ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก

ไม่รู้สิคะ เราว่าความสัมพันธ์แบบนี้ มันแค่สร้างภาพสวยงาม

จริงๆคือ มีแค่คนเอาเปรียบ กับคนยอมเสียเปรียบค่ะ

คนเอาเปรียบคือฝ่ายขี้เหงา เลยหาคนมาแก้เหงา ระบายความเหงา แก้เครียด

ส่วนฝ่ายที่ให้เขาเอาเปรียบหัวใจก็หลอกตัวเองค่ะ บอกตัวเอง บอกคนอื่นว่าไหว โอเค คบแบบนี้ไม่อึดอัดดี แล้วก็มาตั้งกระทู้เพราะร้อนรนกันบ่อยๆ

ฝ่ายแรก นึกจะมาก็มา จะไปก็ไป อยากทำอะไรก็ได้ อยากคุยกับคนใหม่ก็ได้

ฝ่ายหลังนี่จะเป็นจะตาย ปากก็บอกยอมรับได้ เจอใครดีกว่าก็ไปได้ แต่สุดท้ายตัวเองน่ะไปไหนไม่รอด

ยอมรับไปงั้นๆ เพื่อจะได้ยังมีพื้นที่ในชีวิตเขา หลอกตัวเองว่ามีความสุข เขาทักมาทีก็ฟิน เขาหายไปก็เหี่ยว วนๆอยู่อย่างนั้น ความสุขประเภทไหนไม่รู้ พอจะตัดใจ อีกฝ่ายก็ทำเนียนมาดีด้วย นี่ก็ใจอ่อนเกิดมีหวังขึ้นมาอีก ไม่จบไม่สิ้น

ใครเตือน ใครห้าม ก็เถียง ว่าคนอื่นไม่เข้าใจ “แค่เราเข้าใจกันก็พอแล้ว” ทั้งที่เพ้อเจ้ออยู่คนเดียว

บางทียิ่งกว่านั้น สถานะแค่คนคุยกัน แต่จริงๆเลยเถิดไปถึงไหนๆ ก็ยังเป็นได้แค่คนคุย ถ้าเป็นผู้ชายนี่ก็ไปทุ่มให้เขาซะมาก หมดเป็นแสนๆ ไม่ได้เป็นแฟนซักที

เลิกหลอกตัวเถอะค่ะ ออกมาหาคนที่พร้อมจะศึกษาเราอย่างให้เกียรติเถอะ ปีใหม่แล้ว จะคบก็คบ ไม่พร้อมคบก็ไปไกลๆอย่ามาเกะกะ เราไม่ได้มีชีวิตมารองรับความว่างของใครทั้งสิ้น

อยากมีคนรัก ก็หาคนรักค่ะ ไม่ใช่มัวยอมให้เขาเอาเปรียบอย่างนี้ สิทธิ์เป็นของคุณค่ะ