ตามหาเด็กเรียนเสื้อช็อปสีกรมท่าเชียงใหม่ค่ะ อยากให้รางวัลสินน้ำใจ

สวัสดีค่ะฉันชื่อรภา อายุ38ปี เรื่องมีอยู่ว่า เมื่ออาทิตย์ก่อนดิฉันและสามีมาเที่ยวเชียงใหม่ มาเปิดหูเปิดตา กะจะอยู่สัก 2 อาทิตย์ แต่เกิดเหตุการณ์ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น กระเป๋าเงินฉันหาย ในนั้นมีบัตรเครดิตเกือบทุกๆอย่างเลย ในวันนั้นฉันและสามีก็ไปหลายๆที่ด้วย มีร้านคาเฟ่นิมนาม เมญ่า แวะไปโรงแรมแคนทารี่ที่พักเรา ไปเที่ยววัดโลกโมฬี ไปอ่างแก้วในมหาวิทลัยเชียงใหม่ และอีก 2-3 ที่ค่ะ มารู้อีกทีก็ตอนจะเข้า 7-11 ไปซื้อของ ดิฉันกับสามีตามหารถแดงขอเขาไปส่งที่สถานที่ตำรวจเพื่อไปแจ้งความแต่กลับไม่ได้ความช่วยเหลือใดๆเลยค่ะ ฉันมีเงินเหรียญติดตัวไม่ถึง 100 บาท  ฉันเสียใจและร้องไห้มาก เพราะสามีก็ต่อว่าฉันหนักมากๆ เพราะความสะเพร่าของตัวเอง ฉันนั่งร้องไห้ตรงริมฟุตบาทในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่อยู่พักใหญ่โดยคิดไม่ออกว่าเอาออกซื้ออะไรที่ไหนบ้าง ก็เจอน้องผู้หญิงคนหนึ่งขับมอเตอร์ไซมาจอดใกล้ๆแล้วถามฉันว่า มีอะไรให้ช่วยไหมคะ ฉันดีใจมากที่เชียงใหม่ยังมีคนมีน้ำใจอยู่บ้าง ฉันก็เล่าให้น้องเขาฟัง น้องเขาก็อาสาจะไปส่งที่สถานีตำรวจเพื่อแจ้งความและช่วยหากระเป๋าเงินให้ สามีดิฉันก็แยกไปหาที่โรงแรมที่พักของเราเอง ฉันก็ซ้อนรถน้องเขาก็วนรถหาที่ๆเคยไปจนมืดเลย เราเองก็หิวข้าวแต่ก็ห่วงสามีที่ไม่ได้กินข้าวเหมือนกัน จึงขอน้องเขาแวะหาข้าวกินก่อนแล้วค่อยออกหา น้องเขาชวนไปทานข้าวที่บ้านค่ะ ฉันเกรงใจมาก ฉันปฏิเสธเพราะแค่นี้ดิฉันก็รู้สึกว่ามากพอแล้ว ในวันนั้นดิฉันก็ไม่เจอกระเป๋าเงินของดิฉัน น้องเขาเอาเงินให้ดิฉัน 200 บาท ที่น้องเขาบอก นี้คือเงินที่ได้จากทำงานวันนี้ ช่วยๆกันไป มีเมื่อไหร่ค่อยคืน ไม่ต้องเกรงใจ จากนั้นดิฉันก็แยกย้ายกับน้องเขา และฉันได้กระเป๋าตังคืนหลังจากนั้น 2 วันมีตำรวจติดต่อมาค่ะ น้องเขาน่ารักมากค่ะ เด็กผู้หญิงผมสั้นๆ ใส่เสื้อช็อปสีกรมท่า ตัดหน้าม้า อยู่เทคนิคเชียงใหม่หรืออะไรสักอย่างฉันไม่แน่ใจ มีตราตรงหน้าอกรูปวงกลมและสามเหลี่ยมค่ะ ชื่อบนหน้าอกเสื้อ ไม่แน่ใจชื่อ เจนีนทร์ สุขศรี หรือ เอนินทร์ ไม่ทราบเหมือนกัน ตัวเล็กค่ะ แต่หัวใจใหญ่มาก ขอบคุณทุกๆโอกาสที่ฉันได้เจอมา รู้สึกดีเมื่อนึกถึงเหตุการณ์นี้ค่ะ อยากจะตอบแทนมากๆ ฉันและสามีพร้อมช่วยเหลือถ้าน้องเขาขาดแคลนอะไรค่ะ
ปล.กำลังติดต่อไปทางโรงเรียนเทคนิคเชียงใหม่ค่ะ แต่ยังไม่ตอบรับ