ผมเล่นแอพหาคู่แก้เบื่อ เเล้วผมก็ไปเจอผู้หญิงคนนึงน่ารักมากๆ เเล้วเราสองคนก็ได้คุยกัน
ผมยังเป็น นศ อีกเกือบๆ2ปีจะเรียนจบปีตรี อยู่ เเต่ฝ่าย ผญ เธอทำงานเเล้ว อายุห่างกันเกือบๆ3ปี
วันนึงเราสองคนได้เจอกัน ตอนเจอกันครั้งเเรกก็เขิลๆกัน ตามภาษาคนเพิ่งเคยเจอกัน เราสองคนก็ไปทานข้าวด้วยกัน ไปเดินเล่น นั่งรถเล่น คุยเล่นกันไปเรื่อยๆ จนแยกย้ายกันกลับบ้าน วันนั้นเเป็นวันที่ผมมีความสุขมากจนผมไม่อยากกลับเลย อยากอยู่ด้วยกันนานๆ แต่ก็ต้องกลับบ้าน แต่ผมพอจะรู้สึกว่าผมชอบเขา และเขาก็รู้สึกดีกับผมเหมือนกัน
นับตั้งเเต่วันนั้น ผมก็รู้สึกคิดถึงเขาตลอดเวลาไม่ว่าจะทำอะไร เเต่เราก็คุยกันทุกวัน เเต่คุยกันไม่บ่อยเพราะเเต่ละคนเวลาไม่ค่อยตรงกัน เเต่ทุกๆวันผมก็รอเพื่อที่จะคุยกับเขา บางวันผมก็นั่งรอหลายๆชั่วโมงเพื่อที่จะได้คุยกันถึงจะได้คุยไม่นานเเต่ก็ทำให้ผมหายคิดถึงได้นิดหน่อย ผมอยากจะไปหาเขาทุกวันเเต่ทำไม่ได้เพราะอยู่ไกลกัน เขาก็เคยบอกผมว่าให้ผมหาคนอื่นคุยแทนก็ได้จะได้ไม่ต้องมานั่งรอทุกๆวันแบบนี้ แต่ผมก็ไม่คุยกับใคร ก็ยังรอทุกๆวันเพื่อนที่จะได้คุยกับเขา ผญ คนที่ผมคุยเป็นคนทำงานกลางคืน(แต่ไม่ได้ขายตัวนะ)เธอต้องทำงานหาเงินเลี้ยงคนที่บ้าน เวลาของเราสองคนเลยไม่ตรงกันเลย ไม่ว่าเธอจะทำอะไรผมก็คิดถึง ผมก็เป็นห่วง เพราะเราอยู่ไกลกัน ผมก็ทำได้เเค่พิมพ์บอก หรือวีดีโอคอลไปหา เราดีวีโอคุยกับเกือบทุกวัน
เธอเคยบอกผมว่าเธอเป็นคนเจ้าชู้นะ อยากตัดใจก็ได้เธอไม่ว่าอะไร เเต่ผมก็ยังยืนยันกับเธอว่ายังไงผมก็ไม่ไปไหน เธอก็บอกผมว่าอยู่ไกลกันเเล้วจะเชื่อใจได้ยังไง ผมก็พูดไปว่าผมเชื่อใจเธอนะ ผมรู้ว่าเธอไม่ทำให้ผมเสียใจหรอก เธอก็บอกกับผมถ้าวันนึงเธอแฟนละ ผมก็ตอบเธอไม่ได้ เเล้วเธอก็บอกผมว่า เราอยู่ไกลกัน ห้ามกันไม่ได้หรอก เเต่ผมก็บอกเธอนะว่ายังไงผมกก็จะรอ เเต่ลึกๆในใจผมก็กลัวว่าวันนึงเธอจะเปลี่ยนใจ วันนึงเธอจะหายไปจากผม เพราะตอนนี้ผมรักเธอเเล้ว บางคนอาจจะบอกว่าอาจจะไม่ใช่ความรัก แต่ผมรู้ว่ามันคือรักจริงๆของผม
ผมไม่รู้ว่าผมควรทำยังไงต่อดี กลัวว่าวันนึงเขาจะหายไป
ช่วยเเนะนำหน่อยนะครับ T^T
ถ้าเราอยู่ไกลกัน โดยที่เพิ่งเจอ เพิ่งคุยกันไม่นานแล้วได้คบกัน เราจะไม่เลิกกันได้ไหมครับ
ผมยังเป็น นศ อีกเกือบๆ2ปีจะเรียนจบปีตรี อยู่ เเต่ฝ่าย ผญ เธอทำงานเเล้ว อายุห่างกันเกือบๆ3ปี
วันนึงเราสองคนได้เจอกัน ตอนเจอกันครั้งเเรกก็เขิลๆกัน ตามภาษาคนเพิ่งเคยเจอกัน เราสองคนก็ไปทานข้าวด้วยกัน ไปเดินเล่น นั่งรถเล่น คุยเล่นกันไปเรื่อยๆ จนแยกย้ายกันกลับบ้าน วันนั้นเเป็นวันที่ผมมีความสุขมากจนผมไม่อยากกลับเลย อยากอยู่ด้วยกันนานๆ แต่ก็ต้องกลับบ้าน แต่ผมพอจะรู้สึกว่าผมชอบเขา และเขาก็รู้สึกดีกับผมเหมือนกัน
นับตั้งเเต่วันนั้น ผมก็รู้สึกคิดถึงเขาตลอดเวลาไม่ว่าจะทำอะไร เเต่เราก็คุยกันทุกวัน เเต่คุยกันไม่บ่อยเพราะเเต่ละคนเวลาไม่ค่อยตรงกัน เเต่ทุกๆวันผมก็รอเพื่อที่จะคุยกับเขา บางวันผมก็นั่งรอหลายๆชั่วโมงเพื่อที่จะได้คุยกันถึงจะได้คุยไม่นานเเต่ก็ทำให้ผมหายคิดถึงได้นิดหน่อย ผมอยากจะไปหาเขาทุกวันเเต่ทำไม่ได้เพราะอยู่ไกลกัน เขาก็เคยบอกผมว่าให้ผมหาคนอื่นคุยแทนก็ได้จะได้ไม่ต้องมานั่งรอทุกๆวันแบบนี้ แต่ผมก็ไม่คุยกับใคร ก็ยังรอทุกๆวันเพื่อนที่จะได้คุยกับเขา ผญ คนที่ผมคุยเป็นคนทำงานกลางคืน(แต่ไม่ได้ขายตัวนะ)เธอต้องทำงานหาเงินเลี้ยงคนที่บ้าน เวลาของเราสองคนเลยไม่ตรงกันเลย ไม่ว่าเธอจะทำอะไรผมก็คิดถึง ผมก็เป็นห่วง เพราะเราอยู่ไกลกัน ผมก็ทำได้เเค่พิมพ์บอก หรือวีดีโอคอลไปหา เราดีวีโอคุยกับเกือบทุกวัน
เธอเคยบอกผมว่าเธอเป็นคนเจ้าชู้นะ อยากตัดใจก็ได้เธอไม่ว่าอะไร เเต่ผมก็ยังยืนยันกับเธอว่ายังไงผมก็ไม่ไปไหน เธอก็บอกผมว่าอยู่ไกลกันเเล้วจะเชื่อใจได้ยังไง ผมก็พูดไปว่าผมเชื่อใจเธอนะ ผมรู้ว่าเธอไม่ทำให้ผมเสียใจหรอก เธอก็บอกกับผมถ้าวันนึงเธอแฟนละ ผมก็ตอบเธอไม่ได้ เเล้วเธอก็บอกผมว่า เราอยู่ไกลกัน ห้ามกันไม่ได้หรอก เเต่ผมก็บอกเธอนะว่ายังไงผมกก็จะรอ เเต่ลึกๆในใจผมก็กลัวว่าวันนึงเธอจะเปลี่ยนใจ วันนึงเธอจะหายไปจากผม เพราะตอนนี้ผมรักเธอเเล้ว บางคนอาจจะบอกว่าอาจจะไม่ใช่ความรัก แต่ผมรู้ว่ามันคือรักจริงๆของผม
ผมไม่รู้ว่าผมควรทำยังไงต่อดี กลัวว่าวันนึงเขาจะหายไป
ช่วยเเนะนำหน่อยนะครับ T^T