อ่านตอนที่ 1-9 ลิงค์ด้านล่างเลยครับ
https://pantip.com/topic/38146054
เรื่องลี้ลับ ขนหัวลุก จากประสบการณ์จริง เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดปั่นจักรยานรอบจักรวาลในการอ่าน (10)
เรื่องราวที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเหตุการณ์ลี้ลับที่เกิดขึ้นจริงกับตัวผมเอง ตั้งแต่ชีวิตในวัยเด็ก จนถึงปัจจุบัน
ชื่อคนที่อยู่ในเรื่องเล่าของผม มีตัวตนจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนๆ หรือบุคคลอื่นๆก็ตาม (ถ้าผู้ที่อ่านเจอและรู้ว่าเป็นตัวเองก็ขออนุญาตมา ณ ที่นี้ด้วยครับ)
เรื่องราวอาจจะสั้นหรือยาว ขึ้นอยู่กับเหตุการณ์นั้น
ตอนที่ 10 ผีบ้านลุงวิ่งชน
ขอโทษที่หายไปนานนะครับ พอดีช่วงนี้ติดธุระอะไรเยอะแยะมากมาย แต่ผมไม่ได้ลืมนะครับ เครียดๆเลยพิมพ์เรื่องราวไม่ออก หัวไม่แล่นเลย
ไม่รอช้าละ ไปต่อกันดีกว่าเนอะ
เรื่องราวนี้เกิดขึ้นเมื่อช่วงที่ผมอยู่ ม.2 ตอนนั้นผมมีปัญหากับทางครอบครัวพี่สาว ผมจึงย้ายมาอยู่บ้านลุงที่อยู่ติดกับบ้านผม ป้ากับลูกสาวเค้าสงสารหรือต้องการเอามาใช้งานอันนี้ไม่ทราบ เพราะตอนแรกผมก็คิดว่าหลุดพ้นจากนรกมาได้แล้ว ที่ไหนได้ดันมาตกนรกขุมที่ลึกกว่า ต้องทำงานแลกข้าวและที่ซุกหัวนอนของจริง เอ๊ะ!! ไม่ใช่เวลาที่จะดราม่า วนกลับไปเรื่องผีด่วนๆ 55555+
บ้านนี้เป็นบ้านลิเกเก่าครับ ตัวลูกสาวลุงก็เป็นนักร้อง บ้านนี้จึงมีการไหว้ครู ครอบครูกันทุกปี
บ้านนี้ก็ไม่ได้มีอะไรแปลกๆนะครับ แต่เวลาที่ผมอยู่คนเดียวทีไร มักจะรู้สึกว่ามีคนอยู่ในบ้านเสมอ
อาจจะด้วยเพราะเป็นสถานที่ไหว้ครูด้วยรึป่าว ผมก็ไม่ทราบ
คืนหนึ่งลุงผมไปทำงานและอยู่กินเหล้าต่อกับเพื่อนๆจนดึก ส่วนป้ากับลูกสาวก็ออกงานร้องเพลง ซึ่งป้าจะไปอยู่เฝ้าเป็นเพื่อนทุกงาน ไม่ว่าจะงานกลางคืนหรือกลางวัน คืนนั้นเป็นอีกคืนที่ผมอยู่คนเดียว ตอนนั้นผมนั่งดูทีวีไป กินข้าวไป ผมก็รู้สึกว่าเหมือนมีใครมาเดินวนเวียนใกล้ๆตัวผม ขนลุกตลอดเวลา ด้วยความระแวงก็หันไปมองรอบๆอยู่เรื่อยๆ
ใจก็กลัวนะครับ เลยไม่กล้าลุกไปไหน กะว่าจะนั่งอยู่ตรงนั้นจนกว่าลุงจะกลับบ้าน แต่สักพักผมก็เริ่มได้ยินเสียงดังที่พื้น ลักษณะเหมือนสัตว์เลื้อยคลาน
(พื้นบ้านปูด้วยเสื่อน้ำมัน) ดังแล้วก็เงียบ...ดังแล้วก็เงียบ ใจสั่นเลยครับ เพราะผมเป็นคนที่กลัวสัตว์เลื้อยคลานและแมลงมากๆ ตอนนั้นในหัวผมก็จินตนาการว่าเป็นเสียงของตะขาบแน่ๆ เพราะตะขาบเป็นสิ่งที่ผมกลัวมากที่สุดในโลก เสียงที่ดังนั้นผมก็ไม่รู้มันมาจากทางไหน มองไปทั่วด้วยความกลัว และแล้วมันก็โผล่มา ใช่ครับ เป็นมันจริงๆ ตะขาบตัวใหญ่แล้วยาวมาก กำลังคลานตรงมาที่ผม ผมทำไงหรอครับ ช็อกครับ ลุกไม่ขึ้น หนีไม่ได้ ตาก็มองมันตลอด