มีพี่น้อง3คนค่ะ พี่ชาย1 น้องชาย1 เราเป็นลูกคนกลางซึ่งเป็นลูกสาว โดนแบบนี้ตั้งแต่เด็กเลยค่ะ ด้วยความที่พี่ชายก็ห่างกัน9ปี ทำงานแล้วเราเลยไม่อะไร
แต่กับน้องที่อายุห่างกันแค่2ปี เรา15-16 น้อง13-14 แต่เรากลับโดนใช้ โดนดุมากกว่ามาตั้งเราป.4 ป.5เลยค่ะ พ่อมักจะบอกอยู่ตลอดว่าน้องมันเป็นเด็ก น้องมันเป็นผู้ชาย ตอนเด็กๆเราก็เข้าใจนะคะ แต่บอกกับเราแบบนี้มาหลายปีแล้ว น้องก็โตขึ้นเรื่อยๆ น้องก็ช่วยบางงานค่ะ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นเรา เรากับน้องค่อนข้างที่จะติดคอม ติดเล่นเกมกัน แต่ก็ไม่เคยมีผลการเรียนที่แย่นะคะ แต่ตอนนี้เราเรียนอยู่สาขากราฟิกซึ่งก็ต้องใช้คอมซะส่วนใหญ่ แม่ก็จะมาบ่นๆเราเรื่องใช้คอม ทั้งๆที่เราให้น้องเล่นมากกว่าอีก เราทำงาน+เล่นเกม น้องมีแต่เล่นเกม เราเลยงงว่าเราผิดอะไรเพราะสายที่เราเรียนเราก็ต้องนั่งติดคอมอยู่แล้ว
แล้วเรื่องการใช้ห้อง บ้านเราเป็นห้องเช่าค่ะเช่า2ห้องตรงข้ามกัน พ่อแม่น้องจะอยู่อีกห้อง เราอยู่อีกห้องคนเดียวแต่ด้วยความคอมอยู่ห้องเราเวลาวันหยุดน้องก็จะอยู่ห้องเราซะส่วนใหญ่ เวลาห้องรก เราก็ยอมรับนะคะเพราะรกเพราะเรา แต่เวลาโดนว่า แม่ไม่ค่อยว่าน้องเลย จะว่าเราไม่เก็บ ไม่กวาดเลย อยู่ไม่คิดจะเก็บเลย พอตอนเราเก็บเขาก็ไม่ได้สนใจอะไร ประเด็นคือถ้าห้องเราใช้คนเดียวแล้วเราโดนว่าเราจะไม่น้อยใจเลยค่ะ แต่นี่มีทุกคนเลยทั้งพ่อแม่น้องที่มาใช้ น้องเอาขนมมากินก็ทิ้งไว้โต๊ะคอม แม่ให้เราเก็บ เราก็บอกให้น้องเก็บส่วนของน้อง แล้วน้องก็บ่นๆก็กลายเป็นนเรากับน้องทะเลาะกัน แม่ก็จะว่าประมาณ กูใช้ทำไรก็บ่นก็ทะเลาะกัน ทีกูไม่อยู่อ่ะรักกันจัง กูทำให้ตลอดกูยังไม่บ่นเลย แต่เขาพูดตอนน้องเราไปอีกห้องแล้วอ่ะค่ะ คือแบบเราเลยรู้สึกว่าเราต้องผิดคนเดียวทุกอย่างเลยหรอ จะว่าน้องก็ไม่ได้ จะว่าก็มีคำพูดมาบอกว่าน้องอย่างนู้นอย่างนี้ตลอด ซึ่งตอนพี่เรายังไม่ทำงาน เราก็โดนอยู่คนเดียวอยู่ดีค่ะ แต่ก่อนจะเป็นที่รองรับจากพี่ เดี๋ยวนี้คือรองรับจากพ่อแม่เลย ค่อนข้างน้อยใจมากๆ รู้สึกไม่มีกำลังใจในการทำอะไรต่อเลยถ้าโดนว่าเอา
ควรทำยังไงให้ตัวเองไม่คิดน้อยใจดีคะ เราคิดถึงขั้นเราจะออกไปอยู่ข้างนอกซัก3-4วันแล้ว
