ทำไงดีคะเครียดเรื่องที่บ้านมากที่รร.ด้วยค่ะ

คือเราอยู่ม.1ค่ะเครียดมากพ่อกับแม่ทะเลาะกันทุกวัน ที่รร.ก็ปกติดีอยู่แต่รู้สึกว่าเพื่อนไม่ค่อยจริงใจกับเราเท่าไร แม่เราเป็นครูค่ะพ่อด้วย แม่ทำงานให้พ่อตลอดพ่อวันๆเอาแต่ใช้เงินถ้าไม่มีเงินจะโมโหมาหตกเดือนละประมาณ3หมื่นค่ะ เรื่องความรักก็ไม่เเพ้กัน เราเครียดมาก แต่พี่สาวเราก็เครียดกว่าพี่เรากินยาพาราจนได้เข้ารพ.เลยค่ะเราเห็นพี่เราเป็นอย่างนั้นเราก็อดเครียดไม่ได้เข้าไปใหญ่เลยค่ะ เรารู้สึกว่าพ่อแม่คาดหวังกับเราไว้เยอะมาก จนทุกๆอย่างมันพุ่งเข้ามามในหัวเรา เราเครียดมากเราไม่รู้จะทำอะไรเรารู้สึกผิดรู้สึกผิดกับทุกอย่าง จนเราทำร้ายตัวเองทุกๆครั้งที่เราเครียดรึพ่อแม่ทะเลาะกันเราจะเค้าห้องล๊อคห้องเราจะอยู่กับตัวเองเราร้องไห้เราต่อยกำแพงจนเลือดไหลเราห้องไห้ในห้องจนเลือกกำเดาออก ทุกวันนี้เรารู้สึกว้าเราไม่อยากอยู่บ้านแล้ว อยู่ไปก็ไม่มีความสุขเลยเราอยากหนีออกไปไกลๆแต่เราก็คงทำได้แต่คิดเราติดอยู่กับความเครียดนี้บ่อยมาก เอาเริ่มเป็นแบบนี้ตอนม.1นี้เเหละค่ะปกติเราเป็นคนยอมคนตลอดมีอะไรก็เก็บไว้คนเดียวไม่เคยเล่าให้ใครฟังเพราะถ้าเล่าไปเขาจะคิดว่าเราเป็นคนยังไงเราพูดได้เต็มปากเลยว่าเราเครียดเราจะบ้าตายอยู่แล้ว เราเคยคิดจะฆ่าตัวตายครั้งนึงเเต่พอยิ่งคิดยิ่งต่อยกำเเพงยิ่งร้องไห้เพราะเรารู้สึกผิด เราพยายามไม่สนใจไม่ร้องไห้เย็นชาจนคนรอบข้างสงสัย เราเหนื่อยมากจนเราไม่รู้ว่าเราจะทนความรู้สึกนี้ไปได้อีกนานเเค่ไหนบางครั้งเราอาจจะไม่ทนต่อไปแล้วก็ได้ และอีกอย่างพ่อกับแม่เราเคยพูดว่าจะเลิกกันคำนั้นเขาไม่สนใจเลยว่าคนที่อยู่ด้านหลังเขาเลยว่าจะรู้สึกอย่างไรพ่อแม่เราพูดขึ้นน้ำตาเเตกเลยสิคะ ชีวิตคนเรากว่าจะผ่านอะไรมาได้ไม่ใช่ง่ายๆเลยนะคะ