เมื่อเราเป็นแม่แต่ไม่มีสิทธิห่วงลูกได้เลย

สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเราค่ะ ปกติเราอ่านอย่างเดียวเลยไม่เคยมาตั้งกระทู้เลยค่ะ เรามีปัญหาโลกแตกเราไม่รู้จะพูดกับใครดี แม้แต่คนที่บ้านค่ะ เราแต่งงานกับสามีมา 6ปีแล้ว และตอนนี้เราก็มีลูกค่ะ ลูกเราอายุ 1.6 ปีค่ะ  พอลูกเราครบ 3เดือนเราก็ส่งเข้าเนอสเซอรี่ค่ะ เพราะเรากับแฟนต้องทำงาน และที่สำคัญเราไม่อยากกวนใครให้มาช่วยดูลูกค่ะ ไม่ว่าจะเป็นแม่แฟนหรือแม่เราค่ะ แต่หลังจากลูกเข้าเนอสเค้าก็ป่วยบ่อยมากค่ะ จนเรากับสามีตัดสินใจให้แม่เรากับแม่สามีผลัดกันเลี้ยงคนละสัปดาห์ค่ะ เหมือนจะดูดีเลยนะคะ แต่พอแม่สามีเริ่มมาเลี้ยงปัญหาก็เริ่มมาค่ะ เพราะสไตล์การเลี้ยงของเรากับแม่สามีไม่เหมือนกัน และลูกเราก็มีปัญหากินข้าวยาก แถมยังท้องผูกอีก เราก็พยายามบอกเค้าว่าต้องทำไงเพื่ิอให้ลูกเรากินได้เยอะขึ้น ทำยังไงที่จะช่วยลดอาการท้องผูกของเค้า แม่สามีเค้าก็ฟังนะคะ แต่เค้าไม่ทำตาม เพราะเค้าก็คิดว่าวิธีที่เค้าเลึ้ยงดีอยู่แล้ว แต่กลับแม่เราไม่เป็นนะคะมีอะไรเค้าก็ปรับและรับฟัง เล่ามายาวเลยค่ะ จุดพีคอยู่ตรงนี้ค่ะมีอยู่วันนึงสามีเรา ก็ถามเรื่องลูกกับแม่ค่ะ ลูกถ่ายไหม กินข้าวได้เยอะไหม กินน้ำได้เยอะไหม เพราะเราอยากรู้แต่เราไม่กล้าถามค่ะ เคยมาคุหลายครั้งเลยให้ลูกชายคุยกับแม่เองดีกว่า วันนั้นแม่เค้าน้ำตาแตกค่ะ ประหนึ่งว่าเราไปจับผิดเค้า เอาจริงๆเราไม่ได้จับผิดนะคะ แค่อยากรู้เรื่องลูก หลังจากวันนั้นสามีเราบอกว่าอย่าไปถามอะไรแม่เค้าอีก แล้วแม่เค้าอยากเลี้ยงหลานยังไงก็ปล่อยเค้า เราก็อดทน ไม่เคยถามเรื่องลูกอีกเลยจนลูกเราเริ่มทัองผูกหนักขึ้น ถ่ายทีก็ร้องไห้แบบทรมานและพัฒนาการเรื่องการช่วยเหลือตัวเองเริ่มช้า  เรื่องพัฒนาการแม่เราก็พยายามช่วฝึก แต่พอมาอยู่กับแม่สามีเค้าก็ไม่ทำ กลายเป็นไม่ต่อเนื่องค่ะ จนเราทนไม่ไหวก็คุยกับสามีว่าต้องคุยกับแม่เค้า แต่เค้าตอบกลับมาว่าอย่าไปยุ่งกับแม่เค้าปล่อยเค้าตามสบาย เราไม่เข้าใจอ่ะ เราคุยเรื่องนี้ทีไรก็ทะเลาะกับสามีทุกที เราเป็นแม่เราไม่มีสิทธิห่วงลูกหรอ เราต้องทำยังไง หลายๆครั้งเราคิดจะเลิกกับสามีเพราะเรื่องพวกนี้ มันดูไร้สาระไหมค่ะ เราก็ไม่รู้ทำไมราต้องเครียดเรื่องลูกอยู่คนเดียว ทำไมแฟนเราไม่ช่วยแก้ปัญหา