กลับมาเยือนแอนฟิลด์อีกครั้งหนึ่ง ด้วยความไม่ค่อยมั่นใจกับทีมรักและผลงานจะออกมาอย่างไร เพราะกับฟูแล่ม มันยากมาก
เล่าสู่กันฟังนะครับ อ่านเพลินๆ
รูปก็ถ่ายมาได้ไม่เยอะเท่าไหร่
เผื่อจะเป็นแนวทางสำหรับใครที่อยากจะไปดูทีมรักที่แอนฟิลด์
- ตั๋วเครื่องบินซื้อตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ก่อนอเมริกากับอิหร่านรบกัน > เอมิเรตส์ โดยต้องไปเปลี่ยนเครื่องที่ดูไบ
- ช่วงเดือนมีนาคมลุ้นหนักมากว่าจะยกเลิกตั๋วหรือเลื่อนตั๋วให้เราหรือไม่ ทั้งยังมีข่าวการโจมตีเอมิเรตส์ ตอนนั้น
- รอกระทั่งช่วงก่อนสิ้นมีนาคม ก็ได้รับอีเมลให้เลื่อนตั๋ว จากตี 1 ไปเป็น 9:30 น ของวันถัดไป พบว่าช่วงรอเปลี่ยนเครื่องมันใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงซึ่งฉิวเฉียดมาก เลยต้องโทรไปยังสายการบินเอมิเรตส์ แจ้งปัญหาเรื่องการเปลี่ยนเครื่อง
- สมคำร่ำลือ พนักงานสายการบิน ให้ความช่วยเหลือ เสนอทางเลือกให้เราอย่างดี (ภาษาอังกฤษ ไม่ติดสำเนียงแขก) สุดท้ายได้บินเวลาตี 3
- ที่สนามบินดูไบยังมีการบินอยู่ตามปกติแต่จำนวนบินหลายๆสายจะลดจำนวนไฟลท์ลง
- บินจากขอนแก่นมาตอนค่ำ รอเครื่องออกตี 3 แน่นอนว่าไม่ได้หลับสักงีบ และไม่หลับเลยตลอดการเดินทาง ใช้เวลาบินประมาณ 6 ชั่วโมง
- ถึงสนามบินดูไบประมาณ 7 โมงเช้า (เวลาท้องถิ่น) รอต่อเครื่องไปอังกฤษตอนบ่ายโมงกว่า เป็นคนหลับยาก ไม่ได้หลับที่สนามบินอีกตลอด 6 ชม. มีเสียงหวอเตือนเป็นระยะในสนามบิน มีช่วงนึงเจ้าหน้าที่ให้ไปรวมกัน จากหวอเตือน
- ออกจากดูไบออกเดินทางตอนบ่ายและบินอ้อมลงมาข้างล่าง เฉี่ยวไปถึงอียิปต์
- กว่าจะถึงสนามบิน Stansted, London (STN) ใช้เวลาบินถึง 8 ชั่วโมงกว่า น่าจะวูบหลับไปไม่เกินครึ่งชั่วโมง ไปถึงตอนค่ำๆเวลาท้องถิ่น
อันนั้นเป็นความขลุกขลักลุ้นระทึกของการเดินทางครับ เล่าสู่กันฟัง ช่วงสงคราม
ฟุตบอลต่อ
- ตั๋วฟุตบอลซื้อได้ง่ายๆ ออนไลน์จากเมืองไทยเลย ขอให้มีเพียงบัตรเครดิต ผมซื้อจาก footballticketpad dot com ซื้อออนไลน์ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ที่เมืองไทย มีค่าตั๋ว ที่เลือกโซนนั่งได้ ตามราคา + ค่าธรรมเนียมและVAT เพิ่มอีกนิดหน่อย แถวล่างก็แพงหน่อย แถวบนก็ราคาลดหลั่นลงไป
