ณ กาลครั้งหนึ่งนานมาแย้ว อิอิ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้กินเบียร์มาป๋องนึง เริ่มได้ที่
มีหิ่งห้อยตัวผู้ ตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในอาณาเขตต้นลำพู ซึ่งมีอาณาบริเวรไม่มากนัก หิ่งห้อยตัวนี้ เพิ่งเข้าหอแต่งงานกับ หิ่งห้อยตัวเมีย แล้วก็แยกทางกันไป ตามธรรมชาติของหิ่งห้อย ที่ตัวเมียจะต้องไปหาที่วางไข่ บริเวณหนองน้ำตามธรรมชาติ
หิ่งห้อยตัวผู้ ส่องแสงตามเวลากำหนด คือยามราตรี เป็นเหมือนนาฬิกาชีวิตประจำวัน ว่าถึงเวลาแล้ว เพื่อหลอกล่อแมลงตัวเล็กกว่ามาจับเป็นอาหาร
จนกระทั่วใกล้สว่าง หิ่งห้อยตัวผู้ ลืมเวลา ยังคงบินร่อนไปเรื่อยๆตามประสา แมลงที่มีหน้าที่ในชีวิตเพียงเท่านี้ และ เมื่อสว่างแล้ว หิ่งห้อยเห็นแสงเจิดจ้าค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากขอบฟ้า " เอเลี่ยน บุกโลก " หิ่งห้อยตะโกนไปด้วยความ
รู้เท่าไม่ถึงกาญจน์
" ไม่ใช่ ข้าคือพระอาทิตย์ " เสียงเล็กๆแหลม เหมือนโดนัลดัค ดังขึ้นมาพร้อมกับหน้ายิ้มๆของพระอาทิตย์
" โอ ท่านพระอาทิตย์ สวัสดี เป็นยังไงบ้างครับท่าน " หิ่งห้อยทักทายปกติ เพราะจริงๆแล้ว เจอกันบ่อย
" เจ้าหิ่งห้อยตัวน้อย ด้อยค่า เจ้าก็รู้ว่า ข้ามีหน้าที่ ส่องแสง ให้โลก และสรรพสิ่ง ได้มีวัฏจักร ก่อเกิดและดำเนินชีวิต ด้วยพลังแห่งแสงอันร้อนแรงของข้า " พระอาทิตย์คุยยาว
" อ่อ ครับ งั้นผมก็จะไปนอนละครับ " หิ่งห้อยหนุ่มตอบเบาๆ เพราะหมดเวลหาเหยื่อและคู่แล้ว
พระอาทิตย์มองหิ่งห้อยตัวผู้ และ เอ่ยคำถามขึ้น " เจ้าหิ่งห้อย ข้ามีหน้าที่ยิ่งใหญ่ ให้ความอบอุ่น ให้ชีวิต ให้พลังงาน แก่โลกทั้งใบ แล้วเจ้ามีหน้าที่อะไรบ้าง หือ ? " พระอาทิตย์เริ่มสงสัย
หิ่งห้อยตอบไม่ลังเล " Oh Mighty Sun ชีวิตข้าก็แค่ ผสมพันธ์ จับเหยื่อ และอีกไม่กี่สัปดาห์ ข้าก็ตายแล้วขอรับ " หิ่งห้อยตอบและยิ้มตาหยี
พระอาทิตย์เริ่มลอยขึ้นสูง และใช้เสียงเข้มแข็งพูดต่อกลับมายังหิ่งห้อยว่า " นี่ข้าเห็นเจ้าเพียงแค่ ไม่กี่วัน เจ้าจะใกล้ตายแล้วรึ "
หิ่งห้อย ยิ้มและตอบว่า " ครับ ผมเป็นหนอน ประมาณ 7 เดือน และ เปลียนเป็นดักแด้ พอปีกงอก ข้าก็บินออกมา และอยู่ได้ ประมาณ 1 เดือนเท่านั้นละครับ "
