1. ตั้งกระทู้ชวนทะเลาะกับคนนั้นทีคนนี้ที ขุดเรื่องเก่ามาเล่าใหม่เป็นปีเป็นชาติ 3-4 ปีไม่จบ วนเวียนเรื่องเดิมๆ
2. คนโกหกหน้าตาย สร้างเรื่องให้ตัวเองดูดี มีตระกูล มีฐานะ เพื่อให้คนอื่นอิจฉาริษยา นึกว่าสิ่งที่โกหกไม่มีใครรู้ไม่มีใครจับได้ แต่พอถึงวันหน้ากากแตก ก็อ้างเป็นเรื่องส่วนตัว (แล้วเอาออกมาสาธารณะทำไม?)
3. คนที่กล่าวหาคนนั้นที คนนี้ที เป็นคนนั้นคนนี้ โดยไม่มีหลักฐาน และ/หรือสร้างหลักบนเท็จ ให้คลุมเครือ สร้างให้เกิดการเข้าใจผิดระหว่างบุคคล และ/หรือหลายบุคคล
ทำไม คนเหล่านี้ผิดตลอด
1. โต้แย้งประเด็นที่ถูกกล่าวหา หรือชักชวนให้เกิดการทะเลาะวิวาท "โดยไม่ได้ใช้ความหยาบคาย"แค่ใช้ความจริง ที่อาจจะรับกันไม่ได้ เช่น การตีความผิดหลักภาษาไทย การอ่านจับใจความ และความสามารถในการเข้าใจเรื่องราวที่ซับซ้อนด้อยคุณภาพ
2. โต้แย้งประเด็นที่ไม่น่าเชื่อถือ ในเมื่อมีการโกหก ย่อมมีประเด็นไม่น่าเชื่อถือ และ/หรือบางที ไม่ได้น่าอิจฉาอะไรเลย แค่ดูหน้าตาท่าทางแล้ว "ไม่มีความเป็นไปได้" ก็ไม่เชื่อ ก็วิจารณ์ ไปตามเนื้อผ้า เมื่อกล้าโพส ทำไมไม่กล้ารับคำวิจารณ์ กลายเป็น ไปวุ่นวายเรื่องส่วนตัว แต่เวลามีคนเอาหลังไมค์"ของคนอื่น"มาโพส แคปคำพูดมาเลย กลับทำหูทวนลม เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ไม่ถือเป็นเรื่องส่วนตัวกันแล้ว สรุปแล้ว เรื่องหลังไมค์นี่ยังไง ต้องส่วนตัวไหม? หรือ คนดีๆเอามาเปิดเผยไม่ได้ แต่คนไม่ดี ทำอะไรก็ไม่มีใครตำหนิ เสียเวลา อะไรแบบนี้เหรอ?
3. คนที่ชี้ว่า คนนั้นเป็นคนนี้ "โดยมีหลักฐานเป็นพยานบุคคลชัดเจน" และยังมีการพิสูจน์หลายต่อหลายครั้งว่า ตัวนั้นคือตัวนี้ ตัวนี้คือตัวนั้น กลับถูกมองว่า เอาเรื่องลับมาขับในที่แจ้ง
สรุปแล้ว สังคมนี้ คนโกหก ลอยหน้าลอยตาได้
แต่คนเอาความจริงมาตีแผ่ กลับถูกตำหนิ หลายต่อหลายครั้ง
ขอถาม คุณ เลือกตำหนิคนแบบไหน
1. ประเภทแรก
2. ประเภทสอง
3. ไม่ตำหนิใครเลย
4. ตำหนิทั้งสองฝ่าย
ปล. คำตอบของคุณ อาจถูกโต้แย้งด้วยความจริง จากบุคคลอื่นที่เห็นพฤติกรรมคุณมาตลอด
โปรดใช้ วิจารณญาณ ในการเสพ
ทำไม คนเหล่านี้ไม่ถูกตำหนิ
2. คนโกหกหน้าตาย สร้างเรื่องให้ตัวเองดูดี มีตระกูล มีฐานะ เพื่อให้คนอื่นอิจฉาริษยา นึกว่าสิ่งที่โกหกไม่มีใครรู้ไม่มีใครจับได้ แต่พอถึงวันหน้ากากแตก ก็อ้างเป็นเรื่องส่วนตัว (แล้วเอาออกมาสาธารณะทำไม?)
3. คนที่กล่าวหาคนนั้นที คนนี้ที เป็นคนนั้นคนนี้ โดยไม่มีหลักฐาน และ/หรือสร้างหลักบนเท็จ ให้คลุมเครือ สร้างให้เกิดการเข้าใจผิดระหว่างบุคคล และ/หรือหลายบุคคล
ทำไม คนเหล่านี้ผิดตลอด
1. โต้แย้งประเด็นที่ถูกกล่าวหา หรือชักชวนให้เกิดการทะเลาะวิวาท "โดยไม่ได้ใช้ความหยาบคาย"แค่ใช้ความจริง ที่อาจจะรับกันไม่ได้ เช่น การตีความผิดหลักภาษาไทย การอ่านจับใจความ และความสามารถในการเข้าใจเรื่องราวที่ซับซ้อนด้อยคุณภาพ
2. โต้แย้งประเด็นที่ไม่น่าเชื่อถือ ในเมื่อมีการโกหก ย่อมมีประเด็นไม่น่าเชื่อถือ และ/หรือบางที ไม่ได้น่าอิจฉาอะไรเลย แค่ดูหน้าตาท่าทางแล้ว "ไม่มีความเป็นไปได้" ก็ไม่เชื่อ ก็วิจารณ์ ไปตามเนื้อผ้า เมื่อกล้าโพส ทำไมไม่กล้ารับคำวิจารณ์ กลายเป็น ไปวุ่นวายเรื่องส่วนตัว แต่เวลามีคนเอาหลังไมค์"ของคนอื่น"มาโพส แคปคำพูดมาเลย กลับทำหูทวนลม เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ไม่ถือเป็นเรื่องส่วนตัวกันแล้ว สรุปแล้ว เรื่องหลังไมค์นี่ยังไง ต้องส่วนตัวไหม? หรือ คนดีๆเอามาเปิดเผยไม่ได้ แต่คนไม่ดี ทำอะไรก็ไม่มีใครตำหนิ เสียเวลา อะไรแบบนี้เหรอ?
3. คนที่ชี้ว่า คนนั้นเป็นคนนี้ "โดยมีหลักฐานเป็นพยานบุคคลชัดเจน" และยังมีการพิสูจน์หลายต่อหลายครั้งว่า ตัวนั้นคือตัวนี้ ตัวนี้คือตัวนั้น กลับถูกมองว่า เอาเรื่องลับมาขับในที่แจ้ง
สรุปแล้ว สังคมนี้ คนโกหก ลอยหน้าลอยตาได้
แต่คนเอาความจริงมาตีแผ่ กลับถูกตำหนิ หลายต่อหลายครั้ง
ขอถาม คุณ เลือกตำหนิคนแบบไหน
1. ประเภทแรก
2. ประเภทสอง
3. ไม่ตำหนิใครเลย
4. ตำหนิทั้งสองฝ่าย
ปล. คำตอบของคุณ อาจถูกโต้แย้งด้วยความจริง จากบุคคลอื่นที่เห็นพฤติกรรมคุณมาตลอด
โปรดใช้ วิจารณญาณ ในการเสพ