สวัสดีค่ะ ขอสอบถามหน่อยค่ะ
ตอนนี้เราหนีออกมาจากบ้านแล้วค่ะ
สาเหตุเพราะ ทางบ้านสามีค่อนข้างจุกจิกกับเรื่องส่วนตัวเรามากเกินไปจริงๆค่ะ
เช่น เรื่องเรากินข้าวช้า
( เรามีปัญหากับการกินข้าวเร็วค่ะ ถ้ากินเร็วเราจะท้องอืด เราเคยไปตรวจส่องกล้อง หมอบอกว่า ตัวปิดเปิดช่องหลอดอาหารเรามันทำงานได้ไม่ค่อยดีค่ะ เราเคยบอกเขาแล้วเขาหาว่าเราแก้ตัวค่ะ ) เวลาเราพูดอะไรถึงจะด้วยเหตุผล เขาหาว่าเราแก้ตัวทั้งหมดค่ะ
เรื่องจัดห้อง
ห้องเราค่อนข้างรกนิดนึงเพราะขายของออนไลด์ด้วยค่ะ เลยมีเผลอวางออเดอร์ลูกค้าแพครอไว้บางส่วนของห้องค่ะ กับมีตุ๊กตาหลายตัวค่ะ ไหนจะของเล่นลูก ก็พยายามจะเก็บนะคะ แต่เก็บแปปๆก็รกอีกแล้ว
เขาว่าเราค่ะ ว่าลูกจะลื้อของ ลูกจะกินอะไรที่อันตรายเข้าไป ซึ่งของอันตรายกับเด็กเราเก็บไว้บนที่สูงหมดแล้วค่ะ เขาให้เวลาเรา 3 วันในการจัดห้อง ถ้าจัดไม่เสร็จ เค้าจะไม่จ่ายเงินเดือนเราค่ะ ทางบ้านเป็นระบบกงสีค่ะ
เรามีหน้าที่หลายอย่าง
เรื่องโฟลเดอร์ในคอมส่วนตัวของเราที่มันเยอะเกินไป ( เราชอบเรียงไฟล์งานลูกค้าที่แก้ไขล่าสุดไว้ในหน้าจอคอมค่ะ มีประมาณ 20 กว่าไฟล์ได้ค่ะ เพื่อที่เวลาลูกค้าโทรมาเราจะได้ไม่ต้องเสริชหาในโฟลเดอร์อีก ถ้าลูกค้ารายไหนเรียบร้อยแล้ว เราถึงเก็บเข้าโฟลเดอร์รวมงานค่ะ ทางบ้านเค้าฝ่ายพ่อสามีหาว่าเรา ทำงานไม่มีสมอง เรียงไฟล์จนละลานตา ไม่เป็นระเบียบ ให้เรามานั่งจัดไฟล์ใหม่
เรื่องเรานั่งหลังค่อม อันนี้เราติดนิสัยเสียเองค่ะ เรายอมรับค่ะ ว่าเวลาทำงาน เราชอบก้มหน้าจนเกินไป
เรื่องกินยา เราชอบกินยาโดยการกินน้ำก่อนแล้วค่อยแหงนคอกลืนยาค่ะ ก็โดนว่าอีกว่ากินแบบนี้จะทำให้สำลักตายได้ แต่เราไม่ถนัดที่กินยาใส่ปากแล้วค่อยกินน้ำตาม โดยไม่แหงนคอแบบที่เค้าแนะนำเลยค่ะ เรากินในแบบของเรามาตั้ง 30 ปียังไม่เคยสำลักสักครั้งนึง
ตอนกินไก่ เราใช้มือหยิบน่องไก่มาฉีกๆ แทะๆค่ะ ทั้งๆที่สามีก็กินด้วยมือแต่ไม่โดนว่าค่ะ มีแต่เราที่โดนว่าเพียงคนเดียวค่ะ เขาหาว่า ที่บ้านกินไก่ใช้มือเหรอ เราเลยตอบไปว่า ทางบ้านเรากินไก่ใช้มือค่ะ เขาเลยหาว่าบ้านเราแปลกคนค่ะ ( ทำไมคะปกติกินไก่ ขนาด kfc ยังโฆษณายังใช้มือหยิบกินเลย มันแปลกตรงไหนคะ )
ตอนทำงานผิดพลาด เราส่งให้ลูกค้า qc แล้วแต่ผ่านมา 2 เดือนหลังผลิตลูกค้าเพิ่งจะมาต่อว่าๆทางเราพิมพ์ผิด 1 ตัว ซึ่งทางเราเป็นคนทำแบบนั้นๆ อันนี้ ยอมรับเราก็มีส่วนผิด แต่ qc ผ่านมา 2 เดือนแล้วเพิ่งจะมาข้อแก้ไข อันนี้ ถ้าร้านปกติ เขาไม่รับเคลมหลัง 7 วันที่ได้รับของแล้วไม่ใช่เหรอคะ
เราทำงานเราต้องใช้สมาธิในการออกแบบทำแบบค่ะ แล้วลูกวัย ขวบกว่า ซนมากๆ ทำให้เราไม่มีสมาธิเลยค่ะ เราจึงพูดกับในบ้านให้มีพี่เลี้ยงส่วนตัวเค้าค่ะ เราโดนพูดกลับว่า ทำไมแม่ๆคนอื่นเลี้ยงลูกไปด้วยทำงานไปด้วยได้
ถ้าเราขายของ หรือขายออนไลด์เราก็ทำได้ล่ะค่ะ นี่ทำแบบ วัดสเกลงาน หรือพิมพ์งาน ผิดพลาดไปก็โดนด่าเต็มๆ เราทำไม่ได้จริงๆค่ะ เราทำหลายหน้าที่ค่ะ คนเก่าออกไปก็ให้เราทำหน้าที่คนเก่าแทนค่ะ เราเครียดมาก ...
จริงๆมีเรื่องจุกจิกหลายเรื่องกว่านี้ค่ะ อันนี้เล่าแค่คร่าวๆ คือเราจะเป็นโรคประสาทค่ะ อยู่กะคนแบบนี้ ในวันที่เราหนีออกมา คือวันที่ ผจก. ในบ้านเรียกเราไปอบรมกับบ่นๆ สิ่งที่เราทำผิดพลาดทั้งหมดชุดใหญ่ค่ะ
เราขอคำแนะนำด้วยค่ะ
ทางบ้านสามียุ่งเรื่องส่วนตัวมากเกินไป ควรทำยังไงดีคะ
ตอนนี้เราหนีออกมาจากบ้านแล้วค่ะ
สาเหตุเพราะ ทางบ้านสามีค่อนข้างจุกจิกกับเรื่องส่วนตัวเรามากเกินไปจริงๆค่ะ
เช่น เรื่องเรากินข้าวช้า
( เรามีปัญหากับการกินข้าวเร็วค่ะ ถ้ากินเร็วเราจะท้องอืด เราเคยไปตรวจส่องกล้อง หมอบอกว่า ตัวปิดเปิดช่องหลอดอาหารเรามันทำงานได้ไม่ค่อยดีค่ะ เราเคยบอกเขาแล้วเขาหาว่าเราแก้ตัวค่ะ ) เวลาเราพูดอะไรถึงจะด้วยเหตุผล เขาหาว่าเราแก้ตัวทั้งหมดค่ะ
เรื่องจัดห้อง
ห้องเราค่อนข้างรกนิดนึงเพราะขายของออนไลด์ด้วยค่ะ เลยมีเผลอวางออเดอร์ลูกค้าแพครอไว้บางส่วนของห้องค่ะ กับมีตุ๊กตาหลายตัวค่ะ ไหนจะของเล่นลูก ก็พยายามจะเก็บนะคะ แต่เก็บแปปๆก็รกอีกแล้ว
เขาว่าเราค่ะ ว่าลูกจะลื้อของ ลูกจะกินอะไรที่อันตรายเข้าไป ซึ่งของอันตรายกับเด็กเราเก็บไว้บนที่สูงหมดแล้วค่ะ เขาให้เวลาเรา 3 วันในการจัดห้อง ถ้าจัดไม่เสร็จ เค้าจะไม่จ่ายเงินเดือนเราค่ะ ทางบ้านเป็นระบบกงสีค่ะ
เรามีหน้าที่หลายอย่าง
