คงถึงเวลาที่ต้องตัดใจจริงๆสักทีสินะ

0 มือที่มองไม่เห็น .. หรือจะเป็นผู้วางทิศทางให้ ? คอยกำหนดก้าวย่างทุกย่างไป ทอดคดเคี้ยวอย่างไรเลี่ยงไม่พ้น 0 แม้นกระทั่งก้าวย่างผ่านทางแยก นั่นยิ่งแปลก .. จากของเหมือนจ้องจะหล่น ให้ก้าวย่างตามมาก้มคว้

0 หมายโอบเอื้อมเอารักจำหลักจิต จนเฝ้าคิดเฝ้าคอยละห้อยหา จ่อมจมด้วยหอมหวาน .. แห่งมารยา พร้อมแรงอาวรณ์ช่วง .. โหม-ห้วงใจ 0 และเพื่อว่า .. ใจหนึ่งเมื่อซึ้งหนัก จะเกินกักกุมขวัญ .. เมื่อสั่นไหว ย่อมเผยคว

แว่วเสียงลม พรมพร่าง กระจ่างฝัน อย่าโศกศัลย์ พลันงอน จนอ่อนไหว คำสัญญา ครานั้น อย่าหวั่นใจ เก็บจำไว้ ในทรวง ห้วงอุรา ยังรักมาก ฝากคำ จำนรรจ์หวาน ร้อยเรียงกานท์ ขานอ้อน เฝ้าวอนหา ถึงกมล คนดี ยอดชีวา ย