***เรื่องนี้เราอยากเขียนให้อ่านง่ายที่สุด เลยจะออกแนวนิยายสักหน่อย แต่งเติมนิดหน่อยเพื่อความสนุก แต่อิงมาจากเหตุการจริง ชื่อในเรื่องนี้ขออนุญาตใช้เป็นนามสมมติแทนนะ ผิดถูกยังก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะ ^^***
คุณเคยมีบ้างไหม อาการแอบปลื้มเพื่อนสมัยเรียนที่อยู่กันคนละห้องและอยากจะทำความรู้จักด้วย ถ้าคุณเป็นคนขี้อายก็คงจะไม่รู้ว่าควรจะต้องทำยังไงดี จะให้เราไปเข้าหาทางเพื่อนก็ยากมากๆ จะเข้าไปทักตรงๆก็คงไม่กล้า แอบคิดอยู่ในใจว่าสักวันคงจะมีปาฏิหาริย์ โชคชะตา หรือความบังเอิญอะไรบางอย่างที่ทำให้เรามารู้จักกัน แต่รอไปรอมาดันเรียนจบซะงั้น จบกัน
....................................................................................
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง แต่เขียนขึ้นมาในรูปแบบของนิยาย เพื่อให้คนที่อ่านเข้าถึงได้ง่าย โดยเรื่องราวนี้เริ่มเกิดขึ้นตอนม.5 เปิดเทอมใหม่มา ก็มีนักเรียนหญิงย้ายมาใหม่ 2 คน และยังดูดีทั้งคู่เลย แต่ว่ามีคนนึงที่เรารู้สึกถูกชะตาด้วย แต่ก็แค่ปลื้มๆไม่ได้จริงจังอะไรนักหรอก แต่ลึกๆในใจก็อยากเป็นเพื่อนด้วยกันกับเขานะ แต่เราอยู่ห้อง1ของสายวิทย์ เขาอยู่ห้องศิลป์ (โอ้!! มันยากมากๆเลยที่จะได้รู้จักกัน โรงเรียนเราแต่ละสายแทบจะอยู่กันคนละโลกเลย (ಥ﹏ಥ) )
วันนึงตอนที่เรากับเพื่อนเข้าแถวซื้อไอติมหน้าร้านค้าในโรงเรียน อยู่ๆเพื่อนในกลุ่มก็เริ่มซุบซิบกัน
" นั่นไงๆ.... เมย์กับมุกที่เป็นเด็กใหม่หนะ"
" ไหนวะๆ ?"
" ดูดีเป็นบ้าเลยหวะ!! "
พอเราหันไปมอง ก็เห็นเด็กผู้หญิงกลุ่มนึงเดินมา เอ่ย!!! มีเด็กใหม่ที่เราปลื้มด้วยนี่หว่า!! จากที่เราฟังเพื่อนมันคุยกัน คนที่สวยชื่อว่ามุก ส่วนคนที่น่ารักชื่อว่าเมย์ (คนที่เราปลื้มอยู่คือคนที่น่ารัก（＾ω＾）)
ไม่นานเราก็รู้ว่าเมย์เรียนอะไรตอนไหน ช่วงพักเที่ยงเธอชอบไปไหน บางวิชาเราเรียนห้องใกล้ๆกัน แค่เห็นหน้าแวปเดียวตอนเดินผ่าน ก็มีความสุขไปทั้งวันแล้ว จากการที่แอบมองเมย์อยู่ห่างๆทำให้รู้ว่า เธอเป็นผู้หญิงร่าเริง ไม่ถือตัว เรียนดี และยังเป็นแฟนคลับของนักร้องเกาหลีตัวยง (น่าจะEXO)
ถ้าลองส่องกระจกมองหน้าตัวเองดู จะพบว่า
"เรามันคนละขั้วกับนักร้องเกาหลีเลยนี่หว่า （ｉДｉ）"
แต่ก็เอาเถอะ คนเรามันเลือกเกิดไม่ได้นี่หว่า.......
................................................................................