เรื่องโฟลเดอร์ในคอมส่วนตัวของเราที่มันเยอะเกินไป ( เราชอบเรียงไฟล์งานลูกค้าที่แก้ไขล่าสุดไว้ในหน้าจอคอมค่ะ มีประมาณ 20 กว่าไฟล์ได้ค่ะ เพื่อที่เวลาลูกค้าโทรมาเราจะได้ไม่ต้องเสริชหาในโฟลเดอร์อีก ถ้าลูกค้ารายไหนเรียบร้อยแล้ว เราถึงเก็บเข้าโฟลเดอร์รวมงานค่ะ ทางบ้านเค้าฝ่ายพ่อสามีหาว่าเรา ทำงานไม่มีสมอง เรียงไฟล์จนละลานตา ไม่เป็นระเบียบ ให้เรามานั่งจัดไฟล์ใหม่
เรื่องเรานั่งหลังค่อม อันนี้เราติดนิสัยเสียเองค่ะ เรายอมรับค่ะ ว่าเวลาทำงาน เราชอบก้มหน้าจนเกินไป
เรื่องกินยา เราชอบกินยาโดยการกินน้ำก่อนแล้วค่อยแหงนคอกลืนยาค่ะ ก็โดนว่าอีกว่ากินแบบนี้จะทำให้สำลักตายได้ แต่เราไม่ถนัดที่กินยาใส่ปากแล้วค่อยกินน้ำตาม โดยไม่แหงนคอแบบที่เค้าแนะนำเลยค่ะ เรากินในแบบของเรามาตั้ง 30 ปียังไม่เคยสำลักสักครั้งนึง
ตอนกินไก่ เราใช้มือหยิบน่องไก่มาฉีกๆ แทะๆค่ะ ทั้งๆที่สามีก็กินด้วยมือแต่ไม่โดนว่าค่ะ มีแต่เราที่โดนว่าเพียงคนเดียวค่ะ เขาหาว่า ที่บ้านกินไก่ใช้มือเหรอ เราเลยตอบไปว่า ทางบ้านเรากินไก่ใช้มือค่ะ เขาเลยหาว่าบ้านเราแปลกคนค่ะ ( ทำไมคะปกติกินไก่ ขนาด kfc ยังโฆษณายังใช้มือหยิบกินเลย มันแปลกตรงไหนคะ )
ตอนทำงานผิดพลาด เราส่งให้ลูกค้า qc แล้วแต่ผ่านมา 2 เดือนหลังผลิตลูกค้าเพิ่งจะมาต่อว่าๆทางเราพิมพ์ผิด 1 ตัว ซึ่งทางเราเป็นคนทำแบบนั้นๆ อันนี้ ยอมรับเราก็มีส่วนผิด แต่ qc ผ่านมา 2 เดือนแล้วเพิ่งจะมาข้อแก้ไข อันนี้ ถ้าร้านปกติ เขาไม่รับเคลมหลัง 7 วันที่ได้รับของแล้วไม่ใช่เหรอคะ
เราทำงานเราต้องใช้สมาธิในการออกแบบทำแบบค่ะ แล้วลูกวัย ขวบกว่า ซนมากๆ ทำให้เราไม่มีสมาธิเลยค่ะ เราจึงพูดกับในบ้านให้มีพี่เลี้ยงส่วนตัวเค้าค่ะ เราโดนพูดกลับว่า ทำไมแม่ๆคนอื่นเลี้ยงลูกไปด้วยทำงานไปด้วยได้
ถ้าเราขายของ หรือขายออนไลด์เราก็ทำได้ล่ะค่ะ นี่ทำแบบ วัดสเกลงาน หรือพิมพ์งาน ผิดพลาดไปก็โดนด่าเต็มๆ เราทำไม่ได้จริงๆค่ะ เราทำหลายหน้าที่ค่ะ คนเก่าออกไปก็ให้เราทำหน้าที่คนเก่าแทนค่ะ เราเครียดมาก ...
จริงๆมีเรื่องจุกจิกหลายเรื่องกว่านี้ค่ะ อันนี้เล่าแค่คร่าวๆ คือเราจะเป็นโรคประสาทค่ะ อยู่กะคนแบบนี้ ในวันที่เราหนีออกมา คือวันที่ ผจก. ในบ้านเรียกเราไปอบรมกับบ่นๆ สิ่งที่เราทำผิดพลาดทั้งหมดชุดใหญ่ค่ะ
เราขอคำแนะนำด้วยค่ะ