-แท็กผิดขออภัยนะคะ-
เหมือนโดนพ่อแม่ว่าอยู่คนเดียว
แต่กับน้องที่อายุห่างกันแค่2ปี เรา15-16 น้อง13-14 แต่เรากลับโดนใช้ โดนดุมากกว่ามาตั้งเราป.4 ป.5เลยค่ะ พ่อมักจะบอกอยู่ตลอดว่าน้องมันเป็นเด็ก น้องมันเป็นผู้ชาย ตอนเด็กๆเราก็เข้าใจนะคะ แต่บอกกับเราแบบนี้มาหลายปีแล้ว น้องก็โตขึ้นเรื่อยๆ น้องก็ช่วยบางงานค่ะ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นเรา เรากับน้องค่อนข้างที่จะติดคอม ติดเล่นเกมกัน แต่ก็ไม่เคยมีผลการเรียนที่แย่นะคะ แต่ตอนนี้เราเรียนอยู่สาขากราฟิกซึ่งก็ต้องใช้คอมซะส่วนใหญ่ แม่ก็จะมาบ่นๆเราเรื่องใช้คอม ทั้งๆที่เราให้น้องเล่นมากกว่าอีก เราทำงาน+เล่นเกม น้องมีแต่เล่นเกม เราเลยงงว่าเราผิดอะไรเพราะสายที่เราเรียนเราก็ต้องนั่งติดคอมอยู่แล้ว
แล้วเรื่องการใช้ห้อง บ้านเราเป็นห้องเช่าค่ะเช่า2ห้องตรงข้ามกัน พ่อแม่น้องจะอยู่อีกห้อง เราอยู่อีกห้องคนเดียวแต่ด้วยความคอมอยู่ห้องเราเวลาวันหยุดน้องก็จะอยู่ห้องเราซะส่วนใหญ่ เวลาห้องรก เราก็ยอมรับนะคะเพราะรกเพราะเรา แต่เวลาโดนว่า แม่ไม่ค่อยว่าน้องเลย จะว่าเราไม่เก็บ ไม่กวาดเลย อยู่ไม่คิดจะเก็บเลย พอตอนเราเก็บเขาก็ไม่ได้สนใจอะไร ประเด็นคือถ้าห้องเราใช้คนเดียวแล้วเราโดนว่าเราจะไม่น้อยใจเลยค่ะ แต่นี่มีทุกคนเลยทั้งพ่อแม่น้องที่มาใช้ น้องเอาขนมมากินก็ทิ้งไว้โต๊ะคอม แม่ให้เราเก็บ เราก็บอกให้น้องเก็บส่วนของน้อง แล้วน้องก็บ่นๆก็กลายเป็นนเรากับน้องทะเลาะกัน แม่ก็จะว่าประมาณ กูใช้ทำไรก็บ่นก็ทะเลาะกัน ทีกูไม่อยู่อ่ะรักกันจัง กูทำให้ตลอดกูยังไม่บ่นเลย แต่เขาพูดตอนน้องเราไปอีกห้องแล้วอ่ะค่ะ คือแบบเราเลยรู้สึกว่าเราต้องผิดคนเดียวทุกอย่างเลยหรอ จะว่าน้องก็ไม่ได้ จะว่าก็มีคำพูดมาบอกว่าน้องอย่างนู้นอย่างนี้ตลอด ซึ่งตอนพี่เรายังไม่ทำงาน เราก็โดนอยู่คนเดียวอยู่ดีค่ะ แต่ก่อนจะเป็นที่รองรับจากพี่ เดี๋ยวนี้คือรองรับจากพ่อแม่เลย ค่อนข้างน้อยใจมากๆ รู้สึกไม่มีกำลังใจในการทำอะไรต่อเลยถ้าโดนว่าเอา
ควรทำยังไงให้ตัวเองไม่คิดน้อยใจดีคะ เราคิดถึงขั้นเราจะออกไปอยู่ข้างนอกซัก3-4วันแล้ว
-แท็กผิดขออภัยนะคะ-