เคยเดินออกมาจากชีวิตใคร ทั้งๆที่ยังรักป่ะ??

ย้อนรอยสมัยไปตอนเราอยู่มหาลัยตอนปี1 เราเพิ่งอกหักช่วงนั้นเป็นช่วงที่อ่อนแอมาก ได้จังหวะนึงมันมีคนๆนึงเข้ามาจีบเรา เราเจอกันในBeetalk บังเอิญอยู่หอเดียวกัน เรียนคณะเดียวกัน ปีเดียวกัน แต่คนละสาขา ตอนแรกเราก็คุยๆไปงั้นแหละไม่ได้รู้สึกอะไร แต่พอเวลาผ่านไป ความที่เราอ่อนแอ แล้วเค้ามาดูแล เอาใจใส่ มันทำให้เราหวั่นไหว เริ่มมีใจ แต่บังเอิญว่าเราดันไปรู้มาว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้ว ซึ่งตอนนั้นเราเสียใจมากกก เค้าก็ขอโทษ แล้วเค้าก็บอกว่าเค้ารักเรานะ เค้าห่างกับแฟน เค้าคิดว่าจะเลิกกะแฟนอยู่แล้วแต่หาจังหวะไม่ได้ เราด้วยความที่รักเค้า ก็รออออ ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าจะต้องรอไปอีกนานไหม จนปี2เทอมแรก เราตัดสินใจเลิกยุ่ง เลิกติดต่อ บล๊อกไลน์ เราก็เริ่มจะทำใจได้ละ แต่พอปี2เทอม2มันมีวิชาเคมีที่ต้องเรียนรวมกัน ความที่เราพยายามลืมมาตลอดกลับต้องเริ่มต้นนับ1ใหม่อีกครั้ง  เพราะต้องเรียนด้วยกัน เจอกัน ยากที่จะลืม  อยู่ๆมาวันวันนึงเค้า@Facebookมา แล้วบอกกับเราว่าเค้าเลิกกับแฟนแล้ว เราลับมาคุยกันเหมือนเดิมได้ไหม เราก็ให้โอกาสเค้านะ เพราะใจเราก็ยังรักเค้าอยู่ แต่ด้วยความที่ว่าคนคุยอ่ะ ย้ำ!นะ สถานะแค่คนคุย ไปหากันที่ห้องบ้าง ซื้อของมาให้บ้าง มีทะเลาะมีหวง มีหึงบ้าง แต่ก็ทำไรไม่ได้มาก มันแค่คนคุย เค้าให้ความชัดเจนเราไม่ได้ เค้าไม่เคยบอกเพื่อนว่าคุยกับเรานะ แล้วเค้าก็ไม่ได้คุยกับเราแค่คนเดียว เราก็รู้สึกแหละ มันไม่ชัดเจนอ่ะ เราไม่รู้ว่าเรามีสิทธิ์แค่ไหน หรือแค่แก้เหงา พอจบปี2 ช่วงปิดเทอม เราจะไม่ได้เจอกัน เราเลยตัดสินใจถอยห่างออกมา ไม่ตอบแชท ไม่ค่อยคุย ด้วยความที่เราเหนื่อยกับความเสียใจกับคนๆนี้มา2ครั้ง เราเลยตัดสินใจจะลืมให้ได้ แต่พอเปิดเทอมขึ้นปี3 ดันมามีวิชาเรียนด้วยกันอีก1วิชา เราจะเจอกันที่คณะบ่อยขึ้น วันนึงเค้ากลับมาขอโทดกับที่ผ่านมา และเค้าก็ขอเราเป็นแฟน เราตกใจมาก ไม่คิดว่าเค้าจะมาขอคบ ใจเรามันก็กลัวว่าทำไมถึงขอคบ เราจึงถามเค้าไปว่าคิดีแล้วหรอ มั่นใจใช่ไหม ไม่ได้คบเพราะจะลืมใครใช่ไหม เพราะเรามีความรู้สึกว่าเค้ายังลืมคนเก่าไม่ได้ เค้าก็ไม่ได้ตอบเรานะ แต่ด้วยความที่เรารักเค้าอ่ะ เรายอมเสียใจมาเกือบ2ปี วันนี้เค้าให้ความชัดเจนเรา เราเลยยอมให้โอกาสเค้าอีกครั้ง ช่วงเวลาที่คบกัน มันดีมากนะ แต่มันก็มีช่วงที่ทะเลาะกันบ่อยมาก เพราะว่าเราคบกับ แต่เค้าไม่ได้เปิดตัวเรากะคนอื่น ซึ่งต่างจากเรา เราบอกคนอื่นหมดว่าคนนี้แฟนเรานะ พอเค้าไม่เปิดตัว เราก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังใง มีสิทธิ์แค่ไหน เราแทบจะไม่ค่อยได้มีเวลาคุยกัน อาทิตย์นึงเจอกัน1ครั้ง มันเลยทำให่เราทะเลาะกันบ่อย เราคบกันได้2เดือนกว่าๆ เรารู้สึกว่สเราเหนื่อยอ่ะ เหนื่อยที่จะพยายาม เหนื่อยที่จะทะเลาะ เราเลยเฉยๆกับหลายๆอย่าง แต่กลับโดนเค้าว่าเราว่า เราไม่ใส่ใจเค้า เราไม่เคยให้ความสำคัญเค้า เราเลยกลายเป็นคนผิด ทั้งๆที่เราพยายามมาตลอด คอยทักหา คอยโทร ซื้อนู่นนี่นั่นให้ พยายามจนรู้สึกว่าพยายามอยู่ฝ่ายเดียว พอถึงจุดๆนึงเรารู้สึกว่ามันเหนื่อยแล้ว เราเลยเฉยชาบ้าง พอทะเลาะเราก็เฉยไม่โต้แย้ง แต่ถามว่ารักไหม? มันก็รักอ่ะ ไม่อยากเสียเค้าไป แต่มันก็เหนื่อยแล้วอ่ะ แล้วอีกอย่างแฟนเก่าเค้ากลับมา เราเลยทำใจมาสักพักว่ามันอาจจะต้องมีวันนี้น แล้วต่อมาอีกวันเค้าก็บอกเลิกเราด้วยเหตุผลที่ว่าเค้าเป็นแฟนไม่ดี ไม่อยากทำให้เราเสียใจ เค้าเลยเลือกที่จะไป ให้เราเจอคนที่ดีกว่า เราเสียใจมากอยู่หลายเดือน จนครั้งนี้ตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะไม่ยอมกลับไปอีกแล้ว ไม่ยอมเป็นของตายแล้ว 1เดือนต่อมา เค้าก็กลับมาขอคืนดี แต่เราปฏิเสธไป เพราะระหว่างที่เลิกกันเราเสียใจมากที่เค้าไป แต่มันมีคนๆนึงเดินเข้ามาในชีวิตเราเค้าเรียนคณะเดียวกับเรา ปีเดียวกัน สาขาอยู่ติดกัน เราเลยเจอกันแทบทุกวัน เค้าจะมาสร้างสีสัน รอยยิ้ม ทำให้เรามีความสุขจนลืมคนเก่าของเราไปเลย พอเค้ามาขอคืนดีครั้งนี้เราปฏิเสธไป เค้าก็บอกว่สเค้าเข้าใจ ขอให้มีความสุขกับคนใหม่ แล้วเค้าก็ขอโทษสำหรับที่ผ่านมา แล้วเค้าก็ลบเพื่อนในfacebookเรา แล้วเค้าก็ไปเพ้อในเฟสประมาณว่าเราทิ้งเค้าไปชอบคนอื่นแล้ว เวลาเจอกันที่ห้องเรียนก็จะไม่มองหน้าเรา ทำเหมือนคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เราอยากรู้ว่าเราทำอะไรผิดไปหรอ?? เราตัดสินใจถอยออกมา เราผิดไหม??