วันนึงตอนที่เราเล่นเฟสบุคอยู่ ก็เกิดไอเดียอะไรบางอย่างขึ้น
"ลองหาเฟสบุคเมย์ดูดีกว่า"
เราก็เริ่มจากการดูเฟสบุคเพื่อนในห้องเดียวกัน หาคนที่น่าจะรู้จักกับคนของห้องเมย์ แล้วก็เข้าไปส่องเฟสของเด็กนักเรียนห้องเมย์ แล้วก็ไล่ดูรูปถ่ายทีละคน มันน่าจะมีรูปที่ถ่ายติดเมย์แล้วโดนแท็กไว้บ้างแหละ แล้วเราก็เจอจริงๆ
"โอ้โห!!! ทำไมมีเพื่อนเราไปเป็นเพื่อนกับเมย์เยอะจังฟระ ไปแอดกันตอนไหนเนี่ย !!!（°o°；）"
เราก็เลยแอดเพื่อนไปด้วยซะเลยแบบเนียนๆ ประมาณวันสองวันเขาก็รับแอด โอ้ตอนนั้นเราดีใจมาก (แต่ก็ไม่กล้าทักอยู่ดี) ได้แต่กดไลค์ไปบ้างบางครั้ง อย่าให้มีพิรุธ (แต่เขาไม่เคยมากดไลค์เราบ้างเลย ฮะฮะ) ตอนเดินผ่านกันที่โรงเรียน ก็ไม่มีวี่แววว่าเราจะอยู่ในสายตาเมย์เลยสักนิด ตอนเช้าเรามักจะลุ้นว่าตอนเดินเข้าโรงเรียนจะเจอเมย์ไหมนะ (โรงเรียนเราระยะทางจากหน้าประตูไปสู่อาคารเรียนค่อนข้างไกลเลยหละ) ถ้าบังเอิญเจอเมย์ เราก็จะเดินเนียนๆตามหลังเมย์ไปอย่างห่างๆ แค่ได้เห็นก็มีพลังไปเรียนทั้งวันแล้ว
...............................................................
มาถึงม.6ช่วงขึ้นเทอมสองใหม่ๆ ไม่รู้ตอนนั้นนึกอะไรอยู่ หลังเลิกเรียนเราตัดสินใจเดินไปหน้าโรงเรียนคนเดียว เพื่อนมันก็ไปเล่นบอลกันต่อ แต่เราขอตัวกลับบ้านก่อน เดินได้นิดเดียวก็เห็นเมย์กำลังเดินคู่กับรุ่นน้องผู้ชาย ม.5คนหนึ่ง หน้าตาออกตี๋ๆ (จำได้เลยว่าใส่ชุดนักศึกษาวิชาทหารด้วย) มองดูตัวเองก็ใส่ชุดเหมือนเขานี่หว่า ทำไมถึงดูดีสู้เจ้านั่นไม่ได้เลยนะ ตอนนั้นคิดในใจ
"แค่รุ่นน้องๆๆๆ ใจเย็นๆ...."
แล้วไอหนุ่มนั่นก็เอามือไปลูบหัวของเมย์ ༼⁰o⁰；༽ พอเห็นหน้าเมย์ เมย์ก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข ตอนนั้นเราอยากจะกรี๊ดร้องดังๆมากเลย แต่ต้องทนเดินตามทั้งคู่ไปถึงหน้าโรงเรียน แล้วระหว่างเดิน เหมือนเราจะได้ยินเสียงพี่หนุ่มกะลา ร้องเพลงแว่วๆอยู่ในหัว
"♫♪ไปเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไร เวลาตอนไหนเอาไปจีบกัน...♪♫"
พอถึงหน้าโรงเรียนเขาก็ไปซื้อเครปกินกัน เราก็เดินเนียนๆไปซื้อเครปด้วย เพื่อยืนยันความแน่ใจ โอ้โหพี่น้อง!!! เขาป้อนเครปกันด้วย นี่มันความรักของเด็กมัธยมปลายงั้นหรือ? ทำไมมันหวานขนาดนี้ เกิดมายังไม่เคยมีหญิงมาป้อนอะไรตูเลยนะเฟ้ย!!! T_T แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่กลับบ้านไปพร้อมกับความจุก
...............................................................
หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นเราก็ปลงๆ จนแทบจะเลิกปลื้มไปในที่สุด ตอนใกล้จะจบม.6 ได้ยินข่าวว่าเมย์กับแฟนหนุ่มหน้าตี๋เลิกกัน แต่เราก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก พอถึงช่วงเข้ามหาลัย เราได้บังเอิญรู้จักกับเพื่อนสมัยอยู่โรงเรียนเก่าผ่านทางเพื่อนอีกทีนึง เธอชื่อว่าหวาน พอจะสนิทกันระดับนึง มีครั้งนึงหวานบอกเราว่า
"อยากถ่ายรูป ไปถ่ายรูปให้หน่อย"
เราก็พูดไปขำๆว่า
"พาเพื่อนผู้หญิงเธอมาบ้างดิ อยากรู้จักคนเพิ่มบ้าง"
หวานทำท่านึกๆแล้วบอกว่า
"มีอยู่คนนึงนะ เดี๋ยวลองชวนดู"
"คนไหนหรอ น่ารักป่าว ฮะฮะ "
"แปปนึง เดี๋ยวเอารูปให้ดู"
"มีรูปด้วยเรอะ?"
หวานก็เอารูปให้ดู โอ้พระเจ้าช่วยกล้วยทอด (〇o〇；) นี่มันเมย์นี่หว่า!! เราก็เนียนๆไม่แสดงอาการอะไร บอกกลับไปว่า
"คุ้นๆนะ เด็กโรงเรียนเก่าเราหรอ? พามาดิเราจะได้มีเพื่อนเพิ่ม ฮะฮะ"
หวานบอกว่า
"ไม่แน่ใจว่าเมย์จะมารึป่าวนะ เพราะนางเก็บตัวและติดต่อยากมากๆเลย"
..............................................................
ในวันนั้นเราตัดสินใจ กลับไปหาเฟสบุคของเมย์มาส่องอีกครั้ง ไล่รายชื่อเพื่อนทั้งหมดในเฟสบุคหนึ่งพันกว่าคนจนหาเจอ พบว่าโพสสุดท้ายเป็นโพสตั้งแต่สมัย ม.6 ช่วงกำลังเลิกกับแฟนหน้าตี๋ของเธอ คิดในใจ
"นี่เมย์ไม่ได้เล่นเฟสเลยนี่นา..."
อยู่ๆก็เกิดความคิดอีกว่า
"หวานไง! เฟสหวานอาจจะมีเฟสใหม่ของเมย์นะ!"
เราตัดสินใจเข้าไปในรายชื่อเพื่อนของหวานไล่ดูทีละคน โอ้โห!!! เพื่อนสองพันคนได้มั้งเนี่ย (O∆O) ตอนนั้นลืมคิดไปเลยว่ามันอาจจะไม่เจอก็เป็นไปได้ เพราะะไม่มีอะไรยืนยันด้วยว่าเธอจะเล่นเฟสใหม่ หลังจากหาอยู่นาน เราก็หาไม่เจอ แต่ไม่รู้ว่าความโชคดีอะไร โพสที่หวานโพสในเฟสบุคอันล่าสุด มีเมย์มาแสดงความคิดเห็นด้วยเฟสบุคใหม่ของเธอ (ᗒᗨᗕ) (ตอนนั้นรู้สึกว่าโชคดีมากๆเลย) ไม่นานนักหวานก็ทักมาว่า
"เมย์บอกว่าจะไปถ่ายรูปด้วยนะ"
เราอยากจะกรี๊ดดดดด!!! (☼Д☼) ฮะฮะ แต่ก็ยังไม่ได้มีการนัดวันเวลาที่แน่นอน
.................................................................
หลังจากที่ตื่นเต้นดีใจอยู่คนเดียว เวลาก็ผ่านไปนานจนทริปถ่ายรูปในครั้งนั้นก็ต้องถูกลืมไป มีเพียงเราคนเดียวที่จำได้และยังรอคอยอยู่ (ಥ﹏ಥ) นานๆทีเมย์จะมาคอมเม้นเล่นกับหวาน เราก็เนียนๆไปเม้นด้วย (ตามสูตรครับ เมย์ไม่สนใจคอมเม้นของเราสักนิดเลย) ไหนๆก็ไหนๆละ เราเลยตัดสินใจ
"ลองกดแอดเพื่อนในเฟสบุคตรงๆไปเลยดีกว่า...."
เพราะเมย์ตั้งไว้เป็นแบบส่วนตัวเลยแอบส่องไม่ได้ รอบนี้เมย์ยังไม่กดรับเพื่อนครับ ลองเอาชื่อเฟสบุคเมย์ไปค้นIGดู ก็ดันเจอสะงั้น แถมIGเมย์ไม่ได้ตั้งไว้เป็นแบบส่วนตัวด้วย เราเลยส่องได้ ไม่รู้ว่าเมย์รู้รึป่าวว่ามีคนแอบส่อง ไม่นานนักเมย์ก็ปิดIGเป็นแบบส่วนตัว ให้คนที่ติดตามเท่านั้นที่ดูได้ เราก็กดขอติดตามไป เมย์ก็ยังไม่กดรับอีก (┳Д┳)
.............................................................................
หลังจากเรียนจบเราก็เลยตัดสินใจถามหวานตรงๆเลยว่า
"อยากเป็นเพื่อนกับเมย์ต้องทำยังไง?"
หวานบอกว่า
"เมย์เป็นคนเก็บตัว กลายเป็นคนไม่ชอบยุ่งกับใคร ขอโทษนะหวานช่วยไม่ได้จริงๆ...."
เงิบกันเลยทีเดียว... แต่เราก็ยังไม่ตัดใจหรอกนะ ไหนๆก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว เลยตัดสินใจจะลองส่งข้อความไปหาเมย์ดู โดยหวานแนะนำว่า
"อย่าส่งไปทางเฟสบุคนะ เพราะเมย์ไม่ค่อยเล่น และอย่าใช้คำที่ดูแปลกๆ แต่ก็ไม่รับประกันว่าเมย์จะตอบกลับ โอกาสตอบกลับก็มีน้อยมากๆด้วย"
เราเลยตัดสินใจส่งขอความไปในIG โดยมีใจความประมาณว่า
"เราอยากเป็นเพื่อนกับเธอมาตั้งนานแล้ว ถ้าเธอไม่ว่าอะไร เราเป็นเพื่อนกันไหม （＾ω＾）"
และนี่ก็ผ่านมา 5 วันแล้ว เมย์ก็ยังไม่ตอบกลับเราเลย และเราก็ยังไม่รู้ว่าเมย์จะตอบกลับหรือเปล่า หรือว่าชาตินี้เราจะต้องเป็นคนไม่รู้จักกันตลอดไป ก็คงจะมีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ ก็นะ ได้แต่ภาวนาหวังว่าอย่างน้อย เราคงจะได้เป็นเพื่อนกัน ในสักวันนึง.... (＾▽＾)
........................................ END ........................................
ก็จบลงไปแล้วสำหรับเรื่องราวของเราในครั้งนี้ เป็นยังไงกันบ้างเอ่ย นี่เป็นเรื่องแรกๆเลยที่ลองเขียนแบบนิยายดู หากผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วย^^ บางทีคนเราก็ต้องตัดสินใจทำอะไรในวันที่มันสายไป แต่ลึกๆในใจเราก็ยังมีความหวังอยู่ เพราะมนุษย์มีแรงใจในการอยู่ต่อด้วยศรัทธายังไงหละ(โอเว่อเชียว) ตอนที่เราส่งข้อความไปหาเมย์ก็5วันก่อนจะเขียนเรื่องนี้ เราไม่รู้เลยว่าอนาคตจะเป็นยังไง เพราะฉะนั้นถ้าคุณทำอะไรได้ในช่วงเวลานั้นๆ ขอให้คุณลงมือทำไปเลย ดีกว่าการต้องมานั้งเสียใจภายหลังว่า ทำไมเราถึงไม่ทำตอนที่มีโอกาสนะ.......
..........................................................
