เคยคิดถึงใครสักคนแล้วบอกเค้าไม่ได้เคยเป็นกันมั้ยคะ ?

คิดถึงคนที่ดีที่สุดที่เข้ามาในชีวิต
แต่ฟ้าคงไม่ได้กำหนดให้เราคู่กัน
ทั้งๆที่คบกันก็นาน
(แต่ไม่เคยล่วงเกินกันนะคะ)
อยู่ๆวันนึงก็หายไปโดยที่เราเองไม่รู้เหตุผล
จนเวลาผ่านมา7ปีก็บังเอิญได้พบการอีกครั้ง
แต่มันสายเกินไปแล้วค่ะความอัดอั้น
ปนกับความดีใจที่ได้เจอพี่เค้าอีกครั้ง
กำลังจะวิ่งไปกอดพร้อมกับคำถามต่างๆมาก
มายในหัวแต่แล้วก็มีผู้หญิงคนนึงเดินจูงมือ
เด็กผู้หญิงถักผมเปียสองข้างน่ารักน่าชัง
เดินถือถุงของอะไรสักอย่างเข้ามาทางพี่เค้า
ตอนนั้นเราสตั๊นหยุดนิ่งน้ำตาคลอ
รีบหันหลังแล้วเดินออกมาจากตรงนั้น
สุดท้ายแล้วความคิดถึงที่อัดอั้นคำถามต่างๆ
ที่อยู่ในหัวก็ยังวนเวียนซ้ำๆว่าทำไมเพราะอะไรทำไมถึงหายไปสาเหตุที่เราหาเค้าไม่เจอ
เพราะเราต้องย้ายบ้านไปอยู่กับแม่ที่ต่างจังหวัดพี่เค้าก็เป็นคนต่างจังหวัดเช่นกันเราไม่เคยไปพบญาติทางบ้านเค้าเค้าออกจากบ้านมาทำงานเช่าหออยู่พอเค้าหายไปเราก็กลับไปตามหาที่หอพักเดิมนะคะแต่เจ้าของหอบอกเค้าย้ายไปแล้วเราก็จนปัญญาพอเราย้ายมากับแม่เราก็คุยกันอยู่พักใหญ่ๆนะคะ
ก่อนที่เค้าจะหายไประยะ7ปีที่พี่เค้าหายไป
เราก็มีแฟนนะคะแต่คบกันปีกว่าๆก็เลิก
ปัจจุบันโสดค่ะรู้สึกไม่เปิดใจกับใครใหม่ๆ
ทุกวันนี้ยังยึดติดยังคิดถึงยังลืมไม่ได้สักที
ปล.พี่เค้าเป็นคนดีนะคะเราคบกันสองปีกว่า
โดยที่ไม่เคยล่วงเกินนอกจากจับมือหอมแก้ม
จึงทำให้เรายึดติดว่าพี่เค้าดีกับเราเป็นสุภาพบุรุษดีแล้วก็ยังคงมีคำถามอีกมากมายที่อยากจะถามพี่เค้าว่าเราทำอะไรผิดถึงหายไปจากชีวิตเราโดยที่เราไม่รู้เหตุผลแต่ไม่เป็นรัย
พี่เค้ามีครอบครัวที่น่ารักแค่นี้ก็ดีแล้ว
ส่วนเราก็เก็บความรู้สึกคิดถึงแบบนี้ตลอดไป
ชีวิตที่เศร้ายิ่งกว่าละครน้ำเน่า 😂