- พูดถึงเว็บไซต์ที่เราจะซื้อตั๋วฟุตบอล ก่อนหน้านี้ก็รีวิวอยู่จากคนรู้จัก มันมีหลายเว็บไซต์ก็จริงแต่ว่า มีไม่กี่เว็บไซต์ที่มีการรับรองว่าคุณจะได้ตั๋วแน่นอนและมีการรีวิวผู้ใช้ที่ดี เว็บที่ผมซื้อนี้ก็ได้รับการรีวิวดีเป็นอันดับต้นๆ ตัวเว็บไซต์เองไม่ได้ขายตั๋วโดยตรง แต่คล้ายๆกับ lazada หรือ shopee ที่เป็นสะพานเชื่อมไปหาผู้ขายอีกทีนึง (ให้นึกถึง Skyscanner ในการหาตั๋วเครื่องบิน)
- คนขายจะส่งลิงค์ให้ทาง Whatapp จากเบอร์โทรของเราที่เมืองไทย (มาติดตั้ง app WhatsApp ไว้ในโทรศัพท์เราล่วงหน้า) เมื่อคลิกลิงค์ก็จะปรากฏเป็นตั๋วฟุตบอล คนขายตั๋วจะติดต่อเราตลอดเวลา เพื่อมั่นใจว่าเราเข้าสนามได้ราบลื่น
- link ตั๋วที่นั่งนี้จะส่งให้เราไม่กี่วันก่อนบอลเตะ ทุกครั้งที่คลิกลิงค์บาร์โค้ดจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆเพื่อความปลอดภัย ไปถึงหน้าสนามค่อยคลิกลิงค์เพื่อเอาบาร์โค้ดตัวที่อัพเดท (จึงไม่สามารถที่จะแคปหน้าจอบาร์โค้ดตัวนี้ล่วงหน้าหลายๆวัน เพื่อเอาไปสแกนที่สนามได้)
ตั๋วเข้าแอนฟิลด์จะหน้าตาอย่างนี้
ตอนซื้อตั๋วฟุตบอล [กพ.69] ตอนนั้นโปรแกรมเวลาเตะคือ 11 เมษายน เวลา 15:00 น. และซื้อตั๋วรถไฟไปเบอร์มิงแฮมต่อ 19.30 ไปๆมาๆ พรีเมียร์ลีกเลื่อน เป็นเวลาเตะ 17.30 น.<ห้าทุ่มครึ่งไทย> เลื่อนตั๋วเป็น 21.30
ต้องขอบคุณน้อง Lindahelen ที่ไลน์มาบอกว่า บอลเตะ 17.30 นะคุณพรี่!
[ไม่งั้นคงไปนั่งรอล่วงหน้าที่หน้าสนามตั้งแต่ 14:30 น]
ตอนแรกนึกว่าตัวเองดูเวลาผิดแต่แรก เลยไปดูข้อมูลการซื้อตั๋วบอล พบว่าตอนนั้นมันเป็น 15.00 นจริงๆ <สามทุ่มไทย>
- ควรมาถึงที่สนามแอนฟิลด์อย่างน้อย 1 ชั่วโมงเพื่อความชัวร์ (ตัวเองมาถึง 30 นาทีก่อน kick-off)
- ดูว่าเราจะเข้าประตูไหนตามตั๋ว (A B C ..) เอาบาร์โค้ดสแกนเครื่องอ่านก็เรียบร้อย ถ้ามีกระเป๋าเล็กๆ ติดตัว พนักงานจะเอา tag มาติดและตรวจดูของในกระเป๋า
..
และจากนั้นก็.. You'll never walk alone ครับ
การเดินทางจากในตัวเมืองลิเวอร์พูลไปสนาม
- จากตัวเมือง ให้ไปขึ้นรถเมล์ที่วิ่งไปแอนฟิลด์ที่ Liverpool One Bus Station รถบัสสาย 926 ชานชาลา 4 ค่าตั๋วรถเมล์ 2 ปอนด์ รถออกทุก 10 นาที เผื่อเวลาไปเดินซื้อของที่ช้อปด้วย
- ใกล้ถึงสนาม แฟน The Kops ก็จะทยอยลงจากรถ ตามๆ เขาลงไปได้
- บอลจบ ขากลับเข้าเมืองขึ้นรถเมล์แถวหน้าสนาม เดินออกมาเล็กน้อยมองด้านซ้ายมือป้ายรถเมล์ สาย 927 (ตอนมาเป็นสาย 926) รถอาจติดเล็กน้อยให้เผื่อเวลาถ้าใครจะซื้อตั๋วรถไฟเดินทางไปที่อื่น แฟนหงส์ต่อแถวขึ้นรถกัน ใช้ความสามารถเฉพาะตัว มุดเข้าไปในแถว (ทำมาแล้ว)
- จบเกมราวทุ่มครึ่ง ท้องฟ้ายังสว่าง วันนี้เจออากาศของลิเวอร์พูลที่ โคตรคุ้นเคยและโคตรน่าเบื่อตลอดที่เคยอยู่ที่นี่ 4 ปี คือทั้งฝน ทั้งลมแรงและอากาศหนาวเย็น รอฝนซาอยู่เป็นครึ่งชั่วโมง วิ่งไปหลบในในช้อป (เสียตังค์อีก 😁)
- หลังจบเกม (19.30) ร้านช้อปก็ยังเปิดอยู่เพื่อให้ผู้คนได้จับจ่ายซื้อของฝาก (น่าจะราวชั่วโมง)
- รถเมล์ 927 จากสนามมา Liverpool One bus station ประมาณเกือบ 1 ชั่วโมง เพราะช่วงรถออกจากสนามรถจะติดมากสุดโต่ง ติดไฟแดงและขยับตัวได้เล็กน้อย พ้นจุดนี้ก็จะไหลลื่น ขาไปสนามใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
########################
บรรยากาศก่อนถึงสนามและช้อปที่สนาม
------
หน้าสนาม (เพิ่มเติม) แฟนบอลต่อคิวเพื่อผ่านเข้าประตู
------
บรรยากาศในสนาม
ตอนเจ้าหนูริโอทำประตูได้
สิ่งหนึ่งที่เป็นจุดด้อยของการมาดูสดคือจะไม่มีภาพ replay ให้ดู 555
เอาโทรศัพท์ขึ้นมาบันทึกวีดีโอเป็นระยะแต่ช่วงที่ทำประตูก็ดันไม่ได้บันทึกทั้งสองประตู ทั้งริโอและโม
แต่ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอัดวีดีโอได้ทันช่วงที่แฟนบอลตะโกน ริโอ ๆๆๆๆ ยืนขึ้นกันเต็มสนาม ในสนามนักเตะคนอื่นก็วิ่งเข้ามาแสดงความดีใจกับเจ้าหนู
ช่วงที่โมยิงได้ก็อัดวีดีโอหลังจากที่โมยิงเข้าไปแล้ว บรรยากาศแฟนตอนนั้นเสียงกึกก้องมาก
ในสนามจะร้องเพลงจะเป็นระยะเสียงกึกก้อง เปลี่ยนเพลงร้องไปเรื่อยๆ
แฟนบอลรักโมซาร่ามาก ร้องเพลงให้ตลอดเวลา "โม้ ซ้า ลา โม ซ้า หล่า ...."
ยิ่งตอนเกมจบ โมกับร็อบโบ้ เดินไปยังอัฒจันทร์ ทั่วสนามเพื่อโบกมือให้แฟนบอล แฟนปรบมือและตะโกนชื่อ สัมผัสได้ถึงความรักที่มีต่อนักบอลของพวกเขา
แฟนเข้าสนามเกือบเต็มสนามนะครับแต่มีว่างนิดหน่อย ไม่น่าถึงร้อยที่นั่งว่าง เช่น ข้างซ้ายผมว่าง 1 ที่ แถวหลังขึ้นไปด้านหลังว่าง 2 ที่เป็นต้น แต่มองไปทั้ง 4 ด้านคือเต็มพรึบ
[โพสต์จากโทรศัพท์ขณะอยู่บนรถยนต์และกำลังเดินทางไปเคมบริดจ์ อาจมีพิมพ์ตกหล่นบ้างนะครับ]
ทั้งดู ทั้งบันทึกวีดีโอ ทั้งบันทึกภาพตลอดการแข่งขัน บรรยากาศสุดยอดเช่นเคย เสียดายที่ไม่สามารถอัพโหลดวีดีโอได้
ตอนแฟนบอลร้องเพลง You'll Never Walk Alone กระหึ่มกึกก้องรอบทิศทั่วสนามในช่วงก่อนเกม มันช่างขลังไม่เสื่อมคลาย!
