[CR] รีวิวทริป แคชเมียร์และทัชมาฮาล

สวัสดีค่ะสมาชิกทุกท่าน เราเพิ่งกลับมาจากเที่ยวแคชเมียร์และทัชมาฮาลกับเพื่อน ๆ ที่ทำงาน มีความรู้สึกประทับใจมาก ไม่คิดว่าจะได้เจออะไรดีดีที่อินเดีย เลยอยากแบ่งปันให้เพื่อนรู้กันค่ะ
    ทริปนี้เริ่มจากเราได้คุยกับพี่นีว่ามีพี่ที่รู้จักไปเที่ยวแคชเมียร์ และเล ลาดัก แต่บอกตามตรงข้าพเจ้าไม่รู้จักเลย พี่นีบอกว่าอยากไปแคชเมียร์เพราะมันสวยมาก แคชเมียร์คือชนเผ่าตอนเหนือของอืนเดีย นับถือศาสนาอิสลาม แคชเมียร์เป็นเหมือนสวิสเซอร์แลนด์ของเอเชียเลย เช่นนั้นแล้วเราจึงไปฟอรมทีมโดยมีพี่วิ พี่นี พี่หนึ่ง เราและน้องอ้วน รวมทั้งหมด 5 คน พี่วิจัดการหาทัวร์ได้ทัวร์ชื่อ บริษัทถุงทองทัวร์ พอทุกอย่างพร้อมเราก็พร้อมเดินทางกัน ระยะเวลาคือ 17-23 ตุลาคม 2561 ไปเที่ยวกันเลยค่าาา

Ep.1 ชื่อตอน บินลัดฟ้าหาแคชเมียร์
    บริษัททัวร์นัดเจอกันที่สนามบินสุวรรณภูมิเวลา 23.55 น. ของวันที่ 17 ตค 61 เจอไกด์คือคุณฝน ไกด์ขอพาสปอรตพวกเราเพื่อไปออกตั๋ว ทัวร์นี้มีสมาชิกทั้งหมด 32 คน ถือว่าพอดี ๆ ออกเยอะนิด ๆ นะเราว่า ก็คิดอยู่ว่าไกด์จะเอาอยู่ไหม เมื่อไปเช็คอินแล้วพี่นี หนึ่งในทีมเราดันใส่ power bank เข้าไปในกระเป๋าใหญ่ เลยต้องรื้อกันเดี๋ยวนั้นเพื่อเอาออกมา กระป๋องมาม่าหล่นโครม!!! เพื่อน ๆ กรุ๊ปทัวร์ยิ้มเบา ๆๆ 555 เราก็เอาไปเว้ย!!!  มาม่ากับปลากระป๋อง
กลัวกินอาหารอินเดียกันไม่ได้ เพราะไรน่ะเหรอ เพราะฟังมาเยอะมากกไง  กลัวไปหมดเลยพกมาม่ากันใหญ่  หลังจากนั้นก็ไปรอที่ gate เมื่อถึงเวลาเราก็ขึ้นเครื่องโดย เราบินกับสายการบิน Spice Jet ซึ่งเป็นสายการบินต้นทุนต่ำของอินเดีย ตอนแรก ๆ เราก็แอบคิดนะ ไอ้คำว่า Jet Jet เนี่ยเครื่องคงต้องเล็ก อึดอัด โน่น นี่ นั่นตามประสาคนเยอะอย่างเรา แหะ ๆ แต่พอขึ้นไป ก็ดีเกินคาดค่ะ เครื่องA320 พอ ๆ กะ Thai smile ที่เรานั่งไปอุบลบ่อย ๆ เลยนะ แอร์บนเครื่องเป็นสาวแขกทั้งหมด หุ่นดี สวย หน้าคมแต่มีพุงนิด ๆ ตามความนิยมของอินเดีย เราใช้เวลาเดินทาง 4 ชม. ถึงสนามบินอินทิราคานธีที่นิวเดลี เวลาของอินเดียช้ากว่าเรา 1.30 ชม พวกเราถึงประมาณ 6โมงนิด ๆ
