มีใครเคยรอคนๆนึงทั้งๆที่ไม่สมควรรอมั้ยคะ

คือ จะเรียกว่ารอก็คงจะไม่ใช่อยากนั้นไปทั้งหมด แต่แค่อยากอยู่ที่เดิมเผื่อเค้ากลับมาแล้วจะได้เจอเรา แต่ ... รู้ทั้งรู้ รู้อยู่แก่ใจว่าตอนนี้เค้ามีคนใหม่ไปแล้ว แต่ใจมันยังไม่ยอมไปไหนซักที ไม่ได้จมปลัก แค่รู้สึกเหนื่อยที่จะต้องทำความรู้จักใคร เหนื่อยที่จะต้องเรียนรู้นิสัยปรับตัวเข้าหาคนใหม่ เราเลยเลือกที่จะไม่ไปไหน แต่คนที่เรากำลังรอ เค้าเริ่มใหม่ไปแล้ว เราไม่ได้อยากทำลายความสัมพันธ์ของเค้า แต่ลึกๆในใจเราอยากได้เค้ากลับมา แต่มันไม่ควร ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างคะ แล้วจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง
#ถ้าพิมพ์วกวนเข้าใจยากขออภัยมาในที่นี้ด้วยนะคะ