ทำใจยังไงในวันที่รู้สึกโดดเดี่ยว เสียใจ ผิดหวัง ทุกข์ กับเรื่องต่างๆ ที่ไม่สามารถควบคุมได้สักอย่าง

แม่เคยพูดกับเราว่า... "​ลื้อเป็นลูกที่ดีที่สุด" เรากอด ​ขอบคุณแม่ และพูดว่า... "ขอบคุณแม่นะ ที่ทำให้เราได้เกิดมาพบพระพุทธเจ้า" แม่ยิ้มทั้งน้ำตา (แม่รักลูกทุกคนแหละ แต่แม่เห็นว่

ถ้าพระพุทธเจ้าไปเทศน์ให้อาฬารดาบสกับอุทกดาบสฟัง ถ้าจิตเป็นอัตตาจริง(จิตควบคุมปฏิบัติธรรมให้จิตหลุดพ้นเองได้ หากมีเหตุปัจจัยที่เหมาะสมถ้าไม่ปฏิบัติธรรม ปล่อยจิตไว้เฉยๆก็ไม่มีทางหลุดพ้นได้) อาฬารดาบสกับ

ในทางศาสนา ถ้าจิตดั้งเดิมเราสะสมภพความเป็นผู้หญิงมาแต่ได้กายเป็นผู้ชาย ตรงนี้ปรับตัวอย่างไรดี คือก็ไม่ใช่กระเทยอะไรนะครับ เป็นผู้ชายปกติ รักษาเงื่อนไขความเป็นชาย เพียงแต่หลายๆคนพอได้สัมผัสรู้สึกเหมือน

พ่อภาวนาไปจนเห็นตัวรู้ก็วางตัวรู้เห็นจิตก็วางจิต พระนิพพานก็ปรากฏขึ้น แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นของจริง เพราะจิตก็หยิบสวยขันธ์ขึ้นมาดำเนินต่อ ความพอใจในพระนิพพานก็ปรากฏขึ้น เจ็บจึงพยายามที่จะ ทำ

เมื่อใด บุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า ธรรม ทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อนั้นเขาย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็น ทางแห่งความหมดจด ถ้านิพพานอยู่ในธรรมทั้งปวง แสดงว่า เห็นนิพพานมันเป็นทุกข์น่ะสิ ซึ่งมันขัดกั

.

ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทั้งที่มีคนรักมากมายแต่กลับรู้สึกโดดเดี่ยวอาจเพราะถูกบางความสัมพันธ์ละเลยความรู้สึกไป แต่ที่ยังเยียวยาใจได้ดีที่สุดคือแฟนเป็นเหมือนร่มกันฝนในใจ ถึงแม้จะเคยทำให้ผิดหวังแค่เรื่องเล็ก