เเอบชอบเพื่อน

สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องของเราให้ฟังนะคะ ขอเเทนตัวเองว่าเก้านะคะ  เราเเอบชอบเพื่อนคนหนึ่งมาตั้งเเต่ป.6เเลัวจนตอนนี้ม.4 ยังเเอบชอบอยู่  ตอนป.6อยู่คนละห้องกันเเต่ก้ออยู่ห้องใกล้กัน  จนม.4ตอนนี้ก็ได้อยู่ รร. เดียวกัน  บอกเลยว่าใจเต้นทุกครั้งที่ได้ใกล้กับเขานะ เขาเป็นคนที่เก่งนะเรียนห้องเก่งสุด กลีบมาดูเราสิ เหอะๆ  ตั้งเเต่ขึ้นม.4รู้สึกสนิทขึ้น ใกล้ชิดมากขึ้นเพราะต้องกลับบ้านด้วยกัน  ทำให้รู้อะไรหลายอย่างเกี่ยวกับเขา  กลับบ้านนะต้องกลับไปเขียนไดอารี่ไม่เคยเขียนให้เยอะเเบบนี้เเม้กระทั่งตัวเอง55555  เราไม่กล้าที่จะบอกความรู้สึกของเราไปว่า เออชอบมานานได้เเต่ทำเนียนเป็นเพื่อนปกติงี้เเหละ ความคิดเหมือนหลายคนที่ว่า...ถ้าบอกไปคงจะมองหน้ากันไม่ติด...เราเลยคิดว่าจะบอกตอนม.6ปัจฉิม ตัวต่อตัวไปเลย  เศร้าใจเหมือนกันที่ได้เเต่เเอบรักเเต่ทำอะไรไม่ได้เลย เวลาเค้ามีคนคุย หรือจะจีบใคร โถ้วววว ทำไมไม่เป็นชั้นนน 55555 เหลียวมองสักนิดก็ดี ทำไงได้ความเป็นเพื่อนอ่ะ ยากที่จะบอกว่า ชอบ...เราชอบถ่ายรูปมันตอนมันหลับบ้าง หรือไม่ก็เวลาเห็น ก็จะเเอบถ่าย เหมือนโรคจิตเลยอ่ะ55555 เเล้วก้อเอาไปปริ้นเพื่อไปติดในไดอารี่  คือเราก็ชอบเขานะเเต่เเบบ...คงไม่มีหวังอะไรแระมาณนี้ เขาทั้งหล่อ เรียนเก่ง  ซึ่งเราเอื้อมไม่ถึงหรอก..เราจะเเอบชอบถ่ายรูปตอนหลับเเล้วเาไปใส่ไดอารี่ทุกครั้งเลย..