ตอนนี้ชีวิตผมคล้ายๆกับเรื่อง Friend Zone ของ GDH ที่กำลังจะเข้าโรงเลยครับ

คือผมสนิทกับเพื่อนผู้หญิงของผมมากๆคนนึง ผมรู้จักเธอมาประมาณจะ2ปีแล้วครับ อยู่ด้วยแล้วรู้สึกดีมากๆ ไม่อยากจะใช้คำว่า ”ชอบ” เพราะว่าไม่อยากรู้สึกแบบนั้นถึงแม้ว่าอยากจะให้เป็นแบบนั้นมากๆก็ตาม พูดกันตามตรงผมไม่กล้าที่จะข้ามความสัมพันธ์แบบนี้ให้มันไปไกลกว่านี้ แต่บางครั้ง มันก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า เออเราก็อยากจะเป็นมากกว่านี้นะ ความรู้สึกมันสับสนไปมา จนช่วงนี้คิดเรื่องพวกนี้เยอะมากๆ

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมพยายามจัดการกับความรู้สึกของตัวเองด้วยการ “หาคนคุย” เพื่อที่จะกลบความรู้สึกพวกนี้ออกไป แต่ทุกครั้งที่ผมได้คุยกับคนอื่นๆที่ไม่ใช่เธอ มันทำให้นึกถึงเพื่อนผมคนนี้ตลอด และทำให้ผมไปต่อในความสัมพันธ์ใหม่ไม่ได้ (ปล.ผมไม่ได้คุยมั่วนะครับ ผมจริงจัง5555555555) แต่ทุกครั้งที่ผมตัดสินใจว่าจะเริ่มต้นใหม่ จะต้องมีเธอมาอยู่ในหัว และทำให้ผมคิดมากตลอดว่า ผมควรเริ่มใหม่กับคนใหม่ หรือหยุดรอเธอดี

แต่ด้วยความที่ผมสนิทกับเธอมากๆ เธอก็เล่าเรื่องให้ฟังว่าเธอก็มีคนที่คุยๆดูๆไว้อยู่ ซึ่งถามว่าผมเจ็บมั้ย? ผมไม่นะ แต่เซ็งมากกว่าที่ไม่ใช่คนตรงนั้น5555555 แต่ผมดีใจนะ ที่เธอมีความสุขแบบนี้

ผมพยายามบอกกับตัวเองเสมอว่า “เป็นเพื่อนอะดีแล้วอย่าไปไกลกว่านี้เลย ถ้าไปไกลกว่านี้อาจจะเสียเขาไปตลอดแน่ๆ” แต่ที่มาตั้งกระทู้แบบนี้เพราะว่าผมอยากรู้ว่า ผมควรทำยังไงดีกับความรู้สึกของตัวเองแบบนี้