      เมื่อผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง ก็ไปต่อรถเพื่อไปอีกจุดหนึ่ง เพื่อต่อเครื่องไปสนามบินศรีนาคา พวกเราได้เจอไกด์ท้องถิ่นด้วย เป็นผู้ชาย ระหว่างนั่งรถไกด์แจกขนมให้เพื่อประทังความหิว ไกด์กำชับว่าอย่าทิ้งจนกว่าจะมั่นใจจริง ๆ ว่าไม่กินแล้ว เพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้ในอินเดีย อุ๊ย!! ทำไมไกด์พูดแบบนี้ มองไปทางหน้าต่างรถ ต้นไม้ระหว่างทางเหมือนต้นไม้บ้านฉันเลย 555!!  นี่ตรูมาอินเดียหรือมุกดาหาร ต้นสะเดาก็มี หางนกยูงก็มา ไป check in จ้า โอ้ !!แม่เจ้า นี่มันสนามบินหรือสนามรบ มีทหารเต็มไปหมด ไกด์บอกว่าเขาเข้มงวดมากก อยากจะบอกว่าพี่เข้มงวดขนาดนี้ แม้แต่ยุงก็ไม่กล้าบินผ่านหรอกค่าา ทหารคนแรกตรวจพวกเราตามรายชื่อที่ไกด์ท้องถิ่นได้ส่งให้ เทียบกะพาสปอรตของเราค่ะ ผ่านไปได้ ก็มามาชั่งนน. กระเป๋าเพื่อโหลด แปลกอีกแล้วจ้าาา เขาเอากระเป๋าทุกใบชั่งรวมกันเด้อ check in รับตั๋วแล้วก็เข้า gate แต่ที่นี่ชายหญิงเข้าคนละช่อง ช่องผู้หญิงจะมีม่านกั้นเพื่อไม่ให้อล่างฉ่างเกิน ผู้โดยสารผู้หญิงโดนลูบไล้ไปหมดดโดยทหารหญิง พี่แกหน้าดุมาก(อยากถ่ายรูปมากแต่เขาห้ามถ่ายรูปเด็ดขาด) ตัวก็ใหญ่ด้วย แต่ก็ผ่านไปด้วยดี ไปรอเครื่องซึ่งออกเวลา10.25 น. ถึงสนามบินศรีนาคาเวลา11.40 น. ศรีนาคาเป็นเมืองหลวงของแคชเมียร์ค่ะ เราบินกับสายการบินSpice Jet เช่นเดิม ฟังแอร์พูดไม่รู้เรื่องเลย เขาพูดภาษาอังกฤษผสมอินเดียมั้ง เรารู้สึกงงมากได้คำเดียว lady and gentleman  ที่เหลือมืดแปดด้าน
      ถึงศรีนาคา อากาศหนาวมากกก ต้องควักเสื้อกันหนาวมาใส่กันใหญ่จัดเต็มเลย ที่นี่ทหารเพียบค่ะเพื่อน ๆ เพราะเป็นสนามบินทหาร แต่ละคนถือปืนกระบอกใหญ่มาก ห้ามถ่ายรูปด้วยนะ แต่เรารู้สึกเฉย ๆ เพราะเราชินแล้ว 55555 คุ้น ๆ ไงไม่รู้ มารับกระเป๋าและเดินทางต่อไปที่พัก โดยพวกเราในกรุ๊ปทัวร์แยกไปกับรถ คันละ 5 คนพอดีกับทีมเราเลย คนที่นี่เขาชอบใช้รถToyota Innova กันค่ะ รถทัวร์ไม่มีหรอกยกเว้นรถโรงเรียน คนขับรถเราชื่อมุสตาฟา ชื่อเหมือนพระเอกนิยายที่เคยอ่านสมัยสาว ๆ มาก ขับรถประมาณ 1 ชม. ก็ถึงที่พัก ระหว่างทางบ้านเมืองเขาก็บ้านหลังใหญ่นะคะ ไม่เหมือนที่คิดไว้แฮะ มุสตาฟาขับพาพวกเราไปดูบ้านคนรวย ซึ่งบ้านก็หลังใหญ่สวย สไตล์แคชเมียร์ แต่จะไม่ทาสีฉูดฉาดเหมือนบ้านเรา บ้านแต่ละหลังจะดูแข็งแรงมาก เพราะเขาต้องออกแบบไว้รับน้ำหนักเวลาหิมะตก ซึ่งจะตกช่วงเดือน พย.- มีค. ถ้าจำไม่ผิด คนขับอัธยาสัยดีคุยได้เป็นวรรคเป็นเวร แต่เรางงกับสำเนียงแขกนะ