เราเขียนประสบการณ์ต่างๆของเราอยู่ในบล็อค มาอ่านกันได้นะ
https://bringback38.blogspot.com
แต่เดี๋ยวเราก็มาลงในนี้บ้างแหละ รออ่านกันได้นะ
5 ปีแล้ว คงไม่สายไปนะ
***เรื่องนี้เราอยากเขียนให้อ่านง่ายที่สุด เลยจะออกแนวนิยายสักหน่อย แต่งเติมนิดหน่อยเพื่อความสนุก แต่อิงมาจากเหตุการจริง ชื่อในเรื่องนี้ขออนุญาตใช้เป็นนามสมมติแทนนะ ผิดถูกยังก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะ ^^***
คุณเคยมีบ้างไหม อาการแอบปลื้มเพื่อนสมัยเรียนที่อยู่กันคนละห้องและอยากจะทำความรู้จักด้วย ถ้าคุณเป็นคนขี้อายก็คงจะไม่รู้ว่าควรจะต้องทำยังไงดี จะให้เราไปเข้าหาทางเพื่อนก็ยากมากๆ จะเข้าไปทักตรงๆก็คงไม่กล้า แอบคิดอยู่ในใจว่าสักวันคงจะมีปาฏิหาริย์ โชคชะตา หรือความบังเอิญอะไรบางอย่างที่ทำให้เรามารู้จักกัน แต่รอไปรอมาดันเรียนจบซะงั้น จบกัน
....................................................................................
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง แต่เขียนขึ้นมาในรูปแบบของนิยาย เพื่อให้คนที่อ่านเข้าถึงได้ง่าย โดยเรื่องราวนี้เริ่มเกิดขึ้นตอนม.5 เปิดเทอมใหม่มา ก็มีนักเรียนหญิงย้ายมาใหม่ 2 คน และยังดูดีทั้งคู่เลย แต่ว่ามีคนนึงที่เรารู้สึกถูกชะตาด้วย แต่ก็แค่ปลื้มๆไม่ได้จริงจังอะไรนักหรอก แต่ลึกๆในใจก็อยากเป็นเพื่อนด้วยกันกับเขานะ แต่เราอยู่ห้อง1ของสายวิทย์ เขาอยู่ห้องศิลป์ (โอ้!! มันยากมากๆเลยที่จะได้รู้จักกัน โรงเรียนเราแต่ละสายแทบจะอยู่กันคนละโลกเลย (ಥ﹏ಥ) )
วันนึงตอนที่เรากับเพื่อนเข้าแถวซื้อไอติมหน้าร้านค้าในโรงเรียน อยู่ๆเพื่อนในกลุ่มก็เริ่มซุบซิบกัน
" นั่นไงๆ.... เมย์กับมุกที่เป็นเด็กใหม่หนะ"
" ไหนวะๆ ?"
" ดูดีเป็นบ้าเลยหวะ!! "
พอเราหันไปมอง ก็เห็นเด็กผู้หญิงกลุ่มนึงเดินมา เอ่ย!!! มีเด็กใหม่ที่เราปลื้มด้วยนี่หว่า!! จากที่เราฟังเพื่อนมันคุยกัน คนที่สวยชื่อว่ามุก ส่วนคนที่น่ารักชื่อว่าเมย์ (คนที่เราปลื้มอยู่คือคนที่น่ารัก（＾ω＾）)
ไม่นานเราก็รู้ว่าเมย์เรียนอะไรตอนไหน ช่วงพักเที่ยงเธอชอบไปไหน บางวิชาเราเรียนห้องใกล้ๆกัน แค่เห็นหน้าแวปเดียวตอนเดินผ่าน ก็มีความสุขไปทั้งวันแล้ว จากการที่แอบมองเมย์อยู่ห่างๆทำให้รู้ว่า เธอเป็นผู้หญิงร่าเริง ไม่ถือตัว เรียนดี และยังเป็นแฟนคลับของนักร้องเกาหลีตัวยง (น่าจะEXO)
ถ้าลองส่องกระจกมองหน้าตัวเองดู จะพบว่า
"เรามันคนละขั้วกับนักร้องเกาหลีเลยนี่หว่า （ｉДｉ）"
แต่ก็เอาเถอะ คนเรามันเลือกเกิดไม่ได้นี่หว่า.......
................................................................................
