ทำไมคนในครอบครัวต้องบังคับและตีกรอบให้เด็กไทย

ลึกๆฉันรู้สึกเสียใจที่ครอบครัวของฉันมีคนในบ้านคอยบงการทุกๆอย่างในชีวิตของฉัน ทั้งๆที่ฉันนั้นทุกข์ทรมานมากเพียงใดกับการที่ต้องทำตามให้ได้ดั่งที่เขาต้องการ อิสระในขีวิตฉันแทบจะมีน้อยมาก ต้องแอบๆทำเพียงแค่นั้น
ทุกวันนี้ฉันต้องเรียนในที่ที่ฉันไม่ชอบเป็นที่สุด ด้วยอะไรหลายๆอย่างที่ฉันไม่โอเคก้บที่นั่น แต่ทางบ้านฉันก็เห็นใจฉัน กับการที่ฉันต้องทนทุกข์กับชีวิตที่เป็นแบบนั้น ฉันร้องไห้กับการที่ชีวิตของฉันไม่ได้มีอิสระเหมือนคนอื่นเขาเลย จะไปไหนก็ต้องแอบๆไป ถึงฉันจะแอบทำแต่ใจฉันก็มีจิตสำนึกว่าค้องห่วงอนาคตตัวเองอยู่แล้ว ฉันรักครอบครัวฉันมากโดยเฉพาะพ่อกับแม่ แต่มีก็แค่ 1 บุคคลที่คอบบงการชีวิตฉัน ฉันไม่เข้าใจเขาจริงๆ ตอนที่เขาเป็นวัยรุ่นเขาทำตัวแน่ยิ่งกว่าที่ฉันทำ แต่เขากลับไม่เคยว่าตนเอง พอมาเป็นกรณีของฉัน เขากลับมาพูดด่าๆๆ ว่าฉันทำไม่ดีอย่างโน่นไม่ดีอย่างนี้ และคอยตีกรอบให้ฉันทำในแนวทางที่เขาวางไว้ ซึ่งแนวทางที่เขาวางไว้มันช่างทำให้ฉันทุกข์ทั้งกายและใจมาก เห้อ ฉันอยากลาออกจากที่นั่นมากๆ แต่ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี