เพื่อนไม่รู้ใจตัวเอง

เราจะมาเล่าเรื่องเกี่ยวกับเพื่อนเราเองดพื่อนเราเนี่ยสมมุติว่าชื่อ เอ เป็นผู้ชายส่วนผู้หญิงชื่อบี ละกันคือเอชอบบีตั้งแต่เข้ามาเรียนปรับพื้นฐานม.1ที่โรงเรียนแล้วพื่งมาได้คบกันตอนม.2เทอม1ตอนแรกก็คบกันดีไม่มีปัญหาหลังๆมารู้ว่าบีแอบคุยกับแฟนเก่าอยู่ก็เลิกกันไปพอมาม.2เทอม2ก็กลับมาคบกันอีกแล้วเรากับแก็งเพื่อนก็ถามว่าเอแกไม่เจ็บหรอ(บอกไว้ก่อนว่าเอเนี้ยเป็นผู้ชายที่ดีมากพูดเพราะนิสัยดีไม่ค่อยกวน_ีนถ้าเทียบกับผู้ชายคนอื่นในห้องอะนะ)เอก็ไม่ตอบแค่ยิ้มกลับมา(เราคิดในใจนะว่าเอก็คงเจ็บแหละแต่ไม่อยากพูด)หลายวันผ่านไปประมาณหลังปีใหม่ต้นเดือนมกราคมเอกับบีเลิกกันอีกแล้วตอนเย็นเรานั่งรอรถกลับบ้านกับเพื่อนอีก3-4คนเอก็เดินมาถามว่าบีเป็นไงบ้าง(ขนาดเลิกกันแล้วนะเอยังถามหาเป็นดีจริงๆ)เพื่อนเราก็ตอบไปว่าปรกติดียังยิ้มได้จะบอกไว้ก่อนว่าตอนนั้นเราก็ยังไม่รู้หรอกว่าเอกับบีเลิกกันเพิ่งมารู้ตอนนี้แหละจากที่เราเ_ือก อุ้ย!! ใส่ใจ เรื่องของเอและบีได้ความาว่าตอนที่คบกันบีคุยกับน้องม.1คนนึ่งอยู่(ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยจ้าาา)แถมไม่ค่อยสนใจเอเท่าไหร่แบบว่าคนเป็นแฟนกันก็น่าจะสนใจแฟนมากกว่าโทรศัพท์ประมาณนี้เลยเลิกกันไป{จบ}ที่จบตอนนี้เพราะว่ารถรับส่งเรามาพอดีเราเลยต้องไปไม่ได้ใส่ใจต่อเห้อ
เพื่อนๆคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้คะเม้นมากันหน่อยว่าเคยเจอแบบนี้รึเปล่าถ้าเป็นคุณคุณจะบอกเพื่อนคุณยังไงใก้เพื่อนเจ็ยน้อยที่สุดนะบอกไว้ก่อนว่านี้คือเรื่องจริง(นี่เป็นการเขียนกระทู้ครั้งแรกถ้าพิมพ์ผิดขอโทษนะคะเม้นบอกเลยเดี่ยวจะนำไปปรับปรุง🙏ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบบาย)