เราจะเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าได้หรอ??

เราไม่เคยชอบผู้หญิงมากมาก่อน จนวันหนึ่งเราขึ้นปี1 เราก็ทำกิจกรรมของวิลัยเรารู้จักคนนี้อยู่แล้วแต่ไม่ได้รู้สึกอะไรมากมายขนาดนั้น จนกระทั่งเราก็ไปพับขากางเกงให้พอเงยหน้ามาทำให้เรารู้สึกชอบเขามากถึงมากที่สุด แต่เขาก็ไม่ได้ชอบเรานะ เราก้ทำตัวปกติเหมือนเดิมทุกวันแต่คุยกับเขามากขึ้น ชอบเขาจนปี3 เราก้เหมือนมีเวลาคุยมากขึ้นไรมากขึ้นจนคบเป็นแฟน มันมีความสุขมากนะ อยู่กับเขา แต่เราชอบห่วงหึงมาก ชอบบ่นชอบเสียงดังใส่ แต่เราก้ชอบอ้อนตอนอยู่กับเขา เราไม่เคยมองอะไรว่างอนาคตไกลๆกับใครเท่าผู้หญิงคนนี้มาก่อน บ้านเขาไม่ค่อยโอเคกับคนรักเพศเดียวกัน เราก็พยายามเข้าหาบ้านเขาคุยกับคนที่บ้านเขาทำทุกอย่างจนขอคบกับลูกสาวเขาได้ เราคบกันมาได้3เดือนเราทะเลาะกันทุกวันมากขึ้น เรารู้นะเราผิดเราก็ง้อเขา จนวันหนึ่งเราทะเลาะกันละเราบอกเลิกเขา แล้วเราอยู่ไม่ได้มันขาดเขาไปรู้สึกแย่มาก ตามง้อทำทุกอย่างให้กลับมาจนกลับมาคุยกันทุกอย่างเปลี่ยนไปได้ไม่ถึงเดือน เขาก้บอกเลิกเราบอกเป็นเพื่อนกันดีละ เราก็เถียงกันจนเขาพูดออกมาว่าที่เขามาคบกับเรสแค่อยากให้สมหวังที่รอมาสามปี เป็นคำที่เราเจ็บมาก เราพยายามทำให้เขาเขาบอกให้เป็นเพื่อนเราก็พยายามทำ เราจะเริ่มต้นใหม่กับใครเขาก็พยายามดึงเรากลับไปหาเขาโดยที่เราก้ยังรักเขามาก พอเรากลับไปเขาก็ทำเหมือนเราไม่มีตัวตนสำหรับเขาเป้นแบบนี้จนเราไปเรียนต่อบริหารปี1(ปวส) เราก้ยังดันติดที่เดียวกันห้องเดียวกันมันอึดอีดนะเรารักเขาอยู่แต่เขาจะมีใครก็ได้คุยกับใครก็ได้ เราไม่สิทไปเขาเสียใจเราคงค่อยอยู่ข้างๆ แต่เราเสียใจเขาไม่เคยอยู่ จนเราพิมบอกเขาไปว่า เรารักเขามากมากกว่าตัวเอง เราจะเจอคนอย่างเขาที่ไม่ใช้เขาที่ทำกับเราไหม เขาบอกอย่าพยายามเลย เป็นเพื่อนกันก้พอละ เพื่อนกันเขาทำกันแบบนี้หรอ เราจะเป็นให้เขาไปถึงไหนเราต้องทนกับความรู้สึกแบบนี้ไปนานแค่ไหน เฝคนเราจะเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าที่เรารักมากจนตอนนี้ได้อยู่หรอ