เราไม่รู้ควรจะอธิบายยังไง บอกได้แค่ว่า เราทุกข์แต่ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร เราพยายามหลายครั้งที่จะเปิดมันออกมาเพื่อหาสาเหตุจำแนกมันออกและแก้ไข พอๆกับที่พยายามจะฝังลืมมัน สุดท้ายแล้วมันเหมือนเราเดินวนอยู่ลานกว้างๆเดินไปพยายามหาเป้าหมายแต่คว้าได้แค่อากาศ รู้สึกตัวอีกทีก็มีแต่ความอึดอัดมันฝังอยู่ในอก ได้แต่ร้องไห้เพื่อปลดปล่อย แต่ก็ไม่ได้ตามใจตัวเองให้ร้องไห้ฟูมฟายมากขนาดนั้นเพราะกลัวความอ่อนแอ ตอนนี้ความรู้สึกของเรามันมั่วไปหมด มันเหมือนตัวตนของเรามันหายไป เราคิดถึงตัวเองคนเก่ามากๆ แต่กลับไปเป็นคนเดิมก็ไม่ได้ เปลี่ยนเป็นคนใหม่ไปเลยก็ไม่ได้เหมือนกัน ติดอยู่กับที่ มันอธิบายไม่ได้ พยายามหลายอย่างเพื่อให้ตัวเองดีขึ้นแต่มันเป็นลานกว้างไง เราไม่รู้ว่าเดินไปถึงตรงไหนแล้วแต่ความรู้สึกมันรั้งเหมือนว่าเราอยู่ที่เดิม จะมีตัวตนชัดเจนขึ้นมาเลยก็ไม่ได้ จะหายไปเลยก็ไม่ได้อีก
มีวิธีฮีลตัวเองกันยังไงบ้างคะ?