ชีวิตวัยสิบเก้าเป็นอะไรที่พีคมาก!!!!! พ่อกับแม่มีปัญหากันมาตลอดจนแม่เริ่มป่วยออดๆแอดๆ แม่เครียดสะสม ลูกอีกคนเป็นโรควิตกกังวล ส่วนหนูเริ่มเข้าระยะซึมเศร้า แทบจะเป็นโรคจิตกันทั้งบ้าน ยกเว้นพ่อที่เพิ่งกลับมาจากใช้แรงงานต่างประเทศ พอพ่อกลับมาแม่ก็เริ่มมีอาการดังกล่าว น้องดีขึ้นเพราะไม่มีเรื่องนี้ในหัวอยู่แล้ว แต่เป็นหนูที่แย่ลงเพราะเกือบทุกวันแม่กับพ่อจะทะเลาะกัน แล้วแม่ก็ป่วย
ตอนแรกก็คิดๆว่าแม่คิดมากไปเองรึเปล่าเพราะแม่เป็นคนที่หาเรื่องทะเลาะกับพ่อเอง พ่อหนูก็ไม่ใช่คนใจดี เอะอะตีหนูตลอด แต่พ่อก็ดูน่าเชื่อกว่า จนกระทั่งมีผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนพ่อเริ่มมาทำดีด้วย ทักแชทถามเรื่องเรียน ซื้อของให้หนูกับน้อง ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก เพราะเป็นคนที่ใครซื้ออะไรให้ก็เอา ไม่ได้แคร์คนคนนั้นเท่าไหร่ แทบจะเรียกว่า เรื่องของเราซื้อให้ก็เอา แค่นั้น
จนกระทั่งเขาซื้อของให้ล่าสุด ตอนแรกเราจะจ่ายเอง แต่สุดท้ายเขาก็ซื้อให้ พอไปรษณีย์มาส่งพ่อเรากับเก็บไว้ แม่ไม่รู้ พูดง่ายๆคือซ่อนแม่ ไม่อยากให้แม่รู้ แต่พอแม่ถามเราก็บอกแม่ตามตรง แม่เราก็พูดคล้ายๆประชดว่า "คนเราหว่านพืชมันต้องหวังผล" ตอนนั้นโกรธแม่มาก เพราะคิดว่าแม่จะอะไรนักหนาก็แค่คนซื้อของให้
และพอมาวันนี้ พ่อไม่อยู่เพราะไปเซ็นสัญญา พอหนูกลับมาบ้านแม่ก็พูดเรื่องดวงตก หาที่เรียนยาก เท่านั้นแหละ คนที่ท้อจะตายอยู่แล้วร้องไห้หนักมาก เราก็ว่าๆไปเรื่องแหละว่าเครียดเรื่องอะไรบ้าง จนสุดท้ายแม่...แม่ที่ก็ไม่มีใครให้ปรึกษาเหมือนกัน เราก็คุยกัน จนสุดท้ายก็ได้คำตอบว่าตกลงแล้วครอบครัวของเรามันเป็นอะไรไป ต่างคนต่างไม่มีความสุขที่อยู่ในบ้าน โดยเฉพาะหนูและแม่
แม่บอกว่าพ่อขอมีเมียอีกคน(ก็คือผู้หญิงที่ชอบซื้อของให้น่ะแหละ) แล้วให้แม่ยอมรับเมียอีกคนเนี่ยให้ได้ คือแบบ...พอคนเป็นลูกได้ฟังเนี่ยถึงกับไปไม่เป็นเลย หนูสนับสนุนให้แม่เลิกกับพ่อนะ อยู่กันไปก็ไม่มีประโยชน์ หนูสงสารแม่ แม่ดูต้องยอม ยอมเพราะลูกอย่างหนู แม่บอกว่ามีเหตุผลที่ยังยากให้ลูกอยู่ดีกินดี