สุดท้ายมันก็คลานผ่านด้านหลังผมไป ใจผมนี่อยู่ตาตุ่มทันที ขณะที่ผมมองมันผ่านไปสุดสายตานั้น ก็มีเสียงฝีเท้าวิ่งมาจากอีกฝั่งแบบเร็วมาก ผมรีบหันกลับไป แต่ไม่เห็นอะไรสักอย่าง รู้สึกแค่เพียงว่ามีบางอย่างวิ่งชนผมเต็มแรง ตอนนั้นผมหงายท้องไปเลยครับ รู้แค่นั้นจริงๆ วูบไปเลย รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ลุงกลับมาแล้วปลุก ผมก็งงๆ แกถามว่ามานอนทำไมตรงนี้ ผมบอกว่าเหมือนมีไรวิ่งชนแล้วก็วูบไป ลุงบอกว่าบ้าไง ในใจผมก็ตอบว่าเออ
หลังจากนั้นก็ไปนอนต่อ พยายามคิดว่านั่นคืออะไร สุดท้ายมาได้คำตอบตรงที่ว่า ผมไปเจอพวกของที่เค้าเลี้ยงคล้ายๆกุมาร แต่ตัวเป็นสีดำ แล้วก็ของอย่างอื่นอีกหลายอย่าง นั่นเป็นแค่ครั้งเดียวที่เจอเหตุการณ์แบบนั้นนะครับ หลังจากนั้นก็มีเสียงก๊อกแก๊กอยู่เรื่อยๆ แต่ก็ไม่เห็นอะไร สุดท้ายผมก็ย้ายออกจากบ้านลุงไปอยู่บ้านน้าของผม บ้านก็อยู่ติดกันแหละครับ อยู่กันเป็นเครือญาติ
เรื่องนี้อาจจะสั้น แล้วเล่าแบบมึนๆหน่อยนะครับ อย่างที่บอกว่าหัวไม่แล่นเลย ช่วงนี้ปัญหาชีวิตเข้ามาเยอะ ต้องรับการเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆอย่าง
ยังไงจะรีบลงให้อ่านเท่าที่จะรีบได้นะครับ
ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะครับ
โปรดติดตามตอนต่อไป~
เรื่องลี้ลับ ขนหัวลุก จากประสบการณ์จริง เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดปั่นจักรยานรอบจักรวาลในการอ่าน
https://pantip.com/topic/38146054
เรื่องลี้ลับ ขนหัวลุก จากประสบการณ์จริง เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดปั่นจักรยานรอบจักรวาลในการอ่าน (10)
เรื่องราวที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเหตุการณ์ลี้ลับที่เกิดขึ้นจริงกับตัวผมเอง ตั้งแต่ชีวิตในวัยเด็ก จนถึงปัจจุบัน
ชื่อคนที่อยู่ในเรื่องเล่าของผม มีตัวตนจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนๆ หรือบุคคลอื่นๆก็ตาม (ถ้าผู้ที่อ่านเจอและรู้ว่าเป็นตัวเองก็ขออนุญาตมา ณ ที่นี้ด้วยครับ)
เรื่องราวอาจจะสั้นหรือยาว ขึ้นอยู่กับเหตุการณ์นั้น
ตอนที่ 10 ผีบ้านลุงวิ่งชน
ขอโทษที่หายไปนานนะครับ พอดีช่วงนี้ติดธุระอะไรเยอะแยะมากมาย แต่ผมไม่ได้ลืมนะครับ เครียดๆเลยพิมพ์เรื่องราวไม่ออก หัวไม่แล่นเลย
ไม่รอช้าละ ไปต่อกันดีกว่าเนอะ
เรื่องราวนี้เกิดขึ้นเมื่อช่วงที่ผมอยู่ ม.2 ตอนนั้นผมมีปัญหากับทางครอบครัวพี่สาว ผมจึงย้ายมาอยู่บ้านลุงที่อยู่ติดกับบ้านผม ป้ากับลูกสาวเค้าสงสารหรือต้องการเอามาใช้งานอันนี้ไม่ทราบ เพราะตอนแรกผมก็คิดว่าหลุดพ้นจากนรกมาได้แล้ว ที่ไหนได้ดันมาตกนรกขุมที่ลึกกว่า ต้องทำงานแลกข้าวและที่ซุกหัวนอนของจริง เอ๊ะ!! ไม่ใช่เวลาที่จะดราม่า วนกลับไปเรื่องผีด่วนๆ 55555+
