ถ้าค่อยๆห่างกันแทนการหักดิบ เราจะตัดใจได้ไหม

เรากับเขาใช้เวลาด้วยกันมาหลายเดือน อยู่ในสถานะที่เหมือนเพื่อนแต่ก็มากกว่าเพื่อนมาตลอด เรารักเขามาก เขาเองก็ชอบเรา แต่สุดท้ายเขาก็ไม่เลือกเรา

เราตัดสินใจที่จะเดินออกมา ตกลงกันด้วยดี แต่เรารักเขามาก มากกว่าทุกคนที่เราเคยรักทั้งหมด และไม่เคยเกิดความรู้สึกแบบนี้มาก่อน ว่าเราจะสามารถรักใครหรือเปิดใจให้ใครได้อีกรึเปล่าเพราะเรารักเขามากๆจริงๆ มันเป็นความรู้สึกครั้งแรก เราเคยมีแฟนมาก็หลายคน แต่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้ ไม่เคยทรมาน เจ็บปวดมากขนาดนี้

เขาเป็นทั้งเพื่อนและคนที่เรารัก การเสียเขาไปเหมือนเสียทั้งสองอย่างไปพร้อมกัน มันทรมานมากๆ เราร้องไห้ทุกวัน แม้แต่ตอนนอนฝันตื่นมาพบว่าตัวเองกำลังร้องไห้ก็มี สถานการณ์ตอนนี้บังคับให้เราไม่ได้เจอกับเขา เราเริ่มทำงานที่ใหม่ยังปรับตัวไม่ค่อยได้ด้วย เลยยิ่งทำให้รู้สึกแย่มากกว่าเดิมกับการที่เราต้องเสียเขาไปในช่วงนี้

ตอนแรกเราตัดสินใจหักดิบ เพราะคิดวาาถ้าไม่อย่างนั้นคงตัดใจไม่ได้ ยังไงก็ไม่เจออยู่แล้ว แต่เรารู้สึกว่ามันฝืนมาก มันทรมานมาก เพราะเราก็ไม่ได้จากกันแบบแย่ๆ เขาเองก็ยังอยากมีเราเป็นเพื่อนด้วยซ้ำ เราเลยคิดว่า ถ้าเราทักไปคุยบ้าง แบบหลายๆวันทีนึง ทักไปถามว่าเขาเป็นยังไง หรือเล่าเรื่องแชร์อะไรให้กันฟังบ้าง  แบบไม่ได้คุยตลอด อาจจะค่อยๆคุยน้อยลง แล้วค่อยๆปล่อยให้เวลามันเจือจางความรู้สึกของเราไปเรื่อยๆ จนไม่รู้สึกไปมากกว่าเพื่อน แบบนั้นมันจะทำได้ไหม หรือมันจะทำให้เราตัดใจไม่ได้สักทีรึเปล่า ใครมีประสบการณ์แบบว่าค่อยๆห่างกันบ้างคะ เพราะการหักดิบมันยากสำหรับเรามากๆ