พระอาทิตย์เริ่มลอยสูงขึ้นไปอีกแต่ยังคุยกับหิ่งห้อยหนุ่ม " พระจันทร์ เคยบอกข้าว่าเจ้ามีแสงในตัวด้วยรึ ? ไหนลองส่องแสงให้ข้าดูหน่อย เจ้าหิ่งห้อย "
หิ่งห้อยหนุ่ม เริ่มล้าจากแสดงอาทิตย์ และตอบไปว่า " แสงข้ามีเพียงน้อยนิด มิอาจเทียบท่านได้ จะเห็นได้ในเวลากลางคืนที่ท่านพระจันทร์มาเท่านั้นครับ"
พระอาทิตย์มองและเอ่ยต่อ " เจ้าช่างไร้ค่า อายุสั้น และ ไม่มีพลังอะไรจะเทียบข้าได้เลย ไม่มีประโยชน์ต่อผู้ใด และเจ้ายังต้องตายในเวลาอันสั้น" พระอาทิตย์ เริ่มหันไปทางตะวันตก และกำลังจะจากไป
หิ่งห้อยหนุ่ม เอ่ยปาถามพระอาทิตย์บ้าง " ท่านพระอาทิตย์ ท่านมีพลังและคุณประโยชน์มากมาย แล้วท่านจะมีอายุอีกนานเท่าใดขอรับ "
พระอาทิตย์ มองด้วยหางตาและตอบว่า " ห้าพันล้านปี อีก ห้าพันล้านปี ข้าจึงจะดับสูญ นานแสนนานนัก " พระอาทิตย์ตอบอย่างทะนงตน
หิ่งห้อยยิ้ม และหันหลังให้พระอาทิตย์ ทำท่าจะบินไปต้นลำพู และเมื่อเริ่มบิน หิ่งห้อยก็พูดทิ้งทายไว้ว่า " แต่สุดท้าย ท่านก็ต้องดับสูญอยู่ดี "
แล้วหิ่งห้อยก็บินยิ้มตาหยี กลับต้นลำพูไป ปล่อยให้พระอาทิตย์ จินตนาการเอาเองว่า อีกห้าพันล้านปี จะเป็นอย่างไร เมื่อถึงวันที่พระอาทิตย์เองต้องดับสูญ
จบละครับ
หิ่งห้อย กับ พระอาทิตย์
มีหิ่งห้อยตัวผู้ ตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในอาณาเขตต้นลำพู ซึ่งมีอาณาบริเวรไม่มากนัก หิ่งห้อยตัวนี้ เพิ่งเข้าหอแต่งงานกับ หิ่งห้อยตัวเมีย แล้วก็แยกทางกันไป ตามธรรมชาติของหิ่งห้อย ที่ตัวเมียจะต้องไปหาที่วางไข่ บริเวณหนองน้ำตามธรรมชาติ
หิ่งห้อยตัวผู้ ส่องแสงตามเวลากำหนด คือยามราตรี เป็นเหมือนนาฬิกาชีวิตประจำวัน ว่าถึงเวลาแล้ว เพื่อหลอกล่อแมลงตัวเล็กกว่ามาจับเป็นอาหาร
จนกระทั่วใกล้สว่าง หิ่งห้อยตัวผู้ ลืมเวลา ยังคงบินร่อนไปเรื่อยๆตามประสา แมลงที่มีหน้าที่ในชีวิตเพียงเท่านี้ และ เมื่อสว่างแล้ว หิ่งห้อยเห็นแสงเจิดจ้าค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากขอบฟ้า " เอเลี่ยน บุกโลก " หิ่งห้อยตะโกนไปด้วยความ รู้เท่าไม่ถึงกาญจน์
" ไม่ใช่ ข้าคือพระอาทิตย์ " เสียงเล็กๆแหลม เหมือนโดนัลดัค ดังขึ้นมาพร้อมกับหน้ายิ้มๆของพระอาทิตย์
" โอ ท่านพระอาทิตย์ สวัสดี เป็นยังไงบ้างครับท่าน " หิ่งห้อยทักทายปกติ เพราะจริงๆแล้ว เจอกันบ่อย
" เจ้าหิ่งห้อยตัวน้อย ด้อยค่า เจ้าก็รู้ว่า ข้ามีหน้าที่ ส่องแสง ให้โลก และสรรพสิ่ง ได้มีวัฏจักร ก่อเกิดและดำเนินชีวิต ด้วยพลังแห่งแสงอันร้อนแรงของข้า " พระอาทิตย์คุยยาว
" อ่อ ครับ งั้นผมก็จะไปนอนละครับ " หิ่งห้อยหนุ่มตอบเบาๆ เพราะหมดเวลหาเหยื่อและคู่แล้ว
พระอาทิตย์มองหิ่งห้อยตัวผู้ และ เอ่ยคำถามขึ้น " เจ้าหิ่งห้อย ข้ามีหน้าที่ยิ่งใหญ่ ให้ความอบอุ่น ให้ชีวิต ให้พลังงาน แก่โลกทั้งใบ แล้วเจ้ามีหน้าที่อะไรบ้าง หือ ? " พระอาทิตย์เริ่มสงสัย
หิ่งห้อยตอบไม่ลังเล " Oh Mighty Sun ชีวิตข้าก็แค่ ผสมพันธ์ จับเหยื่อ และอีกไม่กี่สัปดาห์ ข้าก็ตายแล้วขอรับ " หิ่งห้อยตอบและยิ้มตาหยี
พระอาทิตย์เริ่มลอยขึ้นสูง และใช้เสียงเข้มแข็งพูดต่อกลับมายังหิ่งห้อยว่า " นี่ข้าเห็นเจ้าเพียงแค่ ไม่กี่วัน เจ้าจะใกล้ตายแล้วรึ "
หิ่งห้อย ยิ้มและตอบว่า " ครับ ผมเป็นหนอน ประมาณ 7 เดือน และ เปลียนเป็นดักแด้ พอปีกงอก ข้าก็บินออกมา และอยู่ได้ ประมาณ 1 เดือนเท่านั้นละครับ "
พระอาทิตย์เริ่มลอยสูงขึ้นไปอีกแต่ยังคุยกับหิ่งห้อยหนุ่ม " พระจันทร์ เคยบอกข้าว่าเจ้ามีแสงในตัวด้วยรึ ? ไหนลองส่องแสงให้ข้าดูหน่อย เจ้าหิ่งห้อย "
หิ่งห้อยหนุ่ม เริ่มล้าจากแสดงอาทิตย์ และตอบไปว่า " แสงข้ามีเพียงน้อยนิด มิอาจเทียบท่านได้ จะเห็นได้ในเวลากลางคืนที่ท่านพระจันทร์มาเท่านั้นครับ"
พระอาทิตย์มองและเอ่ยต่อ " เจ้าช่างไร้ค่า อายุสั้น และ ไม่มีพลังอะไรจะเทียบข้าได้เลย ไม่มีประโยชน์ต่อผู้ใด และเจ้ายังต้องตายในเวลาอันสั้น" พระอาทิตย์ เริ่มหันไปทางตะวันตก และกำลังจะจากไป
หิ่งห้อยหนุ่ม เอ่ยปาถามพระอาทิตย์บ้าง " ท่านพระอาทิตย์ ท่านมีพลังและคุณประโยชน์มากมาย แล้วท่านจะมีอายุอีกนานเท่าใดขอรับ "
พระอาทิตย์ มองด้วยหางตาและตอบว่า " ห้าพันล้านปี อีก ห้าพันล้านปี ข้าจึงจะดับสูญ นานแสนนานนัก " พระอาทิตย์ตอบอย่างทะนงตน
หิ่งห้อยยิ้ม และหันหลังให้พระอาทิตย์ ทำท่าจะบินไปต้นลำพู และเมื่อเริ่มบิน หิ่งห้อยก็พูดทิ้งทายไว้ว่า " แต่สุดท้าย ท่านก็ต้องดับสูญอยู่ดี "
แล้วหิ่งห้อยก็บินยิ้มตาหยี กลับต้นลำพูไป ปล่อยให้พระอาทิตย์ จินตนาการเอาเองว่า อีกห้าพันล้านปี จะเป็นอย่างไร เมื่อถึงวันที่พระอาทิตย์เองต้องดับสูญ
จบละครับ