สวัสดีครับผม นี่เป็นกระทู้แรกของผมผิดพลาดอย่างไร ก็ขอโทษล่วงหน้าเอาไว้ก่อนนะครับ โดยเฉพาะเรื่องการแท็กห้อง
อยากด่าอะไรผมไม่ว่าครับ ตามสบาย
ตามหัวข้อเลยนะครับ ที่บ้านของผมทำกิจการรถร่วมบริการในกรุงเทพครับ ไม่ใช่รถแดง เป็นน้ำเงิน-ขาว
ระบบ ของธุรกิจนี้แบบ in a nutshell ก็คือ ขึ้นรถ และจ่ายเงินใช่ไหมครับ และพอหมดช่วงเวลากระเป๋าก็เอาเงินไปเข้าบัญชีส่วนกลางๆ ของเจ้าของนั้นๆ รายได้คือเช็คทุกสัปดาห์
เรื่องก็คือว่า เวลาที่เราเช็คยอดรายได้รวมครับ บ้านผมเนี่ยรถวิ่งหลายคันกว่าคนอื่นมากแต่รายได้ห่วยแตกกว่าคนอื่นหลายเท่า เนื่องจากกระเป๋า และคนขับซึ่งเป็นผัว-เมีย ยักยอกเงินค่าโดยสารแทบทุกคัน ด้วยวิธีการต่างๆ เช่นตั๋วปลอม ใช้ตั๋วเก่าที่เก็บตามพื้นไปรีดใหม่ แล้วมาแจกแทนตั๋วจริง และผลที่ตามมาคือรายได้มันน้อยมากครับจนแทบไม่สามารถรองรับรายจ่ายไหวได้ ซึ่งเอาเข้าจริงเถ้าแก่เจ้าของรถคนอื่นๆ หลายคนก็ประสบปัญหานี้กันแทบทั้งนั้น รายจ่ายที่มากโขนี้ก็มาจากการที่ตัวรถเองเก่ามาก ทำให้ต้องซ่อมและเปลี่ยนอะไหล่แทบตลอดเวลา
จริงๆรายละเอียดยังมีมากมายกว่านี้ พอสมควร
สำหรับทางออกจริงๆ ที่คิดว่าควรเป็นไปก็คือการปฏิรูประบบทั้งหมดใหม่ ใช้ระบบ cash card แบบ rabbit, oyster หรือ octopus หรือบัตร e-ticket ที่รัฐบาลไม่ได้สนใจจะส่งเสริมนักครับ
ส่วนตัวรถโดยสารเอง ก็เป็นรถไฟฟ้าผมก็คิดว่าจะช่วยสิ่งแวดล้อมได้มากขึ้นครับ
ทีนี้ทั้งหมดนี้สำหรับรถร่วมแถวๆนี้ มันเป็นแค่ฝันกลางวันครับไม่มีทางเลยที่เราจะยกเครื่องทั้งหมดนี่ได้
ผมก็เลยอยากถามถึงวิธีการทำยังไงไม่ให้คนขับ กระเป๋า โกงได้บ้างครับมีวิธี หรือ business model จากไหนมั้ที่จะมาเปลี่ยนแปลงตรงนี้ได้
ทุกวันนี้เถ้าแก่ทุกคนก็อยากเลิกครับ แต่จะหาคนมาซื้อทั้งบริษัทไปหมดและยกเครื่องมันใหม่ทั้งสัมปทานมันยากเหลือเกิน ก่อนนี้เคยมีนายแพทย์ใหญ่คนหนึ่งเคยเสนอโครงการที่จะปฏิรูป รถเมล์ สายรถร่วมทั้งหมดได้ แต่โครงการของเขาก็ถูกปัดตกไปจากการพิจารณาจากผู้ที่ให้สัมปทาน พวกเราว่า โครงการของเขามันไม่เหมาะ คือการใช้รถระบบเดียวกับประเทศโลกที่ 1 ซึ่งนั่นก็หมายความว่าค่าโดยสารจะสูงขึ้นลิ่วอย่างแน่นอน แต่ตรงนั้นผมไม่ได้มองว่ามันเลวร้ายเลย ผมก็รู้สึกเสียดายที่สุดท้ายกิจการนี้มันก็ไม่ได้ย้ายไปอยู่ในมือของคนที่ทำมันได้ดีกว่าสักที
จริงๆกระทู้นี้ก็เหมือนกระทู้ระบายของ Loser คนหนึ่งครับ เป็นการระบายของผมที่ช่วยอะไรพ่อผมไม่ได้เลย ไม่ใช่ว่าผมไม่รับธุรกิจนี้นะครับ มันเลี้ยงผมมาตั้งแต่เด็ก ใจจริงก็อยากทำต่อจากพ่อครับ สิ่งหนึ่งที่ผมเศร้ามากคือ พ่อผมเลี้ยงลูกน้องดีกว่าเถ้าแก่คนอื่นๆด้วยซ้ำ พูดด้วยวาจาสุภาพ แต่พวกเขาก็ยังทำสิ่งที่ทำร้ายกันอย่างปกติ
สำหรับเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับรถเมล์ที่ทุกท่านอาจะพบเจอได้ในทุกๆวัน ในส่วนของพ่อผมก็ขอโทษแทนด้วยครับ ที่เราไม่สามารถควบคุมคนของเราได้ดีพอ และไม่สามารถ provide service ที่ดีให้กับสังคมได้อย่างที่ เราคาดหวังจาก พ.ศ. นี้
