ไม่ได้ศึกษา พุทธวจน แต่ไปศึกษาสิ่งที่มีอยู่ในพระไตรปิฎกที่ พุทธวจน ไม่เรียน คือเรียนอรรถกถา+ ท่านคิดว่าจะเป็นอย่างไร

-คือระหว่างศึกษาเรื่อง อารัมณชาติ ๘ ปัจจัย อยู่ ก็เกิดนึกขึ้นมาได้ว่า ผมเรียนพระอภิธรรม แล้วเห็นคนฟังธรรม พุทธวจน ของพระคึกฤทธิ์ แล้วผมพยายามจะมองให้ออกว่าผู้สนใจใน พุทธวจน นั้นช่างมีศรัทธาอย่างแรงกล้าที่จะเชื่อตามที่พระคึกฤทธิ์ได้ให้แนวทางพุทธวจน แต่จะมีที่ไปเป็นอย่างไร ระหว่างศรัทธาที่เป็นกุศลจิต
-แต่พอเรียนเรื่อง มรรคปัจจัย ก็ทราบว่าในส่วนที่เป็นสัมมาทิฏฐิ ก็มีทางไปสู่ กาม๗
แต่ในส่วนที่เป็นมิจฉาทิฏฐิ ก็มีทางไปสู่ อบายภูมิ ๔
ดังนั้นจึงเกิดคำถามขึ้นมาในใจครับ จึงอยากกราบเรียนนมัสการถามท่านที่ศึกษา พุทธวจน (ไม่ใช่พุทธวจนะ) ว่า
" การที่ผมไม่สนใจ พุทธวจน แต่ไปศึกษาพระไตรปิฎก ศึกษาพระอภิธรรม ศึกษาพระสุตตันตปิฎก ทั้งหมดเลย รวมทั้งศึกษาและให้ความเคารพกับคำอธิบายของอรรถกถาที่มีเขียนแยกไว้ในพระไตรปิฎก รวมถึงศึกษาจากอาจารย์ในมหาวิทยาลัยจุฬาที่สอนพระอภิธรรมในยูตู๊บ ศึกษาปฏิสัมภิทามรรคจากพระอาจารย์สมบัติ นันทิโกด้วย เนี่ย(แต่ยังไม่จบนะ) ไม่ได้เอาแต่เฉพาะพุทธวจนแบบของท่าน ท่านคิดว่าผมจะไปทางไหนครับ ในมุมมองของคนที่ศรัทธาและมีความรู้แบบพุทธวจน ครับผม "
อยากกราบเรียนถามดังกล่าวเพื่อทราบความคิดเห็นของ พุทธวจน ครับ เผื่อบางทีครับ