วันนึงตอนที่เราเล่นเฟสบุคอยู่ ก็เกิดไอเดียอะไรบางอย่างขึ้น
"ลองหาเฟสบุคเมย์ดูดีกว่า"
เราก็เริ่มจากการดูเฟสบุคเพื่อนในห้องเดียวกัน หาคนที่น่าจะรู้จักกับคนของห้องเมย์ แล้วก็เข้าไปส่องเฟสของเด็กนักเรียนห้องเมย์ แล้วก็ไล่ดูรูปถ่ายทีละคน มันน่าจะมีรูปที่ถ่ายติดเมย์แล้วโดนแท็กไว้บ้างแหละ แล้วเราก็เจอจริงๆ
"โอ้โห!!! ทำไมมีเพื่อนเราไปเป็นเพื่อนกับเมย์เยอะจังฟระ ไปแอดกันตอนไหนเนี่ย !!!（°o°；）"
เราก็เลยแอดเพื่อนไปด้วยซะเลยแบบเนียนๆ ประมาณวันสองวันเขาก็รับแอด โอ้ตอนนั้นเราดีใจมาก (แต่ก็ไม่กล้าทักอยู่ดี) ได้แต่กดไลค์ไปบ้างบางครั้ง อย่าให้มีพิรุธ (แต่เขาไม่เคยมากดไลค์เราบ้างเลย ฮะฮะ) ตอนเดินผ่านกันที่โรงเรียน ก็ไม่มีวี่แววว่าเราจะอยู่ในสายตาเมย์เลยสักนิด ตอนเช้าเรามักจะลุ้นว่าตอนเดินเข้าโรงเรียนจะเจอเมย์ไหมนะ (โรงเรียนเราระยะทางจากหน้าประตูไปสู่อาคารเรียนค่อนข้างไกลเลยหละ) ถ้าบังเอิญเจอเมย์ เราก็จะเดินเนียนๆตามหลังเมย์ไปอย่างห่างๆ แค่ได้เห็นก็มีพลังไปเรียนทั้งวันแล้ว
...............................................................
มาถึงม.6ช่วงขึ้นเทอมสองใหม่ๆ ไม่รู้ตอนนั้นนึกอะไรอยู่ หลังเลิกเรียนเราตัดสินใจเดินไปหน้าโรงเรียนคนเดียว เพื่อนมันก็ไปเล่นบอลกันต่อ แต่เราขอตัวกลับบ้านก่อน เดินได้นิดเดียวก็เห็นเมย์กำลังเดินคู่กับรุ่นน้องผู้ชาย ม.5คนหนึ่ง หน้าตาออกตี๋ๆ (จำได้เลยว่าใส่ชุดนักศึกษาวิชาทหารด้วย) มองดูตัวเองก็ใส่ชุดเหมือนเขานี่หว่า ทำไมถึงดูดีสู้เจ้านั่นไม่ได้เลยนะ ตอนนั้นคิดในใจ
"แค่รุ่นน้องๆๆๆ ใจเย็นๆ...."
แล้วไอหนุ่มนั่นก็เอามือไปลูบหัวของเมย์ ༼⁰o⁰；༽ พอเห็นหน้าเมย์ เมย์ก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข ตอนนั้นเราอยากจะกรี๊ดร้องดังๆมากเลย แต่ต้องทนเดินตามทั้งคู่ไปถึงหน้าโรงเรียน แล้วระหว่างเดิน เหมือนเราจะได้ยินเสียงพี่หนุ่มกะลา ร้องเพลงแว่วๆอยู่ในหัว
"♫♪ไปเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไร เวลาตอนไหนเอาไปจีบกัน...♪♫"
พอถึงหน้าโรงเรียนเขาก็ไปซื้อเครปกินกัน เราก็เดินเนียนๆไปซื้อเครปด้วย เพื่อยืนยันความแน่ใจ โอ้โหพี่น้อง!!! เขาป้อนเครปกันด้วย นี่มันความรักของเด็กมัธยมปลายงั้นหรือ? ทำไมมันหวานขนาดนี้ เกิดมายังไม่เคยมีหญิงมาป้อนอะไรตูเลยนะเฟ้ย!!! T_T แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่กลับบ้านไปพร้อมกับความจุก
...............................................................
หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นเราก็ปลงๆ จนแทบจะเลิกปลื้มไปในที่สุด ตอนใกล้จะจบม.6 ได้ยินข่าวว่าเมย์กับแฟนหนุ่มหน้าตี๋เลิกกัน แต่เราก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก พอถึงช่วงเข้ามหาลัย เราได้บังเอิญรู้จักกับเพื่อนสมัยอยู่โรงเรียนเก่าผ่านทางเพื่อนอีกทีนึง เธอชื่อว่าหวาน พอจะสนิทกันระดับนึง มีครั้งนึงหวานบอกเราว่า
"อยากถ่ายรูป ไปถ่ายรูปให้หน่อย"
เราก็พูดไปขำๆว่า
"พาเพื่อนผู้หญิงเธอมาบ้างดิ อยากรู้จักคนเพิ่มบ้าง"
หวานทำท่านึกๆแล้วบอกว่า
"มีอยู่คนนึงนะ เดี๋ยวลองชวนดู"
"คนไหนหรอ น่ารักป่าว ฮะฮะ "
"แปปนึง เดี๋ยวเอารูปให้ดู"
"มีรูปด้วยเรอะ?"
หวานก็เอารูปให้ดู โอ้พระเจ้าช่วยกล้วยทอด (〇o〇；) นี่มันเมย์นี่หว่า!! เราก็เนียนๆไม่แสดงอาการอะไร บอกกลับไปว่า
"คุ้นๆนะ เด็กโรงเรียนเก่าเราหรอ? พามาดิเราจะได้มีเพื่อนเพิ่ม ฮะฮะ"
หวานบอกว่า
"ไม่แน่ใจว่าเมย์จะมารึป่าวนะ เพราะนางเก็บตัวและติดต่อยากมากๆเลย"
..............................................................
ในวันนั้นเราตัดสินใจ กลับไปหาเฟสบุคของเมย์มาส่องอีกครั้ง ไล่รายชื่อเพื่อนทั้งหมดในเฟสบุคหนึ่งพันกว่าคนจนหาเจอ พบว่าโพสสุดท้ายเป็นโพสตั้งแต่สมัย ม.6 ช่วงกำลังเลิกกับแฟนหน้าตี๋ของเธอ คิดในใจ
"นี่เมย์ไม่ได้เล่นเฟสเลยนี่นา..."
อยู่ๆก็เกิดความคิดอีกว่า
"หวานไง! เฟสหวานอาจจะมีเฟสใหม่ของเมย์นะ!"
เราตัดสินใจเข้าไปในรายชื่อเพื่อนของหวานไล่ดูทีละคน โอ้โห!!! เพื่อนสองพันคนได้มั้งเนี่ย (O∆O) ตอนนั้นลืมคิดไปเลยว่ามันอาจจะไม่เจอก็เป็นไปได้ เพราะะไม่มีอะไรยืนยันด้วยว่าเธอจะเล่นเฟสใหม่ หลังจากหาอยู่นาน เราก็หาไม่เจอ แต่ไม่รู้ว่าความโชคดีอะไร โพสที่หวานโพสในเฟสบุคอันล่าสุด มีเมย์มาแสดงความคิดเห็นด้วยเฟสบุคใหม่ของเธอ (ᗒᗨᗕ) (ตอนนั้นรู้สึกว่าโชคดีมากๆเลย) ไม่นานนักหวานก็ทักมาว่า
"เมย์บอกว่าจะไปถ่ายรูปด้วยนะ"
เราอยากจะกรี๊ดดดดด!!! (☼Д☼) ฮะฮะ แต่ก็ยังไม่ได้มีการนัดวันเวลาที่แน่นอน
.................................................................
หลังจากที่ตื่นเต้นดีใจอยู่คนเดียว เวลาก็ผ่านไปนานจนทริปถ่ายรูปในครั้งนั้นก็ต้องถูกลืมไป มีเพียงเราคนเดียวที่จำได้และยังรอคอยอยู่ (ಥ﹏ಥ) นานๆทีเมย์จะมาคอมเม้นเล่นกับหวาน เราก็เนียนๆไปเม้นด้วย (ตามสูตรครับ เมย์ไม่สนใจคอมเม้นของเราสักนิดเลย) ไหนๆก็ไหนๆละ เราเลยตัดสินใจ
"ลองกดแอดเพื่อนในเฟสบุคตรงๆไปเลยดีกว่า...."
