คือพอดีว่า เราเรียนที่ไทยจบ ม 5 เทอม1 ค่ะ แล้วต้องมาเรียนที่ต่างประเทศซึ่งใจเราไม่อยากมาคะแต่แม่ให้มา
พอมาถึงเขาให้เรียนเขาไปทำความรู้จักกับเพื่อนในโรงเรียนก่อนคะ เวลาประมาณ 8 อาทิตย์ แล้วเราจะได้ขึ้น Year 11 คือปี 2561 คะ
วันแรกที่เข้ามาเขามีเพื่อนผู้หญิงมาต้อนรับเขาก็โอเคในระดับนะแต่เขาไม่ค่อยได้คุยกับเรา เราก็เข้าใจว่าภาษาเรากับเขามันเข้าใจยากคะ เราก็ฟังดขาไม่รู้เรื่อง ตอนพักทานอาหาร ความรู้สึกเราคิดว่าเพื่อนบางคนเหมือนเขาแบบด่าหรือเมินอะไรเราสักอย่างดราก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอกค่ะแล้วก็ไม่มีเพื่อนคุย แต่อีกกลุ่มเขาดีนะชวนเราคุย ใช้ทานสเรส แปลกับเราคือเราอยากไปกัยเขามาก แต่ดราลงเรียนคนละวิชากันค่ะ คือความรู้สึกตอนนี้เราท้อมากคะ เหมือนไม่มีใครคอยคุยเหมือนตัวคนเดียวค่ะ บางคนว่าเราเราก็ไม่รู้อะไรได้แต่ยิ้มๆๆรับ ท้อแบบไม่อยากมาโรงเรียนเลยอะค่ะเหมือนเราเป็นตัวปะหลาดในสังคมเขา
เลยอยากถามเพื่อนๆในนีเมีใครความรู้สึกเดียวกันไหมหรือมากกว่า แล้วมีวิธีการยังไงทำให้ตัวเองโอเคที่สุดค่ะ ตอนนี้เรารู้สึกแย่รู้สึกท้อมากค่ะ 😂😂😂
อยากทราบความรู้สึก คนที่เรียนแล้วต้องไปเรียนต่างประเทศกะทันหันคะ
พอมาถึงเขาให้เรียนเขาไปทำความรู้จักกับเพื่อนในโรงเรียนก่อนคะ เวลาประมาณ 8 อาทิตย์ แล้วเราจะได้ขึ้น Year 11 คือปี 2561 คะ
วันแรกที่เข้ามาเขามีเพื่อนผู้หญิงมาต้อนรับเขาก็โอเคในระดับนะแต่เขาไม่ค่อยได้คุยกับเรา เราก็เข้าใจว่าภาษาเรากับเขามันเข้าใจยากคะ เราก็ฟังดขาไม่รู้เรื่อง ตอนพักทานอาหาร ความรู้สึกเราคิดว่าเพื่อนบางคนเหมือนเขาแบบด่าหรือเมินอะไรเราสักอย่างดราก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอกค่ะแล้วก็ไม่มีเพื่อนคุย แต่อีกกลุ่มเขาดีนะชวนเราคุย ใช้ทานสเรส แปลกับเราคือเราอยากไปกัยเขามาก แต่ดราลงเรียนคนละวิชากันค่ะ คือความรู้สึกตอนนี้เราท้อมากคะ เหมือนไม่มีใครคอยคุยเหมือนตัวคนเดียวค่ะ บางคนว่าเราเราก็ไม่รู้อะไรได้แต่ยิ้มๆๆรับ ท้อแบบไม่อยากมาโรงเรียนเลยอะค่ะเหมือนเราเป็นตัวปะหลาดในสังคมเขา
เลยอยากถามเพื่อนๆในนีเมีใครความรู้สึกเดียวกันไหมหรือมากกว่า แล้วมีวิธีการยังไงทำให้ตัวเองโอเคที่สุดค่ะ ตอนนี้เรารู้สึกแย่รู้สึกท้อมากค่ะ 😂😂😂