อยากขอความคิดเห็นหลาย ๆ มุมมองค่ะ
เรื่องคือน้องชายเรา แม่ส่งเรียนหนังสือมาตลอด แต่สุดท้ายเรียนไม่จบ ม.6 ติดศูนย์หลายตัว ทั้งที่เพื่อน ๆ รอบตัวก็เรียนจบกันหมด
เรื่องงานบ้านแทบไม่ช่วยเลย ทำอาหารไม่เป็น ล้างจานไม่ค่อยทำ เราเข้าใจนะว่าเป็นเด็กผู้ชาย แต่อันนี้คือแทบไม่รับผิดชอบอะไรเลย
เราอายุ 20 ทำงานหาเงินเอง รายได้ก็ไม่ได้เยอะ แต่เขาชอบทักมาขอเงินเราบ่อย ๆ ทั้งที่เราก็มีค่าใช้จ่ายของตัวเองและที่บ้านไม่ได้ซัพพอร์ตเรา
ที่ผ่านมาเราเคยโอนเงินให้ เพราะเขาบอกจะเอาไปจ้างเพื่อนคัดงานแก้ศูนย์ สุดท้ายเอาไปเติมเกม
เราเคยช่วยหางานให้ช่วงปิดเทอม บอกให้เตรียมวุฒิ ม.3 และเอกสารต่าง ๆ แต่สุดท้ายเขาไม่เตรียมอะไรมาเลย มากรุงเทพตัวเปล่า
เราจองตั๋วรถให้ ให้เงินไป 3,700 บาท คำนวณค่าเดินทางกับค่ากินไว้ประมาณ 2 สัปดาห์ แต่เขาใช้หมดภายในอาทิตย์เดียว
ตอนนี้เราเหนื่อยและท้อมากค่ะ รู้สึกเหมือนช่วยเท่าไรก็ไม่ดีขึ้น แต่ถ้าจะตัดหรือหยุดช่วยก็รู้สึกผิดอีก จนเริ่มเสียสุขภาพจิต
ถ้าเป็นทุกคน จะจัดการกับน้องหรือคนในครอบครัวแบบนี้ยังไงคะ
เหนื่อยใจกับน้องชาย
เรื่องคือน้องชายเรา แม่ส่งเรียนหนังสือมาตลอด แต่สุดท้ายเรียนไม่จบ ม.6 ติดศูนย์หลายตัว ทั้งที่เพื่อน ๆ รอบตัวก็เรียนจบกันหมด
เรื่องงานบ้านแทบไม่ช่วยเลย ทำอาหารไม่เป็น ล้างจานไม่ค่อยทำ เราเข้าใจนะว่าเป็นเด็กผู้ชาย แต่อันนี้คือแทบไม่รับผิดชอบอะไรเลย
เราอายุ 20 ทำงานหาเงินเอง รายได้ก็ไม่ได้เยอะ แต่เขาชอบทักมาขอเงินเราบ่อย ๆ ทั้งที่เราก็มีค่าใช้จ่ายของตัวเองและที่บ้านไม่ได้ซัพพอร์ตเรา
ที่ผ่านมาเราเคยโอนเงินให้ เพราะเขาบอกจะเอาไปจ้างเพื่อนคัดงานแก้ศูนย์ สุดท้ายเอาไปเติมเกม
เราเคยช่วยหางานให้ช่วงปิดเทอม บอกให้เตรียมวุฒิ ม.3 และเอกสารต่าง ๆ แต่สุดท้ายเขาไม่เตรียมอะไรมาเลย มากรุงเทพตัวเปล่า
เราจองตั๋วรถให้ ให้เงินไป 3,700 บาท คำนวณค่าเดินทางกับค่ากินไว้ประมาณ 2 สัปดาห์ แต่เขาใช้หมดภายในอาทิตย์เดียว
ตอนนี้เราเหนื่อยและท้อมากค่ะ รู้สึกเหมือนช่วยเท่าไรก็ไม่ดีขึ้น แต่ถ้าจะตัดหรือหยุดช่วยก็รู้สึกผิดอีก จนเริ่มเสียสุขภาพจิต
ถ้าเป็นทุกคน จะจัดการกับน้องหรือคนในครอบครัวแบบนี้ยังไงคะ