ฟังเหตุผลแม่แล้วแบบ...โคตรซาบซึ้ง แต่ถามว่าหนูยอมลำบากไหม ยอมโคตรๆเลยถ้าแม่มีความสุขกว่านี้ ลำบากก็ไม่เป็นไรวะ ขอแค่แม่อยู่แล้วสบายใจ แต่แม่บอกว่าปลงได้ๆ บอกเลยว่าไม่เชื่อ (หนูเคยบอกแม่ว่าให้ปลง เพราะนึกว่าแม่คิดมาก แต่เรื่องนี้หนูไม่ยอม) แต่แม่ก็บอกว่าแม่พูดแล้ว แต่พ่อขอทั้งแม่และผู้หญิงคนนั้น อีกอย่างเพื่อนพ่อบางคนก็มีเมียสองคน เหตุผลเพราะคนนึงมีอย่างหนึ่งคนนึงก็มีอีกอย่างหนึ่ง
บอกได้เลยว่าเด็กอายุสิบเก้าเจ็นแซทรับไม่ได้!! มันโคตรจะ...ไม่รู้จะพูดยังไง ต่อให้เป็นพ่ออ่ะ หนูมีสิทธิไม่ชอบได้ไหม เครียดมาก อยากให้เรื่องนี้มันจบๆ พ่อหนูก็คาราคาซัง ทำไมไม่เลือกให้มันโอเคกันไปเลย จะไปก็ไปเลย เอาจริงๆไม่ยื้อ รับไม่ได้จริงๆ ฟังเหมือนโคตรเห็นแก่ตัวอ่ะ
สงสารแม่มาก สงสารตัวเองด้วย
แม่รู้ด้วยแหละว่าเขาแอบแชทคุยกัน แล้วก็ตกลงกันว่าจะเอากันเป็นผัวเมีย แล้วพ่อก็มาตกลงให้แม่ยอมด้วย บ้าบอมาก เซ็งจัดบอกเลย บอกได้คำเดีวว่าอิหยังวะ เครียดค่ะเครียด!!!!!!!!
ปล.ขอคำแนะนำทีค่ะ ให้พูดหรือคุยยังไงไม่ให้โดนพ่อซ้อมหรือให้พ่อเลิกกับแม่ไปเลย อันหลังได้ยิ่งดีค่ะ สงสารแม่(ถ้าแม่ปลงเรื่องเมียน้อยได้ เราว่าเรื่องเลิกกับพ่อนี่โคตรสบาย)
#นี่ชีวิตหรือละครหลังข่าว
พ่อขอแม่มีเมียอีกคน เราคนเป็นลูกควรทำยังไง?
ตอนแรกก็คิดๆว่าแม่คิดมากไปเองรึเปล่าเพราะแม่เป็นคนที่หาเรื่องทะเลาะกับพ่อเอง พ่อหนูก็ไม่ใช่คนใจดี เอะอะตีหนูตลอด แต่พ่อก็ดูน่าเชื่อกว่า จนกระทั่งมีผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนพ่อเริ่มมาทำดีด้วย ทักแชทถามเรื่องเรียน ซื้อของให้หนูกับน้อง ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก เพราะเป็นคนที่ใครซื้ออะไรให้ก็เอา ไม่ได้แคร์คนคนนั้นเท่าไหร่ แทบจะเรียกว่า เรื่องของเราซื้อให้ก็เอา แค่นั้น
จนกระทั่งเขาซื้อของให้ล่าสุด ตอนแรกเราจะจ่ายเอง แต่สุดท้ายเขาก็ซื้อให้ พอไปรษณีย์มาส่งพ่อเรากับเก็บไว้ แม่ไม่รู้ พูดง่ายๆคือซ่อนแม่ ไม่อยากให้แม่รู้ แต่พอแม่ถามเราก็บอกแม่ตามตรง แม่เราก็พูดคล้ายๆประชดว่า "คนเราหว่านพืชมันต้องหวังผล" ตอนนั้นโกรธแม่มาก เพราะคิดว่าแม่จะอะไรนักหนาก็แค่คนซื้อของให้
