เมื่อเพื่อนพาพ่อ ไปฉายรังสี แต่เครื่องเสีย

เมื่อวันจันทร์ 5 พ.ย. 61 เราไปเยี่ยมครอบครัวเพื่อน ที่มหาราช นครเชียงใหม่
เป็นเพื่อนสมัยเรียนวิทยาลัยด้วยกัน พาพ่อมาฉายรังสี ก็ได้พูดคุยทักทายกัน
พ่อเป็นมะเร็งแถวๆ จมูกนี่แหละ และด้วยที่บ้านอยู่ต่างจังหวัด ต้องออกจากบ้านมาตั้งแต่ตี 2 ตี 3
และมาเจอกันที่ รพ. ดูอาการก็อ่อนล้ากันทั้งครอบครัว (เรามาจาก กทม)
ที่ผ่านมาก็เจอกันผ่านไลน์ กับ เฟส จึงได้โอกาสมานั่งคุยกันยาวนาน
เนื่องจากพอมาถึง เจ้าหน้าที่แจ้งว่า เครื่องเสีย ให้กลับบ้านเพื่อมาวันถัดไป
ทำให้ได้มีโอกาส ได้พูดคุยเรื่องสารทุกข์สุกดิบ กับคนไข้คนอื่นๆ ด้วย
ว่าที่มหาราชนครเชียงใหม่ คนไข้เยอะมาก เพราะมาทั่วภาคเหนือเลย
ทำให้เครื่องที่นี่ใช้งานหนัก เสียบ่อย บางที ใช้ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง รอซ่อมบ้าง
ซ่อมเสร็จแล้วก็ฉายเลยก็มี ซึ่งที่นี่มีการจัดระบบคิวที่เราว่าก็ดี เจ้าหน้าที่ก็ดูยิ้มแย้มแจ่มใสดี
ปกติเครื่องระดับนี้ ไม่แน่ใจว่า ซ่อมเสร็จ ต้องมีเรื่องสอบเทียบด้วยมั้ย
เพราะรังสี เป็นเรื่องที่อันตรายมากๆ ฟังจากแพทย์เล่ามาอีกที
แต่สิ่งที่อยากให้พัฒนา เท่าที่รับความรู้สึกจากผู้ป่วยหลายๆท่าน ที่ได้พูดคุยคือ
1. รัฐบาล น่าจะมีการกระจายแพทย์ และเครื่องมือประเภทนี้ไปยังจังหวัดต่างๆ ตอนนี้เหมือนมากระจุกอยู่ที่นี่
2. สมัยนี้ เทคโนโลยีต่างๆ หรือ Social ไปไกลแล้ว น่าจะมีการแจ้งผ่านช่องทางอะไรซักอย่าง เวบ ไลน์ หรือโทร ถ้าเครื่องเสีย
เพราะ หลายท่านที่เดินทางมาจากต่างจังหวัด เห็นสภาพแล้วน่าสงสารจริงๆ
3. ถ้าไม่มีการกระจายเครื่องมือ ควรมีเครื่องที่ดี และเพียงพอต่อผู้ป่วย ที่มาทั่วทุกสารทิศ
4. พรรคการเมืองไหนมีนโยบายใกล้เคียงแบบนี้ เราว่าได้ใจคนรากหญ้าเลยนะ
5. หรือเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ มีคำแนะนำอื่นๆ อีกมั้ยคะ?
หรือถ้ามีบริจาคซื้อเครื่องมือเหล่านี้ เราก็ยินดีนะ ถ้ารัฐไม่มีงบ
เรามองว่า การช่วยชีวิตคน บุญกุศล ไม่ต้องรอชาติหน้าเลย
ชาตินี้ก็เห็นผลแล้ว และเป็นบุญกุศลที่ยิ่งใหญ่ด้วย