คือเราเจอพี่คนหนึ่งในเเอพสีส้ม หลังจากนั้นก็คบกันได้สักพัก จนมีครั้งหนึ่ง มีอะไรกันโดยไม่ได้ป้องกัน พี่เขาบอกว่าปลอดภัย ผมก็ไม่มั่นใจในตัวผม จากนั้นผมก็ได้ไปตรวจเลือดที่คลีนิคนิรนาม ที่ตั้งใจไปตรวจก็ด้วยก็เพราะผมอยากจะวางแผนชีวิตคู่กับพี่เขาด้วย ในขณะที่รอฟังผลเลือดผมก็คุยกันผ่านทางเเชทตลอด ผมบอกว่าผมกลัว พี่เค้าบอกว่าไม่ต้องกลัว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น “เราจะเดินจับมือและผ่านมันไปด้วยกัน” พอผลเลือดออก คือไม่รอดครับ ผมติดเชื้อ ค่าCD4 380 ผมเริ่มก็รับยาในวันนั้นเลย แล้วผมก็เเชทไปหาพี่เค้า บอกว่าผมติดเชื้อนะ ขอให้พี่รีบไปตรวจนะ ผมเป็นห่วงพี่ ผมได้แต่โทษตัวเองว่าผมไปทำร้ายเขาหรือเปล่า ส่วนตัวผมผมทำใจได้ตั้งแต่วันแรกแล้วละว่า ช่างมันเถอะไหนๆก็เกิดมาละ ไม่มีใครรอดจากความตายได้หรอก ไม่ช้าก็เร็วทุกคนต้องตายทุกคน เป็นสัจธรรมเกิด แก่เจ็บตาย เป็นเรื่องธรรมดา และแล้วพี่เขาไปตรวจ พี่เขาไม่ได้ติดเชื้อผมก็โล่งใจ หลังจากนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป พี่เขาก็ไม่เคยมาสนใจอะไรผมเลย จากทุกอย่างที่เคยไปได้สวย เเต่ทุกอย่างกลับสวนทางกัน มินำซ้ำทุกวันนี้พี่เค้าไปเจอเพื่อนสนิทของผมในแอพสีส้ม เพื่อนผมก็เลยมากบอกผม เพื่อนผมไม่เคยมีความลับกับผม เราสนิทกัน ตั้งเเต่เล็กจนโต จนทำงานด้วยกัน เค้าก็เลยขอไลน์คุยกัน พี่เค้าคุยจีบเหมือนที่คุยกับผมตอนแรกๆเลย ผมยิ่งน้อยเนื้อต่ำใจ พยายามจะไม่เห็นไม่รับรู้ แต่มันก็รู้ทุกครั้ง ทุกๆครั้งที่ได้รับรู้เรื่องราวของพี่เขาผมจะเจ็บปวดในอก “ผมเจ็บทั้งที่ผมทำอะไรไม่ได้” ผมไม่เคยไปเรียกร้องอะไรจากพี่เค้าเลย ผมได้แต่ก้มหน้า และเดินถอยออกมาเพียงเพราะผมติดเชื้อ ผมไม่ได้โกรธเพื่อนหรือโกธพี่เค้าเลย ผมรู้ว่าผมไม่มีสิทธิ จะห้ามใครคุยกับใครได้ คนทุกคนก็มีหัวใจของเขา ได้ ผมแต่พยามยามทำใจลืมมันซะ คิดซะว่าเป็นเวรกรรมของผมที่เคยอาฆาตเเค้นพี่เขาไว้ตั้งแต่ชาติที่แล้ว ชาตินี้ก็เลยได้มาชดใช้ให้เขา ก็เลยเจ็บช้ำน้ำใจเองโดยที่เขาไม่รู้สึกรู้สาอะไร อยากจะร้องให้แต่ทำไมร้องไม่ออกก็ไม่รู้ ก็มีแค่พันทิปนี่และครับพอได้บอเล่าเรื่อราวได้ระบายมันออกมาก จะไปบอกใครก็ไม่ได้ ทุกวันนี้ก็ทานยาตรงเวลาไม่เคยลืมกินยา ดูเเลตัวเอง พยายามใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้มีค่าและมีความสุขให้มากที่สุด และทุกครั้งผมจะมีอะไรกันใครผมก็จะป้องกันทุกครั้งเพื่อที่คนอื่นจะไม่ได้เป็นแบบผม ถ้าไม่มีถุงยางผมจะไม่มีอะไรกับคนนั้นเด็ดขาดผมไม่อยากทำปาบกับคนอื่น สุดท้ายนี้ก็ต้องขอบคุณพี่เค้าเเละครับ ที่ได้รู้จักเค้า ถ้าเค้าไม่พูดขึ้นมา ผมก็คงไม่ได้สนใจได้ไปตรวจเลือด จนภูมิต้านทานต่ำซึ่งเสียชีวิตแบบกะทันก็ได้ ขอบคุณครับที่อ่านจบ......เกรย์ อายุ25ปี
เคยไหมครับ เจ็บทั้งที่จำใจต้องจาก