สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ ถ้าหากมีอะไรที่พิมพ์ผิดพลาดไปต้องขออภัยด้วยค่ะ
(เนื้อหาค่อนข้างยาวนะคะ)
เรื่องมีอยู่ว่า
พอดีไปข้างนอกแล้วบังเอิญเห็นน้องหมาที่ขายอยู่ในกรงข้างถนน ด้วยความน่ารักของมันทำให้เรารู้สึกเอ็นดู และเกิดอยากเลี้ยงขึ้นมา (จขกท.ไม่เคยเลี้ยงหมามาก่อนนะคะ)
วันนั้นไปกับคุณแม่ แม่ก็ถามว่าเลี้ยงไหวหรอ
้เราก็ยืนยัน เพราะเราอยากได้น้องมาเลี้ยงจริงๆ น้องเป็นหมาพันธุ์ผสมโกลเด้น-ลาบอดอว์ ตัวสีขาว อายุ1เดือน
ตั้งแต่ก่อนซื้อหางน้องตรงปลายขนหาย
เจ้าของบอกว่าติดเชื้อราหางจุ่มลงในกรงที่มีน้ำขังเป็นเวลานานจึงเป็นแบบนี้ ขาน้องก็เป็นเชื้อราแต่ยังพอมีขนอยู่บ้าง
ตกลงซื้อเสร็จสรรพ เราก็ซื้อของใช้พร้อมอาหารน้องหมาที่เป็นซองไว้ให้น้อง
วันแรก นำมาเลี้ยงให้น้องกินอาหารซองก็ดูปกติดี แต่ถ่ายเหลวและกลิ่นเหม็นมาก
วันที่สอง นำน้องหมาไปฉีดวัคซีนที่ปศุสัตว์ คนขายน้องบอกว่าให้บอกหมอว่าถ่ายพยาติแล้ว ฉีดเสร็จก็นำกลับบ้าน ให้น้องกินอาหารตามปกติ อาหารซองบ้าง ข้าวคลุกไข่ต้มบ้าง ข้าวคลุกปลาทูบ้าง อาหารเม็ดสำหรับเด็กบ้าง
ประมาณวันที่3 แม่เอาน้องไปอาบน้ำเนื่องจากมีกลิ่นตัว
วันที่ 5 เราเอาน้องไปอาบน้ำอีกครั้งแล้วใช้ไดร์เป่าผมเป่าลมอุ่น
(ด้วยความสะเพร่าของตัวเองที่ไม่เคยเลี้ยงหมาและไม่ได้ศึกษาวิธีการเลี้ยงดีๆก่อน จึงไม่รู้ว่าไม่ควรอาบน้ำให้น้องหมาในวัยนี้ )
วันที่ 6 น้องหมาถ่ายเหลวมีเลือดผสม ปกติน้องถ่ายเหลวทุกวันอยู่แล้ว ทุกครั้งที่ถ่ายจะมีกลิ่นเหม็นคาวมาก แต่วันนี้น้องอ้วก ไม่ยอมกินข้าวกินน้ำเลย ดูซึมๆไม่ซนเหมือนทุกวัน
วันที่ 7 เราพาน้องหมาไปหาหมอ หมอตรวจแล้วบอกกับเราว่าน้องป่วยเป็นลำไส้อักเสบรุนแรง ต้องมาเติมน้ำเกลือทุกวัน5-7วัน
้เติมน้ำเกลือพร้อมฉีดยา2เข็ม น้องดิ้นและร้องดังมากรู้สึกสงสาร แต่เพื่อใหัน้องหายดีเลยพยายามพามาหาหมอทุกวัน เพราะหมอบอกโรคนี้อาจทำให้น้องเสียชีวิตได้ภายใน2-3วัน
วันที่ 8 น้องหมาก็ยังไม่กินข้าววันนี้ก็พาไปหาหมอ หมอบอกว่าให้ทำใจเผื่อไว้ ด้วยอายุของน้องเล็กมากมีโอกาสรอดน้อย และให้สลิ้งมาป้อนน้ำหวานให้น้องกินบ่อยๆเพื่อไม่ใหัน้องน็อค
วันที่ 9 น้องดูดีขึ้นกินข้าวได้นิดนึง เราดีใจมากคอยป้อนน้ำแดงเป็นระยะ วันนี้พาน้องไปหาหมอกลับมาน้องถ่ายเหลวระหว่างทางที่พากลับบ้าน เลอะเสื้อผ้า จขกท.หมดเลยดุน้องเบาๆ อาการดีขึ้นละเริ่มซนเลยนะ
