มีใครเคยโดนคนรอบข้างทำร้ายความรู้สึกบ้างไหม

ไม่รู้ทำไมเหมือนกันตั้งแต่เด็กจนโตเราถึงโดนใครต่อใครทำร้ายความรู้สึกมากมายขนาดนี้ ทั้งคำพูดและการกระทำ แล้วส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นเพื่อนที่สนิทและไม่สนิท ตอนเด็กๆ มันไม่ได้แย่ขนาดนี้ แต่มันก็เป็นจุดเปลี่ยนทำให้เรากลายเป็นคนเก็บตัว

พอมาอยู่สังคมมหาลัย เรารู้สึกแย่กว่าเดิม เพราะมันไม่ได้มีแค่เพื่อนที่ทำร้ายความรู้สึกเราคนเดียว แต่ยังมีอาจารย์บางท่านที่พูดให้เรารู้สึกแย่ จนตอนนี้เราไม่ไหวแล้ว เราพยายามทนกับความรู้สึกแย่ๆที่เกิดขึ้น แต่มันเหนื่อยมาก เราคิดอยากจะหายไปหลายๆครั้ง แต่มันติดตรงที่เราก็ยังห่วงแม่ เพราะไม่มีใครอยู่ดูแลท่าน

เป็นเราทำไมมันรู้สึกแย่จัง บางครั้งเราก็อยากจะเห็นแก่ตัวบ้าง แต่มันทำไม่ได้ เราไม่ได้อยากเป็นคนดี แต่เราโดนปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กว่าอย่าเห็นแก่ตัว อย่าโกหก อย่าเอาเปรียบ อะไรก็ตามที่แม่เราสอนมันซึมซับจนกลายมาเป็นตัวเราในทุกวันนี้ แล้วเราก็เข้าใจความรู้สึกของผู้โดนกระทำ เราถึงไม่อยากไปทำนิสัยแย่ๆใส่คนอื่นด้วย เราพยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่คนอื่นทำ แต่มันก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้ที่ตัวเราโดนกระทำใส่ ทำเหมือนว่าเราไม่รู้สึกอะไร แต่ข้างในเรายับเยินมาก

ขอพื้นที่ตรงนี้ระบายแล้วกันค่ะ เพราะเราไม่มีเพื่อนเลยสักคน ถ้าวันไหนรู้สึกแย่เราแค่ร้องไห้แล้วก็คุยกับแมว แต่ตอนนี้มันเกินจะรับไหวแล้วจริงๆ