ธุรกิจรถเมล์จะไปต่ออย่างไรดีครับ
อยากด่าอะไรผมไม่ว่าครับ ตามสบาย
ตามหัวข้อเลยนะครับ ที่บ้านของผมทำกิจการรถร่วมบริการในกรุงเทพครับ ไม่ใช่รถแดง เป็นน้ำเงิน-ขาว
ระบบ ของธุรกิจนี้แบบ in a nutshell ก็คือ ขึ้นรถ และจ่ายเงินใช่ไหมครับ และพอหมดช่วงเวลากระเป๋าก็เอาเงินไปเข้าบัญชีส่วนกลางๆ ของเจ้าของนั้นๆ รายได้คือเช็คทุกสัปดาห์
เรื่องก็คือว่า เวลาที่เราเช็คยอดรายได้รวมครับ บ้านผมเนี่ยรถวิ่งหลายคันกว่าคนอื่นมากแต่รายได้ห่วยแตกกว่าคนอื่นหลายเท่า เนื่องจากกระเป๋า และคนขับซึ่งเป็นผัว-เมีย ยักยอกเงินค่าโดยสารแทบทุกคัน ด้วยวิธีการต่างๆ เช่นตั๋วปลอม ใช้ตั๋วเก่าที่เก็บตามพื้นไปรีดใหม่ แล้วมาแจกแทนตั๋วจริง และผลที่ตามมาคือรายได้มันน้อยมากครับจนแทบไม่สามารถรองรับรายจ่ายไหวได้ ซึ่งเอาเข้าจริงเถ้าแก่เจ้าของรถคนอื่นๆ หลายคนก็ประสบปัญหานี้กันแทบทั้งนั้น รายจ่ายที่มากโขนี้ก็มาจากการที่ตัวรถเองเก่ามาก ทำให้ต้องซ่อมและเปลี่ยนอะไหล่แทบตลอดเวลา
จริงๆรายละเอียดยังมีมากมายกว่านี้ พอสมควร
สำหรับทางออกจริงๆ ที่คิดว่าควรเป็นไปก็คือการปฏิรูประบบทั้งหมดใหม่ ใช้ระบบ cash card แบบ rabbit, oyster หรือ octopus หรือบัตร e-ticket ที่รัฐบาลไม่ได้สนใจจะส่งเสริมนักครับ
ส่วนตัวรถโดยสารเอง ก็เป็นรถไฟฟ้าผมก็คิดว่าจะช่วยสิ่งแวดล้อมได้มากขึ้นครับ
ทีนี้ทั้งหมดนี้สำหรับรถร่วมแถวๆนี้ มันเป็นแค่ฝันกลางวันครับไม่มีทางเลยที่เราจะยกเครื่องทั้งหมดนี่ได้
ผมก็เลยอยากถามถึงวิธีการทำยังไงไม่ให้คนขับ กระเป๋า โกงได้บ้างครับมีวิธี หรือ business model จากไหนมั้ที่จะมาเปลี่ยนแปลงตรงนี้ได้
ทุกวันนี้เถ้าแก่ทุกคนก็อยากเลิกครับ แต่จะหาคนมาซื้อทั้งบริษัทไปหมดและยกเครื่องมันใหม่ทั้งสัมปทานมันยากเหลือเกิน ก่อนนี้เคยมีนายแพทย์ใหญ่คนหนึ่งเคยเสนอโครงการที่จะปฏิรูป รถเมล์ สายรถร่วมทั้งหมดได้ แต่โครงการของเขาก็ถูกปัดตกไปจากการพิจารณาจากผู้ที่ให้สัมปทาน พวกเราว่า โครงการของเขามันไม่เหมาะ คือการใช้รถระบบเดียวกับประเทศโลกที่ 1 ซึ่งนั่นก็หมายความว่าค่าโดยสารจะสูงขึ้นลิ่วอย่างแน่นอน แต่ตรงนั้นผมไม่ได้มองว่ามันเลวร้ายเลย ผมก็รู้สึกเสียดายที่สุดท้ายกิจการนี้มันก็ไม่ได้ย้ายไปอยู่ในมือของคนที่ทำมันได้ดีกว่าสักที
จริงๆกระทู้นี้ก็เหมือนกระทู้ระบายของ Loser คนหนึ่งครับ เป็นการระบายของผมที่ช่วยอะไรพ่อผมไม่ได้เลย ไม่ใช่ว่าผมไม่รับธุรกิจนี้นะครับ มันเลี้ยงผมมาตั้งแต่เด็ก ใจจริงก็อยากทำต่อจากพ่อครับ สิ่งหนึ่งที่ผมเศร้ามากคือ พ่อผมเลี้ยงลูกน้องดีกว่าเถ้าแก่คนอื่นๆด้วยซ้ำ พูดด้วยวาจาสุภาพ แต่พวกเขาก็ยังทำสิ่งที่ทำร้ายกันอย่างปกติ
สำหรับเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับรถเมล์ที่ทุกท่านอาจะพบเจอได้ในทุกๆวัน ในส่วนของพ่อผมก็ขอโทษแทนด้วยครับ ที่เราไม่สามารถควบคุมคนของเราได้ดีพอ และไม่สามารถ provide service ที่ดีให้กับสังคมได้อย่างที่ เราคาดหวังจาก พ.ศ. นี้