[รีวิว] ดูบอลที่ขอบสนาม Liverpool vs Fulham @แอนฟิลด์ จากขอนแก่นถึงลิเวอร์พูล
กลับมาเยือนแอนฟิลด์อีกครั้งหนึ่ง ด้วยความไม่ค่อยมั่นใจกับทีมรักและผลงานจะออกมาอย่างไร เพราะกับฟูแล่ม มันยากมาก
เล่าสู่กันฟังนะครับ อ่านเพลินๆ
รูปก็ถ่ายมาได้ไม่เยอะเท่าไหร่
เผื่อจะเป็นแนวทางสำหรับใครที่อยากจะไปดูทีมรักที่แอนฟิลด์
- ตั๋วเครื่องบินซื้อตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ก่อนอเมริกากับอิหร่านรบกัน > เอมิเรตส์ โดยต้องไปเปลี่ยนเครื่องที่ดูไบ
- ช่วงเดือนมีนาคมลุ้นหนักมากว่าจะยกเลิกตั๋วหรือเลื่อนตั๋วให้เราหรือไม่ ทั้งยังมีข่าวการโจมตีเอมิเรตส์ ตอนนั้น
- รอกระทั่งช่วงก่อนสิ้นมีนาคม ก็ได้รับอีเมลให้เลื่อนตั๋ว จากตี 1 ไปเป็น 9:30 น ของวันถัดไป พบว่าช่วงรอเปลี่ยนเครื่องมันใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงซึ่งฉิวเฉียดมาก เลยต้องโทรไปยังสายการบินเอมิเรตส์ แจ้งปัญหาเรื่องการเปลี่ยนเครื่อง
- สมคำร่ำลือ พนักงานสายการบิน ให้ความช่วยเหลือ เสนอทางเลือกให้เราอย่างดี (ภาษาอังกฤษ ไม่ติดสำเนียงแขก) สุดท้ายได้บินเวลาตี 3
- ที่สนามบินดูไบยังมีการบินอยู่ตามปกติแต่จำนวนบินหลายๆสายจะลดจำนวนไฟลท์ลง
- บินจากขอนแก่นมาตอนค่ำ รอเครื่องออกตี 3 แน่นอนว่าไม่ได้หลับสักงีบ และไม่หลับเลยตลอดการเดินทาง ใช้เวลาบินประมาณ 6 ชั่วโมง
- ถึงสนามบินดูไบประมาณ 7 โมงเช้า (เวลาท้องถิ่น) รอต่อเครื่องไปอังกฤษตอนบ่ายโมงกว่า เป็นคนหลับยาก ไม่ได้หลับที่สนามบินอีกตลอด 6 ชม. มีเสียงหวอเตือนเป็นระยะในสนามบิน มีช่วงนึงเจ้าหน้าที่ให้ไปรวมกัน จากหวอเตือน
- ออกจากดูไบออกเดินทางตอนบ่ายและบินอ้อมลงมาข้างล่าง เฉี่ยวไปถึงอียิปต์
- กว่าจะถึงสนามบิน Stansted, London (STN) ใช้เวลาบินถึง 8 ชั่วโมงกว่า น่าจะวูบหลับไปไม่เกินครึ่งชั่วโมง ไปถึงตอนค่ำๆเวลาท้องถิ่น
อันนั้นเป็นความขลุกขลักลุ้นระทึกของการเดินทางครับ เล่าสู่กันฟัง ช่วงสงคราม
ฟุตบอลต่อ
