วีคนี้ ขอปรบมือให้ "เต้ย" และ "เวกัส" คือร้องไห้ได้สุดมากครับ ดูละเศร้า

ละครเลือดข้นคนจาง เป็นละครที่ดันเด็กใหม่ได้ดีจริงๆ
และแน่นอน ฉากที่ได้ปล่อยของแบบสุดพลัง คงไม่พ้นฉากร้องไห้น้ำตาแตก ซึ่งส่วนตัวคิดว่ามันยากมากนะครับสำหรับนักแสดงใหม่ๆ
ไม่รู้ว่าต้องถ่ายกันกี่รอบ กว่าจะออกมาได้แบบที่คนดูเห็น คือน้ำตามันต้องมาตาม level จะเพิ่มระดับขึ้นเรื่อยๆ ตามคำพูดที่เจ็บปวด
น้ำเสียงจะเริ่มสั่น แหบๆ ใบหน้าต้องแสดงชัดเจนเลยว่า กำลังเศร้า เจ็บปวด หรือเครียดมากแค่ไหน ซึ่งทั้ง 2 คนนี้เล่นได้ดีมากจริงๆ

---

ของ แจ็คกี้ จักริน (เต้ย)
     แบบกุพูดความจริงไปหมดแล้วไง เชื่อผมเถอะ ผมไม่ได้เป็นคนทำ เหมมันโกหกอะคุณตำรวจ ไม่เข้า ไม่เอา ไม่ไป
     ที่ฟังแล้วกรีดใจสุด ก็ตรงคำว่า "ม้าาาาา" กับ "พ่อออออ" โคตรน่าสงสารอะ แล้วเป็นแค่เด็กมัธยมด้วย มันก็กลัวไงครับ คุกนะคุก

ของ เจมส์ ธีรดนย์  (เวกัส)
     ทางนี้ก็จะบ้าตายเพราะคนที่รักและเคารพมาตลอดกลายเป็นคนร้าย แถมพอถามถึงเหตุผลที่ทำก็ยังไม่บอกอีก อึดอัดใจน่าดู
     ที่ฟังแล้วจุก ก็ตรงประโยค "แปะมีเหตุผลที่ฟังขึ้นใช่ไหม ?" เหมือนกัสก็พยายามจะอยู่เคียงข้างแปะแม้ว่าเขาจะทำผิด ดูรักลุงมาก

ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้ร้องไห้ตาม แต่ดู 2 ฉากนี้แล้วมันสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดเลย ผ่านทั้งแววตา อารมณ์ น้ำเสียงที่เปล่ง ทุกอย่าง