บ้านนี้เป็นบ้านลิเกเก่าครับ ตัวลูกสาวลุงก็เป็นนักร้อง บ้านนี้จึงมีการไหว้ครู ครอบครูกันทุกปี
บ้านนี้ก็ไม่ได้มีอะไรแปลกๆนะครับ แต่เวลาที่ผมอยู่คนเดียวทีไร มักจะรู้สึกว่ามีคนอยู่ในบ้านเสมอ
อาจจะด้วยเพราะเป็นสถานที่ไหว้ครูด้วยรึป่าว ผมก็ไม่ทราบ
คืนหนึ่งลุงผมไปทำงานและอยู่กินเหล้าต่อกับเพื่อนๆจนดึก ส่วนป้ากับลูกสาวก็ออกงานร้องเพลง ซึ่งป้าจะไปอยู่เฝ้าเป็นเพื่อนทุกงาน ไม่ว่าจะงานกลางคืนหรือกลางวัน คืนนั้นเป็นอีกคืนที่ผมอยู่คนเดียว ตอนนั้นผมนั่งดูทีวีไป กินข้าวไป ผมก็รู้สึกว่าเหมือนมีใครมาเดินวนเวียนใกล้ๆตัวผม ขนลุกตลอดเวลา ด้วยความระแวงก็หันไปมองรอบๆอยู่เรื่อยๆ
ใจก็กลัวนะครับ เลยไม่กล้าลุกไปไหน กะว่าจะนั่งอยู่ตรงนั้นจนกว่าลุงจะกลับบ้าน แต่สักพักผมก็เริ่มได้ยินเสียงดังที่พื้น ลักษณะเหมือนสัตว์เลื้อยคลาน
(พื้นบ้านปูด้วยเสื่อน้ำมัน) ดังแล้วก็เงียบ...ดังแล้วก็เงียบ ใจสั่นเลยครับ เพราะผมเป็นคนที่กลัวสัตว์เลื้อยคลานและแมลงมากๆ ตอนนั้นในหัวผมก็จินตนาการว่าเป็นเสียงของตะขาบแน่ๆ เพราะตะขาบเป็นสิ่งที่ผมกลัวมากที่สุดในโลก เสียงที่ดังนั้นผมก็ไม่รู้มันมาจากทางไหน มองไปทั่วด้วยความกลัว และแล้วมันก็โผล่มา ใช่ครับ เป็นมันจริงๆ ตะขาบตัวใหญ่แล้วยาวมาก กำลังคลานตรงมาที่ผม ผมทำไงหรอครับ ช็อกครับ ลุกไม่ขึ้น หนีไม่ได้ ตาก็มองมันตลอด สุดท้ายมันก็คลานผ่านด้านหลังผมไป ใจผมนี่อยู่ตาตุ่มทันที ขณะที่ผมมองมันผ่านไปสุดสายตานั้น ก็มีเสียงฝีเท้าวิ่งมาจากอีกฝั่งแบบเร็วมาก ผมรีบหันกลับไป แต่ไม่เห็นอะไรสักอย่าง รู้สึกแค่เพียงว่ามีบางอย่างวิ่งชนผมเต็มแรง ตอนนั้นผมหงายท้องไปเลยครับ รู้แค่นั้นจริงๆ วูบไปเลย รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ลุงกลับมาแล้วปลุก ผมก็งงๆ แกถามว่ามานอนทำไมตรงนี้ ผมบอกว่าเหมือนมีไรวิ่งชนแล้วก็วูบไป ลุงบอกว่าบ้าไง ในใจผมก็ตอบว่าเออ
หลังจากนั้นก็ไปนอนต่อ พยายามคิดว่านั่นคืออะไร สุดท้ายมาได้คำตอบตรงที่ว่า ผมไปเจอพวกของที่เค้าเลี้ยงคล้ายๆกุมาร แต่ตัวเป็นสีดำ แล้วก็ของอย่างอื่นอีกหลายอย่าง นั่นเป็นแค่ครั้งเดียวที่เจอเหตุการณ์แบบนั้นนะครับ หลังจากนั้นก็มีเสียงก๊อกแก๊กอยู่เรื่อยๆ แต่ก็ไม่เห็นอะไร สุดท้ายผมก็ย้ายออกจากบ้านลุงไปอยู่บ้านน้าของผม บ้านก็อยู่ติดกันแหละครับ อยู่กันเป็นเครือญาติ
เรื่องนี้อาจจะสั้น แล้วเล่าแบบมึนๆหน่อยนะครับ อย่างที่บอกว่าหัวไม่แล่นเลย ช่วงนี้ปัญหาชีวิตเข้ามาเยอะ ต้องรับการเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆอย่าง
ยังไงจะรีบลงให้อ่านเท่าที่จะรีบได้นะครับ
ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะครับ
โปรดติดตามตอนต่อไป~