เพราะเมย์ตั้งไว้เป็นแบบส่วนตัวเลยแอบส่องไม่ได้ รอบนี้เมย์ยังไม่กดรับเพื่อนครับ ลองเอาชื่อเฟสบุคเมย์ไปค้นIGดู ก็ดันเจอสะงั้น แถมIGเมย์ไม่ได้ตั้งไว้เป็นแบบส่วนตัวด้วย เราเลยส่องได้ ไม่รู้ว่าเมย์รู้รึป่าวว่ามีคนแอบส่อง ไม่นานนักเมย์ก็ปิดIGเป็นแบบส่วนตัว ให้คนที่ติดตามเท่านั้นที่ดูได้ เราก็กดขอติดตามไป เมย์ก็ยังไม่กดรับอีก (┳Д┳)
.............................................................................
หลังจากเรียนจบเราก็เลยตัดสินใจถามหวานตรงๆเลยว่า
"อยากเป็นเพื่อนกับเมย์ต้องทำยังไง?"
หวานบอกว่า
"เมย์เป็นคนเก็บตัว กลายเป็นคนไม่ชอบยุ่งกับใคร ขอโทษนะหวานช่วยไม่ได้จริงๆ...."
เงิบกันเลยทีเดียว... แต่เราก็ยังไม่ตัดใจหรอกนะ ไหนๆก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว เลยตัดสินใจจะลองส่งข้อความไปหาเมย์ดู โดยหวานแนะนำว่า
"อย่าส่งไปทางเฟสบุคนะ เพราะเมย์ไม่ค่อยเล่น และอย่าใช้คำที่ดูแปลกๆ แต่ก็ไม่รับประกันว่าเมย์จะตอบกลับ โอกาสตอบกลับก็มีน้อยมากๆด้วย"
เราเลยตัดสินใจส่งขอความไปในIG โดยมีใจความประมาณว่า
"เราอยากเป็นเพื่อนกับเธอมาตั้งนานแล้ว ถ้าเธอไม่ว่าอะไร เราเป็นเพื่อนกันไหม （＾ω＾）"
และนี่ก็ผ่านมา 5 วันแล้ว เมย์ก็ยังไม่ตอบกลับเราเลย และเราก็ยังไม่รู้ว่าเมย์จะตอบกลับหรือเปล่า หรือว่าชาตินี้เราจะต้องเป็นคนไม่รู้จักกันตลอดไป ก็คงจะมีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ ก็นะ ได้แต่ภาวนาหวังว่าอย่างน้อย เราคงจะได้เป็นเพื่อนกัน ในสักวันนึง.... (＾▽＾)
........................................ END ........................................
ก็จบลงไปแล้วสำหรับเรื่องราวของเราในครั้งนี้ เป็นยังไงกันบ้างเอ่ย นี่เป็นเรื่องแรกๆเลยที่ลองเขียนแบบนิยายดู หากผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วย^^ บางทีคนเราก็ต้องตัดสินใจทำอะไรในวันที่มันสายไป แต่ลึกๆในใจเราก็ยังมีความหวังอยู่ เพราะมนุษย์มีแรงใจในการอยู่ต่อด้วยศรัทธายังไงหละ(โอเว่อเชียว) ตอนที่เราส่งข้อความไปหาเมย์ก็5วันก่อนจะเขียนเรื่องนี้ เราไม่รู้เลยว่าอนาคตจะเป็นยังไง เพราะฉะนั้นถ้าคุณทำอะไรได้ในช่วงเวลานั้นๆ ขอให้คุณลงมือทำไปเลย ดีกว่าการต้องมานั้งเสียใจภายหลังว่า ทำไมเราถึงไม่ทำตอนที่มีโอกาสนะ.......
เราเขียนประสบการณ์ต่างๆของเราอยู่ในบล็อค มาอ่านกันได้นะ https://bringback38.blogspot.com
แต่เดี๋ยวเราก็มาลงในนี้บ้างแหละ รออ่านกันได้นะ