    ถึงที่พักแล้ว พวกเราพักบ้านเรือกันค่ะ Deluxe house boat แต่กว่าจะได้พักมีปัญหาของเจ้าของเรือและไกด์ พวกเขาสื่อสารไงไม่รู้ห้องกับคนไม่ลงตัว  หลังจากนั้นมีพ่อบ้านมาต้อนรับน่ารักมากชื่อลุง Sunshine พี่นีเรียกลุงตะวันฉาย เขาช่วยยกกระเป๋าให้พวกเราไปที่ห้อง เราพักกับพี่นีและน้องอ้วน พี่วิอยู่กับพี่หนึ่ง พี่นีให้ทิปไป 500 รูปี ซึ่งเป็นเงินไทยก็ 250 บาท เงินไทยมีค่ากว่าเงินอินเดียตั้งครึ่งนึง เมื่อเรามาอินเดีย เราจะเป็นเจ้าแแห่งเงินทันที 5555 จริง ๆ ก็สมควรให้ทิปแหละเพราะกระเป๋าแต่ละคนหนักมาก หลังจากนั้นถึงได้กินข้าวที่ยง เอาเป็นว่าข้าวเช้าและเที่ยงเลยแล้วกัน ซึ่งกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยก็ประมาณบ่ายสองกว่า ๆ อาหารก็มีข้าว มีแกง มีผัดผัก มีผักสด เรากินไม่ค่อยได้เลย ไม่ชอบกลิ่นเครื่องเทศ  เลยกินข้าวกับผัดผักแต่ไม่เยอะ
    หลังจากทานข้าวแล้ว พวกเราก็เริ่มเที่ยวแล้วจ้า บ่ายแรกนี้ไปสวนดอกไม้ 2 สวนคือสวน ชาลิมาร์และสวนนิชา บากห์ ดอกไม้สวยมาก บรรยากาศภูเขาข้างหลังสวน ข้างหน้าคือทะเลสาปดาล ทะเลสาปดาลเป็นทะเลสาปที่ใหญ่มาก ในสวนมีคนเยอะนะ ทั้งไทยและอินเดียเต็มไปหมด ดอกไม้ก็มีสวยบ้างเหี่ยวบ้าง เราไม่เท่าไหร่กไม้ แต่เราตื่นเต้นกับหนุ่มแคชเมียร์ หน้าตาดีไม่เหมือนอินเดียเลย เพราะพวกเขาเป็นแขกขาวค่ะ ไม่ดำ จมูกโด่ง ไม่มีกลิ่นตัว  งานดี ๆๆ ไม่เหมือนที่คิดไว้เลยแม้แต่น้อย แต่แปลกนะ เราจะเห็นแต่ผู้ชาย ผู้หญิงหายากมาก ถามมุสตาฟา เขาบอกว่าผู้หญิงอยู่บ้าน ทำงานที่บ้านกันดังนั้นไม่ต้องแปลกใจที่ตามที่ต่าง ๆ จะมีแต่ผู้ชายทั้งน้านน
    หลังจากนั้นก่อนกลับไปนอนพวกเราแวะโรงงานทำพรมแคชเมียร์ มีคุณลุงที่เป็นเหมือนผู้จัดการแหละมาอธิบาย ปากหวานนมากกก โรงงานรี้เป็นสหกรณ์ของชาวแคชเมียร์  ดูแล้วพรมที่ทอก็ยากลำบากเหลือเกิน ละเอียดละออและสวยงาม เหมาะแล้วที่ราคาแพง แต่พวกเราไม่มีใครซื้อ โดยส่วนตัวคิดว่าพรมแคชเมียร์ไม่เหมาะกับเมืองไทย เพราะเราเป็นเมืองร้อนฝุ่นเยอะ หลังจากนั้นไกด์ก็พากลับที่พัก อาบน้ำกินข้าว และนอนเพื่อจะเที่ยวต่อพรุ่งนี้ วันนี้สะบักสะบอมมาก เพราะไม่ได้นอนเต็มที่ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แถมกินข้าวก็ช้า เหนื่อยจุง แอบเคืองไกด์นิดๆด้วยเพราะไม่ค่อยอธิบายอะไรเลยปล่อยให้หิวข้าวเที่ยงจนแย่ แต่ก็พยายามเข้าใจแหละ
จบทริปวันแรกนะคะ ขอไปพักก่อนเดี๋ยวจะมาต่อของวันถัด ๆ ไปนะ รอติดตามด้วยจ้าาา
ปล. เมื่อก้าวเข้าสู่อินเดียเราไม่มีสัญญานinternet เลย ความหวังอยู่ที่ wifi ของห้องพักที่แคชเมียร์ ผลปรากฎว่าwifiพัง โอ้ววว แม่เจ้านั่นมันคือลมหายใจของพวกเราเลยนะ แต่ไม่เป็นไรรอพรุ่งนี้เพราะเจ้าของเรือบอกว่าจะซ่อมคืนนี้ แถ่น แถน แถ๊นนน ไปนอนนนนค่าาาา