เราเป็นคนเดียวหรือปล่าวที่ไม่อยากอยู่บ้านตัวเอง???

เราเบื่อเราเหนื่อย เราไปทำงานไกลอยู่ ตจว.เพื่อจะหาเงินส่งที่บ้าน เรามีพี่น้องสามคน แต่คนอื่นๆไม่ช่วยอะไรเลย อีกคนทำก็เอาเงินไปซื้อ.....จนไม่มีช่วยที่บ้าน อีกคนไม่ทำงาน วันๆเอาแต่เที่ยวติดเพื่อนบ้านไม่ค่อยจะกลับ(เราเรียนวุฒิน้อย ทางบ้านบังคับให้เลิกเรียนช่วยหาเงิน) เรากลับมาเหนื่อยๆไม่อยากเจอหน้าใครไม่อยากอยู่บ้าน ออกไปไหนก็ไม่ได้รถก็โดนไฟแนนซ์ยึดจนหมด พี่น้องก็แย่งกันใช้ ได้ยินเสียงตะโกนเรียกของแม่ มันรู้สึกยิ่งไม่อยากออกไปเจอหน้าใคร ไม่มีใครถามว่าเราเหนื่อยไหม มีแต่ถามว่า เดือนนี้จะให้เท่าไหร่ ค่านู้นค่านี่ไม่พอจ่าย พี่ก็จะยืมเงินไม่ก็ขอให้เลี้ยงนั้นนี่หน่อย เราไป-กลับทีเราเหนื่อยมากๆ เงินก็ใช่ว่าจะได้เยอะ แค่ค่ากินค่าอยู่ ตจว.ก็หมดเยอะแล้ว เราเหนื่อยทำไม ภาระทุกอย่างความกดดันทุกอย่างต้องมาตกอยู่ที่เรา เราอยากจะตายๆไปสะแล้วตั้งคำถามให้ครอบครัวเราจริงๆว่าแบบนี้โอเคใช่ไหม ? เราพึ่งกลับมาได้1วัน มาพักไม่กี่วันก็จะไปทำงานต่อ แต่เราแทบไม่อยากจะอยู่ตั้งแต่วันนี้เลย อยากออกไปอยู่ไกลๆ ไม่อยากเจอหน้าใคร อยากมีหน้าที่ส่งเงินให้อย่างเดียวพอ เราไม่รู้จะตั้งคำถามกับทุกคนดีไหมในเมื่อเราก็รู้คำตอบ เราอยากระบาย ถ้าใครประสบปัญหาคล้ายๆเราคงเข้าใจ 😢
แต่ความอดทนของแต่ละคนมันไม่เท่ากัน