- ตั๋วฟุตบอลซื้อได้ง่ายๆ ออนไลน์จากเมืองไทยเลย ขอให้มีเพียงบัตรเครดิต ผมซื้อจาก footballticketpad dot com ซื้อออนไลน์ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ที่เมืองไทย มีค่าตั๋ว ที่เลือกโซนนั่งได้ ตามราคา + ค่าธรรมเนียมและVAT เพิ่มอีกนิดหน่อย แถวล่างก็แพงหน่อย แถวบนก็ราคาลดหลั่นลงไป
- พูดถึงเว็บไซต์ที่เราจะซื้อตั๋วฟุตบอล ก่อนหน้านี้ก็รีวิวอยู่จากคนรู้จัก มันมีหลายเว็บไซต์ก็จริงแต่ว่า มีไม่กี่เว็บไซต์ที่มีการรับรองว่าคุณจะได้ตั๋วแน่นอนและมีการรีวิวผู้ใช้ที่ดี เว็บที่ผมซื้อนี้ก็ได้รับการรีวิวดีเป็นอันดับต้นๆ ตัวเว็บไซต์เองไม่ได้ขายตั๋วโดยตรง แต่คล้ายๆกับ lazada หรือ shopee ที่เป็นสะพานเชื่อมไปหาผู้ขายอีกทีนึง (ให้นึกถึง Skyscanner ในการหาตั๋วเครื่องบิน)
- คนขายจะส่งลิงค์ให้ทาง Whatapp จากเบอร์โทรของเราที่เมืองไทย (มาติดตั้ง app WhatsApp ไว้ในโทรศัพท์เราล่วงหน้า) เมื่อคลิกลิงค์ก็จะปรากฏเป็นตั๋วฟุตบอล คนขายตั๋วจะติดต่อเราตลอดเวลา เพื่อมั่นใจว่าเราเข้าสนามได้ราบลื่น
- link ตั๋วที่นั่งนี้จะส่งให้เราไม่กี่วันก่อนบอลเตะ ทุกครั้งที่คลิกลิงค์บาร์โค้ดจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆเพื่อความปลอดภัย ไปถึงหน้าสนามค่อยคลิกลิงค์เพื่อเอาบาร์โค้ดตัวที่อัพเดท (จึงไม่สามารถที่จะแคปหน้าจอบาร์โค้ดตัวนี้ล่วงหน้าหลายๆวัน เพื่อเอาไปสแกนที่สนามได้)
ตั๋วเข้าแอนฟิลด์จะหน้าตาอย่างนี้
ตอนซื้อตั๋วฟุตบอล [กพ.69] ตอนนั้นโปรแกรมเวลาเตะคือ 11 เมษายน เวลา 15:00 น. และซื้อตั๋วรถไฟไปเบอร์มิงแฮมต่อ 19.30 ไปๆมาๆ พรีเมียร์ลีกเลื่อน เป็นเวลาเตะ 17.30 น.<ห้าทุ่มครึ่งไทย> เลื่อนตั๋วเป็น 21.30
ต้องขอบคุณน้อง Lindahelen ที่ไลน์มาบอกว่า บอลเตะ 17.30 นะคุณพรี่!
[ไม่งั้นคงไปนั่งรอล่วงหน้าที่หน้าสนามตั้งแต่ 14:30 น]
ตอนแรกนึกว่าตัวเองดูเวลาผิดแต่แรก เลยไปดูข้อมูลการซื้อตั๋วบอล พบว่าตอนนั้นมันเป็น 15.00 นจริงๆ <สามทุ่มไทย>
- ควรมาถึงที่สนามแอนฟิลด์อย่างน้อย 1 ชั่วโมงเพื่อความชัวร์ (ตัวเองมาถึง 30 นาทีก่อน kick-off)
- ดูว่าเราจะเข้าประตูไหนตามตั๋ว (A B C ..) เอาบาร์โค้ดสแกนเครื่องอ่านก็เรียบร้อย ถ้ามีกระเป๋าเล็กๆ ติดตัว พนักงานจะเอา tag มาติดและตรวจดูของในกระเป๋า
..
และจากนั้นก็.. You'll never walk alone ครับ
การเดินทางจากในตัวเมืองลิเวอร์พูลไปสนาม
- จากตัวเมือง ให้ไปขึ้นรถเมล์ที่วิ่งไปแอนฟิลด์ที่ Liverpool One Bus Station รถบัสสาย 926 ชานชาลา 4 ค่าตั๋วรถเมล์ 2 ปอนด์ รถออกทุก 10 นาที เผื่อเวลาไปเดินซื้อของที่ช้อปด้วย
- ใกล้ถึงสนาม แฟน The Kops ก็จะทยอยลงจากรถ ตามๆ เขาลงไปได้
- บอลจบ ขากลับเข้าเมืองขึ้นรถเมล์แถวหน้าสนาม เดินออกมาเล็กน้อยมองด้านซ้ายมือป้ายรถเมล์ สาย 927 (ตอนมาเป็นสาย 926) รถอาจติดเล็กน้อยให้เผื่อเวลาถ้าใครจะซื้อตั๋วรถไฟเดินทางไปที่อื่น แฟนหงส์ต่อแถวขึ้นรถกัน ใช้ความสามารถเฉพาะตัว มุดเข้าไปในแถว (ทำมาแล้ว)
- จบเกมราวทุ่มครึ่ง ท้องฟ้ายังสว่าง วันนี้เจออากาศของลิเวอร์พูลที่ โคตรคุ้นเคยและโคตรน่าเบื่อตลอดที่เคยอยู่ที่นี่ 4 ปี คือทั้งฝน ทั้งลมแรงและอากาศหนาวเย็น รอฝนซาอยู่เป็นครึ่งชั่วโมง วิ่งไปหลบในในช้อป (เสียตังค์อีก 😁)
- หลังจบเกม (19.30) ร้านช้อปก็ยังเปิดอยู่เพื่อให้ผู้คนได้จับจ่ายซื้อของฝาก (น่าจะราวชั่วโมง)
- รถเมล์ 927 จากสนามมา Liverpool One bus station ประมาณเกือบ 1 ชั่วโมง เพราะช่วงรถออกจากสนามรถจะติดมากสุดโต่ง ติดไฟแดงและขยับตัวได้เล็กน้อย พ้นจุดนี้ก็จะไหลลื่น ขาไปสนามใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
########################
บรรยากาศก่อนถึงสนามและช้อปที่สนาม
------
หน้าสนาม (เพิ่มเติม) แฟนบอลต่อคิวเพื่อผ่านเข้าประตู
------
บรรยากาศในสนาม
ตอนเจ้าหนูริโอทำประตูได้
สิ่งหนึ่งที่เป็นจุดด้อยของการมาดูสดคือจะไม่มีภาพ replay ให้ดู 555
เอาโทรศัพท์ขึ้นมาบันทึกวีดีโอเป็นระยะแต่ช่วงที่ทำประตูก็ดันไม่ได้บันทึกทั้งสองประตู ทั้งริโอและโม
แต่ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอัดวีดีโอได้ทันช่วงที่แฟนบอลตะโกน ริโอ ๆๆๆๆ ยืนขึ้นกันเต็มสนาม ในสนามนักเตะคนอื่นก็วิ่งเข้ามาแสดงความดีใจกับเจ้าหนู
ช่วงที่โมยิงได้ก็อัดวีดีโอหลังจากที่โมยิงเข้าไปแล้ว บรรยากาศแฟนตอนนั้นเสียงกึกก้องมาก
ในสนามจะร้องเพลงจะเป็นระยะเสียงกึกก้อง เปลี่ยนเพลงร้องไปเรื่อยๆ
แฟนบอลรักโมซาร่ามาก ร้องเพลงให้ตลอดเวลา "โม้ ซ้า ลา โม ซ้า หล่า ...."
ยิ่งตอนเกมจบ โมกับร็อบโบ้ เดินไปยังอัฒจันทร์ ทั่วสนามเพื่อโบกมือให้แฟนบอล แฟนปรบมือและตะโกนชื่อ สัมผัสได้ถึงความรักที่มีต่อนักบอลของพวกเขา
แฟนเข้าสนามเกือบเต็มสนามนะครับแต่มีว่างนิดหน่อย ไม่น่าถึงร้อยที่นั่งว่าง เช่น ข้างซ้ายผมว่าง 1 ที่ แถวหลังขึ้นไปด้านหลังว่าง 2 ที่เป็นต้น แต่มองไปทั้ง 4 ด้านคือเต็มพรึบ
[โพสต์จากโทรศัพท์ขณะอยู่บนรถยนต์และกำลังเดินทางไปเคมบริดจ์ อาจมีพิมพ์ตกหล่นบ้างนะครับ]
ทั้งดู ทั้งบันทึกวีดีโอ ทั้งบันทึกภาพตลอดการแข่งขัน บรรยากาศสุดยอดเช่นเคย เสียดายที่ไม่สามารถอัพโหลดวีดีโอได้
ตอนแฟนบอลร้องเพลง You'll Never Walk Alone กระหึ่มกึกก้องรอบทิศทั่วสนามในช่วงก่อนเกม มันช่างขลังไม่เสื่อมคลาย!