และพอมาวันนี้ พ่อไม่อยู่เพราะไปเซ็นสัญญา พอหนูกลับมาบ้านแม่ก็พูดเรื่องดวงตก หาที่เรียนยาก เท่านั้นแหละ คนที่ท้อจะตายอยู่แล้วร้องไห้หนักมาก เราก็ว่าๆไปเรื่องแหละว่าเครียดเรื่องอะไรบ้าง จนสุดท้ายแม่...แม่ที่ก็ไม่มีใครให้ปรึกษาเหมือนกัน เราก็คุยกัน จนสุดท้ายก็ได้คำตอบว่าตกลงแล้วครอบครัวของเรามันเป็นอะไรไป ต่างคนต่างไม่มีความสุขที่อยู่ในบ้าน โดยเฉพาะหนูและแม่
แม่บอกว่าพ่อขอมีเมียอีกคน(ก็คือผู้หญิงที่ชอบซื้อของให้น่ะแหละ) แล้วให้แม่ยอมรับเมียอีกคนเนี่ยให้ได้ คือแบบ...พอคนเป็นลูกได้ฟังเนี่ยถึงกับไปไม่เป็นเลย หนูสนับสนุนให้แม่เลิกกับพ่อนะ อยู่กันไปก็ไม่มีประโยชน์ หนูสงสารแม่ แม่ดูต้องยอม ยอมเพราะลูกอย่างหนู แม่บอกว่ามีเหตุผลที่ยังยากให้ลูกอยู่ดีกินดี
ฟังเหตุผลแม่แล้วแบบ...โคตรซาบซึ้ง แต่ถามว่าหนูยอมลำบากไหม ยอมโคตรๆเลยถ้าแม่มีความสุขกว่านี้ ลำบากก็ไม่เป็นไรวะ ขอแค่แม่อยู่แล้วสบายใจ แต่แม่บอกว่าปลงได้ๆ บอกเลยว่าไม่เชื่อ (หนูเคยบอกแม่ว่าให้ปลง เพราะนึกว่าแม่คิดมาก แต่เรื่องนี้หนูไม่ยอม) แต่แม่ก็บอกว่าแม่พูดแล้ว แต่พ่อขอทั้งแม่และผู้หญิงคนนั้น อีกอย่างเพื่อนพ่อบางคนก็มีเมียสองคน เหตุผลเพราะคนนึงมีอย่างหนึ่งคนนึงก็มีอีกอย่างหนึ่ง
บอกได้เลยว่าเด็กอายุสิบเก้าเจ็นแซทรับไม่ได้!! มันโคตรจะ...ไม่รู้จะพูดยังไง ต่อให้เป็นพ่ออ่ะ หนูมีสิทธิไม่ชอบได้ไหม เครียดมาก อยากให้เรื่องนี้มันจบๆ พ่อหนูก็คาราคาซัง ทำไมไม่เลือกให้มันโอเคกันไปเลย จะไปก็ไปเลย เอาจริงๆไม่ยื้อ รับไม่ได้จริงๆ ฟังเหมือนโคตรเห็นแก่ตัวอ่ะ
สงสารแม่มาก สงสารตัวเองด้วย
แม่รู้ด้วยแหละว่าเขาแอบแชทคุยกัน แล้วก็ตกลงกันว่าจะเอากันเป็นผัวเมีย แล้วพ่อก็มาตกลงให้แม่ยอมด้วย บ้าบอมาก เซ็งจัดบอกเลย บอกได้คำเดีวว่าอิหยังวะ เครียดค่ะเครียด!!!!!!!!
ปล.ขอคำแนะนำทีค่ะ ให้พูดหรือคุยยังไงไม่ให้โดนพ่อซ้อมหรือให้พ่อเลิกกับแม่ไปเลย อันหลังได้ยิ่งดีค่ะ สงสารแม่(ถ้าแม่ปลงเรื่องเมียน้อยได้ เราว่าเรื่องเลิกกับพ่อนี่โคตรสบาย)
#นี่ชีวิตหรือละครหลังข่าว