เล่าเรื่องอาหาร หญ้าฝรั่น



รูปประกอบจากน้อง Gemini นะคะ



ถ้าพูดถึง "หญ้าฝรั่น" (Saffron) มันคือ เกสรของดอกโครคัส ด้วยความที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเครื่องเทศที่แพงที่สุดในโลก ทำให้นึกถึงเมนูหรูหราในโรงแรมห้าดาว หรือข้าวหมกไก่สูตรดั้งเดิมที่มีส่วนประกอบหลายอย่าง

แต่วันนี้ฉันคิดถึง เมนูง่ายๆ ที่ทำที่บ้านได้ สีเหลืองทองและกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ (คล้ายน้ำผึ้งผสมหญ้าแห้ง) 

ข้าวหุงหญ้าฝรั่น (Saffron Rice)
เป็นอาหารที่เข้ากันได้ดีกับปลา หรือไก่ย่าง  

ข้าวหอมมะลิหรือข้าวบาสมาติ(ข้าวอินเดีย อันนี้ของชอบของฉัน) 1 ถ้วย
หญ้าฝรั่น 10–15 เส้น (ประมาณ 1 หยิบมือเล็กๆ)
น้ำร้อน 2 ช้อนโต๊ะ (สำหรับแช่หญ้าฝรั่น)
เนยจืด 1 ช้อนโต๊ะ
เกลือ เล็กน้อย

นำหญ้าฝรั่นมาบดเบาๆ แล้วแช่ในน้ำร้อนทิ้งไว้ประมาณ 10–15 นาที น้ำจะกลายเป็นสีส้ม
 

ผัดข้าวกับเนย และเกลือเล็กน้อยจนเม็ดข้าวเริ่มใส ใส่ข้าวลงในหม้อหุงข้าว เติมน้ำเปล่าตามสัดส่วนปกติ แล้วเท น้ำแช่หญ้าฝรั่นใส่ลงไปทั้งเส้นเกสรเลย กดปุ่มหุงข้าวตามปกติ เมื่อสุกจะพบกับข้าวสีเหลืองทองสวยงามพร้อมกลิ่นหอมที่หาจากเครื่องเทศอื่นไม่ได้

หญ้าฝรั่นมีรสชาติติดขมเล็กน้อยและกลิ่นแรงมาก หากใส่มากเกินไปจะทำให้อาหารเสียรสชาติ และเสียดายเงินค่ะ
 

หญ้าฝรั่นแท้เวลาแช่น้ำ น้ำจะเป็นสีเหลือง,ส้ม แต่ ตัวเส้นเกสรจะยังเป็นสีแดงอยู่ ถ้าแช่แล้วเส้นกลายเป็นสีขาวหรือสีจางลง แสดงว่าเป็นของปลอมที่ผสมสี







(ข้อมูลจาก NATIONAL GEOGRAPHIC )

ในทุก ๆ ปี จะมีเพียง 3 วันเท่านั้นที่ดอกโครคัส (crocus) สีม่วงนับพันจะบานสะพรั่งทั่วหุบเขาแคชเมียร์ และในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ เกษตรกรจะเร่งเก็บเกี่ยวเกสรสีแดงเข้มที่ซ่อนอยู่ภายใน ไปตากแห้งให้เป็น “หญ้าฝรั่น” เครื่องเทศที่มีราคาสูงที่สุดในโลก ซึ่งโดดเด่นด้วยรสชาติอันเข้มข้นและสรรพคุณทางยา

ดอกโครคัสที่ถูกเก็บมาจากไร่ จะถูกปลิดเกสรและนำมาตากแห้งภายในห้องนั่งเล่นหรือลานหน้าบ้านของแต่ละครอบครัว โดยต้องใช้ดอกโครคัสถึง 50 ดอกเพื่อให้ได้เครื่องเทศหนึ่งช้อนชา ด้วยเหตุนี้หญ้าฝรั่นแคชเมียร์เพียง 28.35 กรัม จึงมีราคาสูงถึง 1,000 ดอลลาร์
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่