วันที่ 10 น้องดีขึ้นมากเริ่มกินข้าวไรได้ จขกท เลยคิดว่าน้องจะต้องหายดีแน่เลย ถ้าน้องหายว่าจะทำเตียงนอนเล็กๆให้ จะซื้อกรงมาไว้ จะพาน้องไปอาบน้ำที่ร้าน
เลยพาน้องไปหาหมอวันนี้ก็เหมือนเดิมเติมน้ำเกลือฉีดยา2เข็ม แต่วันนี้หมอให้กินยาหลอดเพิ่ม1อัน หมอบอกเป็นยาจะช่วยให้น้องฟื้นตัวเร็วขึ้น เสริมสร้างภูมิคุ้มกันให้น้อง
ผู้ช่วยพยาบาลป้อนให้น้อง น้องกินใหญ่เกือบครึ่งหลอด
หลังพาน้องเติมน้ำเกลือเสร็จ จขกท ก็พาน้องกลับบ้านอุ้มน้องลงจากตะกร้า แต่น้องไม่มีแรงเดิน ดูผิดปกติ ทุกวันน้องไปหาหมอกลับมาก็จะเดินเล่นมานอนที่นอนได้ แต่วันนี้กลับไร้เรี่ยวแรง น้องพยายามจะเดินก็ล้ม จขกท เลยอุ้มน้องมา แล้วน้องร้อง เลยหอบใต้รักแร้น้องไปที่นอน วันนี้อกาศค่อนข้างหนาว จขกท ให้น้องนอนหน้าบ้าน เอาผ้าขนหนูค่อนข้างหนาปูพื้นแล้วอุ้มวางให้น้องนอน จากนั้นก็เอาผ้าผืนเล็กมาห่มให้น้อง2ผืน ป้อนน้ำแดงให้น้องเป็นระยะ และให้น้องกินก่อน จขกท จะไปเข้านอน 2 หลอด น้องซึมๆนอนอยู่ที่นอนตลอดเพราะไม่มีแรงลุก มีรอบนึงที่พยายามจะลุกไปถ่ายน้องก็ลุกเดินๆละล้มๆหลายรอบจนถ่ายเรี่ยราดไปตามทาง ค่ำแล้วก็อุ้มน้องนอนที่เดิมห่มผ้าให้แล้วก็เข้าไปนอน
เช้าวันที่ 11 จขกท ลุกมาเข้าห้องน้ำตอนตี5เกือบ6โมงเช้า แล้วกำลังจะไปดูน้อง พ่อของ จขกท ก็เดินมาบอกว่าไวท์ตายแล้ว จขกท ตกใจมาก เดินไปดูปรากฎว่าน้องนอนแน่นิ่งมีคราบอุจจาระอยู่บนที่นอน ขาแขนของน้องเหยียดตรง วันนี้ฝนตกหนัก เราไม่เชื่อว่าน้องตาย อาจจะแค่สลบไปเลยให้พ่อเอาน้องไว้สักพัก เขย่าๆมันก็ไม่ลุก หัวของน้องเย็นเฉียบ พ่อบอกว่าพอเถอะ ให้เราเอาน้องไปฝังได้แล้วสงสาร ยิ่งปล่อยนานจะยิ่งทำใจไม่ได้ เราเลยให้น้องกอดของเล่นของน้อง แล้วอุ้มน้องไปลงหลุมที่ขุดไว้ที่สวนหลังบ้าน
จขกท มาคิดทบทวนถึงสาเหตุที่น้องหมาเสียชีวิตเป็นเพราะ จขกท หรือเปล่า
ที่อาบน้ำให้น้อง ให้อาหารเม็ดน้องกิน และวันนั้นที่อากาศหนาวน่าจะพาน้องมานอนในบ้าน
ที่น้องเสียเป็นไปได้ไหมที่อาจเป็นเพราะอากาศหนาวทำให้น้องเสียชีวิต ทุกวันนี้ จขกท ก็ยังคงคิดว่าตัวเองเป็นคนทำให้น้องต้องเสียชีวิตในอายุน้อยๆ อีกทั้งยังไม่มีโอกาสอยู่ด้วยกันนานกว่านี้ รู้สึกผิดและเสียใจมาก
สาเหตุที่น้องหมาเสียชีวิตหลังจากอยู่กับเราได้แค่11วัน เป็นเพราะเราดูแลน้องไม่ดีใช่ไหมคะ...
หรือเราเป็นต้นเหตุที่ทำให้น้องหมาตายในวัยเพียง1เดือน...
(เนื้อหาค่อนข้างยาวนะคะ)
เรื่องมีอยู่ว่า
พอดีไปข้างนอกแล้วบังเอิญเห็นน้องหมาที่ขายอยู่ในกรงข้างถนน ด้วยความน่ารักของมันทำให้เรารู้สึกเอ็นดู และเกิดอยากเลี้ยงขึ้นมา (จขกท.ไม่เคยเลี้ยงหมามาก่อนนะคะ)
วันนั้นไปกับคุณแม่ แม่ก็ถามว่าเลี้ยงไหวหรอ
้เราก็ยืนยัน เพราะเราอยากได้น้องมาเลี้ยงจริงๆ น้องเป็นหมาพันธุ์ผสมโกลเด้น-ลาบอดอว์ ตัวสีขาว อายุ1เดือน
ตั้งแต่ก่อนซื้อหางน้องตรงปลายขนหาย
เจ้าของบอกว่าติดเชื้อราหางจุ่มลงในกรงที่มีน้ำขังเป็นเวลานานจึงเป็นแบบนี้ ขาน้องก็เป็นเชื้อราแต่ยังพอมีขนอยู่บ้าง
ตกลงซื้อเสร็จสรรพ เราก็ซื้อของใช้พร้อมอาหารน้องหมาที่เป็นซองไว้ให้น้อง
วันแรก นำมาเลี้ยงให้น้องกินอาหารซองก็ดูปกติดี แต่ถ่ายเหลวและกลิ่นเหม็นมาก
วันที่สอง นำน้องหมาไปฉีดวัคซีนที่ปศุสัตว์ คนขายน้องบอกว่าให้บอกหมอว่าถ่ายพยาติแล้ว ฉีดเสร็จก็นำกลับบ้าน ให้น้องกินอาหารตามปกติ อาหารซองบ้าง ข้าวคลุกไข่ต้มบ้าง ข้าวคลุกปลาทูบ้าง อาหารเม็ดสำหรับเด็กบ้าง
ประมาณวันที่3 แม่เอาน้องไปอาบน้ำเนื่องจากมีกลิ่นตัว
วันที่ 5 เราเอาน้องไปอาบน้ำอีกครั้งแล้วใช้ไดร์เป่าผมเป่าลมอุ่น
(ด้วยความสะเพร่าของตัวเองที่ไม่เคยเลี้ยงหมาและไม่ได้ศึกษาวิธีการเลี้ยงดีๆก่อน จึงไม่รู้ว่าไม่ควรอาบน้ำให้น้องหมาในวัยนี้ )
วันที่ 6 น้องหมาถ่ายเหลวมีเลือดผสม ปกติน้องถ่ายเหลวทุกวันอยู่แล้ว ทุกครั้งที่ถ่ายจะมีกลิ่นเหม็นคาวมาก แต่วันนี้น้องอ้วก ไม่ยอมกินข้าวกินน้ำเลย ดูซึมๆไม่ซนเหมือนทุกวัน
วันที่ 7 เราพาน้องหมาไปหาหมอ หมอตรวจแล้วบอกกับเราว่าน้องป่วยเป็นลำไส้อักเสบรุนแรง ต้องมาเติมน้ำเกลือทุกวัน5-7วัน
้เติมน้ำเกลือพร้อมฉีดยา2เข็ม น้องดิ้นและร้องดังมากรู้สึกสงสาร แต่เพื่อใหัน้องหายดีเลยพยายามพามาหาหมอทุกวัน เพราะหมอบอกโรคนี้อาจทำให้น้องเสียชีวิตได้ภายใน2-3วัน
วันที่ 8 น้องหมาก็ยังไม่กินข้าววันนี้ก็พาไปหาหมอ หมอบอกว่าให้ทำใจเผื่อไว้ ด้วยอายุของน้องเล็กมากมีโอกาสรอดน้อย และให้สลิ้งมาป้อนน้ำหวานให้น้องกินบ่อยๆเพื่อไม่ใหัน้องน็อค
วันที่ 9 น้องดูดีขึ้นกินข้าวได้นิดนึง เราดีใจมากคอยป้อนน้ำแดงเป็นระยะ วันนี้พาน้องไปหาหมอกลับมาน้องถ่ายเหลวระหว่างทางที่พากลับบ้าน เลอะเสื้อผ้า จขกท.หมดเลยดุน้องเบาๆ อาการดีขึ้นละเริ่มซนเลยนะ
วันที่ 10 น้องดีขึ้นมากเริ่มกินข้าวไรได้ จขกท เลยคิดว่าน้องจะต้องหายดีแน่เลย ถ้าน้องหายว่าจะทำเตียงนอนเล็กๆให้ จะซื้อกรงมาไว้ จะพาน้องไปอาบน้ำที่ร้าน
เลยพาน้องไปหาหมอวันนี้ก็เหมือนเดิมเติมน้ำเกลือฉีดยา2เข็ม แต่วันนี้หมอให้กินยาหลอดเพิ่ม1อัน หมอบอกเป็นยาจะช่วยให้น้องฟื้นตัวเร็วขึ้น เสริมสร้างภูมิคุ้มกันให้น้อง
ผู้ช่วยพยาบาลป้อนให้น้อง น้องกินใหญ่เกือบครึ่งหลอด
หลังพาน้องเติมน้ำเกลือเสร็จ จขกท ก็พาน้องกลับบ้านอุ้มน้องลงจากตะกร้า แต่น้องไม่มีแรงเดิน ดูผิดปกติ ทุกวันน้องไปหาหมอกลับมาก็จะเดินเล่นมานอนที่นอนได้ แต่วันนี้กลับไร้เรี่ยวแรง น้องพยายามจะเดินก็ล้ม จขกท เลยอุ้มน้องมา แล้วน้องร้อง เลยหอบใต้รักแร้น้องไปที่นอน วันนี้อกาศค่อนข้างหนาว จขกท ให้น้องนอนหน้าบ้าน เอาผ้าขนหนูค่อนข้างหนาปูพื้นแล้วอุ้มวางให้น้องนอน จากนั้นก็เอาผ้าผืนเล็กมาห่มให้น้อง2ผืน ป้อนน้ำแดงให้น้องเป็นระยะ และให้น้องกินก่อน จขกท จะไปเข้านอน 2 หลอด น้องซึมๆนอนอยู่ที่นอนตลอดเพราะไม่มีแรงลุก มีรอบนึงที่พยายามจะลุกไปถ่ายน้องก็ลุกเดินๆละล้มๆหลายรอบจนถ่ายเรี่ยราดไปตามทาง ค่ำแล้วก็อุ้มน้องนอนที่เดิมห่มผ้าให้แล้วก็เข้าไปนอน
เช้าวันที่ 11 จขกท ลุกมาเข้าห้องน้ำตอนตี5เกือบ6โมงเช้า แล้วกำลังจะไปดูน้อง พ่อของ จขกท ก็เดินมาบอกว่าไวท์ตายแล้ว จขกท ตกใจมาก เดินไปดูปรากฎว่าน้องนอนแน่นิ่งมีคราบอุจจาระอยู่บนที่นอน ขาแขนของน้องเหยียดตรง วันนี้ฝนตกหนัก เราไม่เชื่อว่าน้องตาย อาจจะแค่สลบไปเลยให้พ่อเอาน้องไว้สักพัก เขย่าๆมันก็ไม่ลุก หัวของน้องเย็นเฉียบ พ่อบอกว่าพอเถอะ ให้เราเอาน้องไปฝังได้แล้วสงสาร ยิ่งปล่อยนานจะยิ่งทำใจไม่ได้ เราเลยให้น้องกอดของเล่นของน้อง แล้วอุ้มน้องไปลงหลุมที่ขุดไว้ที่สวนหลังบ้าน
จขกท มาคิดทบทวนถึงสาเหตุที่น้องหมาเสียชีวิตเป็นเพราะ จขกท หรือเปล่า
ที่อาบน้ำให้น้อง ให้อาหารเม็ดน้องกิน และวันนั้นที่อากาศหนาวน่าจะพาน้องมานอนในบ้าน
ที่น้องเสียเป็นไปได้ไหมที่อาจเป็นเพราะอากาศหนาวทำให้น้องเสียชีวิต ทุกวันนี้ จขกท ก็ยังคงคิดว่าตัวเองเป็นคนทำให้น้องต้องเสียชีวิตในอายุน้อยๆ อีกทั้งยังไม่มีโอกาสอยู่ด้วยกันนานกว่านี้ รู้สึกผิดและเสียใจมาก
สาเหตุที่น้องหมาเสียชีวิตหลังจากอยู่กับเราได้แค่11วัน เป็นเพราะเราดูแลน้องไม่ดีใช่ไหมคะ...