริ่มรู้สึกว่า ทำไมไม่ช่วยล้างจาน ไม่ช่วยเก็บผ้า วันๆเขาไม่ทำอะไรเลยค่ะ
อย่างล่าสุดเทอม1ที่เกรดออก เกรดเค้าใช้ได้พอสมควรนะคะ2.83 เพราะตัวเราเองช่วยทำการบ้านให้ทุกอย่างเลยค่ะ เราคิดว่าเรารักเค้าเราทำให้ได้
ก็คบกันไปจน10เดือนค่ะทะเลาะบ้างนิดหน่อย แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะแม่เค้าจะเป็นคนมาช่วยแก้ปัญหาและพูดกับเราตลอดว่า ถ้ารารักลูกเขาเราต้องไม่ปล่อยมื อ ลูกเขาง่ายๆ ซึ่งบางทีปัญหาที่ทะเลาะคือเรื่องที่เค้าอยากจะไปกินน้ำกระท่อมกับเพื่อน ตัวเราเองไม่โอเคมากๆกับเพื่อนกลุ่มนี่ ล่าสุดก่อนเราจะเลิกกันคือเค้าขอไปหาเพื่อนกลุ่มนี้ซึ่งเราก็ไม่รู้จะห้ามยังไงเลยตัดสินใจไปด้วย (ต้องบอกก่อนนะคะว่าเราเคยทั้งขอร้อง พูดด้วยดีๆขู่จะเลิกก็มีบ้างแต่เขาไม่สนค่ะ) แรกๆเค้าทำให้ได้หลังๆเหมือนชินคนอยู่ด้วยกันมาปีนึง สุดท้ายเขาตัดสินใจกลับไปทำตัวแบบเดิมคือกลับไปกินน้ำกระท่อมและถ่ายลงigแบบภูมิใจ เหมือนพวกเด็กเห่อ ซึ่งเราไม่โอเคมากๆ อีกทั้งวันนั้นยังเป็นวันงานศพย่าเรา แล้วเหมือนเพื่อนกลุ่มนั้นก็รู้อยู่แล้วว่า เขาไปงานศพมา ก็ยังถามเหมือนติดตลก ว่านี่ไปงานศพมาจริงๆใช่ปะ ไปมาจริงหรอ เหมือนพูดแนวติดขำเพราะแซวชุดที่แฟนเราใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำ แซวจนเราโมโห เราเลยพูดไปกลางวงว่า แล้วอยากลงไปอยู่ในโลงด้วยมั้ยละ เพื่อนเค้าก็พากันขำกัน ส่วนแฟนเรานั่งเงียบ ขำแห้ง แต่เรารู้สึกว่าเค้าไม่ให้เกรียติย่าเรามากๆคืองานศพมันน่าตลกตรงไหน พอกลับมาบ้านเราก็ทะเลาะกัน แต่กลายเป็นว่า ข้อสรุปคืออยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว เราเลยเก็บของเรากลับบ้านทุกอย่าง ช่วงที่เราไม่ได้อยุ่ด้วยกันเขาก็ไปกินน้ำกระท่อมตลอด มันทำให้เรารู้สึกว่า เราผิดหวังที่เราคอยดึงเขาเรื่องเรียน คอยสนับสนุนสิ่งดีๆให้แต่เค้ากลับทำแบบนี้ เหมือนที่ผ่านมาที่อยากให้เค้าดีขึ้นมันไม่มีค่าเลย เราไม่คุยกันอาทิตย์นึง แม่เค้าเริ่มสงสัยว่าทำไมเราถึงไม่เข้าไปที่บ้าน วันที่เราเก็บของแม่เค้าไม่อยู่ แม่เค้าเลยทักไลน์มาหาเราทั้งโทรมา ทักเฟส โทรไลน์ เราไม่ตอบ จนเขาให้หลานสาวเขาทักมาอีก เราเลยบอกเขาไปตรงๆว่าเราเลิกกันแล้วและอธิบายเหตุผลไปว่าเรารับไม่ได้นะ แม่เขาก็เหมือนจะเข้าใจ แต่ระหว่างที่เราหายไปเแม่เขาก็ตามเราตลอด โทรมาจะชวนไปให้อาหารปลา จะมารับไปกินข้าว นั่นนี่สารพัด จนแม่เขามาหาเราที่บ้าน มานั่งร้องไห้บอกว่าต้องทำไงเราถึงจะยอมกลับไป แต่ตัวลูกเขาเองไม่ได้มาง้อหรือมาแคร์เราสักนิด เราก็เล่าให้เขาฟังตรงๆว่าลูกเขากลับไปคบกับเพื่อนกลุ่มนี้แล้วเราเหนื่อยแล้วที่ต้องคอยดูแล คอยทำให้ทุกอย่าง แม่เขาบอกเราว่า ที่ลูกเขาทำแบบนี้เพราะเขาต้องการประชดเรา มันทำให้เราโมโหมาก เราตอบเขาไปว่าเขาทำแบบนี้เพราะนิสัยเห็นแก่ตัวของเขามากกว่าเขาไม่ต้องการควรมหวังดีจากเราเราไม่ขอกลับไปแล้ว หลังจากนั้นแม่เค้ายังทักมาทุกวัน เข้าหาทางแม่เราทางพ่อเราด้วย คือวุ่นวายมากๆ จนสุดท้ายเรายอมกลับมาคุย แต่เราให้สถานะเขาให้ฐานะคนคุยเทีานั้น เพราะแฟนเราก็ยอมรับผิดจริงแต่ไม่ได้ง้อเราเท่าไหร่และเรารู้สึกว่า โอกาสที่เขาได้ไปมันมากเกินพอแล้ว ยังมีไปเจอนัดกินข้าวบ้างแต่ทุกครั้งที่ไปคือเราเกรงใจแม่เขา และตอนนี้มีคนเข้ามาจีบเราเราก็คุยปกติ แต่ความรู้สึกคือ ถ้าเราอยากคุยกับคนใหม่จริงจัง เราจะมีวิธีปฏิเสธแม่เขาได้อย่างไรบ้าง ไม่อยาหให้เขามาตามที่บ้านอีกแล้ว พยายามอธิบายแล้วว่าเลิกขาด แต่กลายเป็นว่าเรารักลูกเขาไม่จริง ถึงปล่อยลูกเขาไปง่ายๆ แต่เขาไม่คิดบ้างว่าเราทนมาเท่าไหร่ จนบางทีเรารู้สึกเราเป็นพี่เลี้ยงเด็กไปเลย จะบอกเขายังไงดีให้เขาหยุด แต่กลับคนใหม่เราก็ไม่ได้รู้สึกรัก คือเรายังรักแฟนเก่ามากๆแต่ให้กลับไปคบคงทนเจอปัญหาไม่ไหวอีกแล้ว ปล.อาจจะยาวหน่อยขอบคุณที่อ่านจนจบ
ปล.2เราคบกันครอบครัวทั้งสองฝ่ายรับรู้