ย้อนไปเมื่อตอนม.4(สองปีที่แล้ว)เราได้มีโอกาสย้ายมาร.รหนึ่งซึ่งก้มีเพื่อนที่เราสนิทมาตั้งแต่เด็กเรียนอยู่ด้วยเราเป็น''เลสเบี้ยน''ซึ่งแน่นอนมันอาจเป็นเรื่องที่ไม่ยอมรับของใครหลายคนเด็กที่นี้ส่วนใหญ่จะคบผ.ชสะส่วนใหญ่เราเข้ามาเรียนที่นี้เพราะพ่อให้มาเรียรอันที่จริงก็ไม่ได้อยากมาหรอกค่ะไม่ใช้ที่นี้ไม่ดีนะมันก็ดีแต่ว่าเราผูกพันธ์กับโรงเรียนเก่าสะมากกว่าแต่จะให้ทำไงได้ถ้าสิ่งไหนที่พ่อคิดว่าดีเราก็ว่าดีมาเรียนที่นี้ก็ไม่มีอะไรมากนะคะก็เรียนสบายๆชิวๆเพื่อนที่นี้บางคนก็น่ารักดี เรามารู้จักกับผ.ญคนหนึ่งด้วยความบังเอิญตอนเข้าค่ายพุทธบุตร(ที่ร.ร)เรานั่งแถวเดียวกันตอนแรกก็ไม่ได้อะไรมองเพราะว่าน่ารักดีพอมารู้อีกทีอ้าวอยู่ห้องเดียวกัน??ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจริงจังอะไรไปๆมากับกลายเป็นว่ารู้สึกดีก็มีคุยกันบ้างแต่ก็ดูเหมือนจะเกร็งๆ2ปีที่ผ่านมามันก็มีอะไรหลายๆอย่างทั้งความรู้สึกดีๆที่ได้ไปอบรมด้วยกัน กีฬาสีได้นอนที่ร.รด้วยกันได้ซ้อมรำด้วยกัน และมันมีช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับเราก็คือตอนที่เขาแอบถ่ายรูปเราซึ่งปกติเราไม่ชอบให้ใครถ่ายรูปสะเท่าไหร่นานๆทีจะถ่ายกะเพื่อนความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอสิ่งที่เรารับรู้มาตลอดคือว่าเธอคบกับใครบ้าง ไปไหนมากะใครบ้าง วันนี้ใครไปส่ง(เธอคบผ.ช) ตอน2ปีที่ผ่านมาจะเข้าปีที่3เธอมีแฟนมา3-4คนได้ไหนจะคนคุยอีก เขาเป็นคนฮอตประจำร.รไง ก็ต้องทำใจเป็นธรรมดา อยากบอกว่าตลิดที่ผ่านมาคือเรารับรู้หมดว่าเขาเป็นอย่างไงเราแคร์ความรู้สึกเธอมาตลอดแม้กระทั่งตอนเธอไม่โอเคเราอยากเข้าไปคุยด้วยให้รู้สึกดีนะแต่มันติดตงที่ว่ามันทำไม่ได้มันมีเส้นบางๆกั้นอยู่ ไหนจะเพื่อนเราจะไม่ชอบเธออีกเราควรทำอย่างไงสุดท้ายก็ทำได้เพียงแอบมองอยู่ห่างๆเรากลายเป็นคนที่เฉยต่อกันนานๆทีจะพูดกันมันต่างจากตอนแรกที่เรารู้จักกันตอนนั้นเราแกล้งกันได้พูดคุยกันได้เธอแอบถ่ายรูปเราได้...แต่ตอนนี้ต้องห่างให้มากที่สุด..มันอึดอัดนะที่อยากคุยด้วยแต่ต้องทำเฉยชาใส่😶
คุณเคยแอบชอบเพื่อนในห้องมั้ยค่ะ??