สวัสดีค่ะ อันนี้เป็นความคิดของเราเองนะคะ เป็นความขัดใจส่วนตัวด้วย 5555 ขออภัยหากไม่ถูกใจใครนะคะ
เวลาที่เรากินข้าว หรือไปกินตามงานเลี้ยงต่างๆ ผู้ใหญ่หลายคนมักจะบอกเด็กว่า กินให้หมดนะ โดยไม่คำนึงเลยว่าสิ่งที่อยู่ในจานมันเยอะหรือน้อย เด็กจะกินไหวมั้ย คิดแต่ว่าถ้ากินเหลือมันน่าเสียดาย บางคนต้องการให้กินเยอะๆและต้องกินให้หมด โดยไม่คิดถึงกระเพาะของคนกินเลย
ส่วนคนที่โตแล้ว ถ้าตักข้าวเยอะแล้วกินจนหมด บางคนก็โดนล้อว่าเป็นหมูบ้าง กินจนคุ้มบ้าง คนที่ตักเยอะแต่กินเหลือ ก็จะโดนด่าว่ากินทิ้งกินขว้าง ส่วนคนที่ตักข้าวน้อย เพราะกินน้อย ก็จะโดนทักว่า พอหรอ นั่นกินหรือดม ฯลฯ
การกินเหลือ เป็นการทำร้ายชาวนาและเด็กยากจนจริงๆ หรือเป็นแค่เรื่องเปรียบเทียบกันแน่ การที่เรากินหมดหรือไม่หมด ค่ามันก็เท่ากัน ถ้าซื้อมากินก็จ่ายราคาเดียวกัน ดังนั้นมันผิดตรงไหนที่บางคนกินหมด บางคนกินเหลือ หรือผิดเพราะคำว่าเสียดาย? เราว่าถ้าอยากช่วยชาวนา คนยากคนจน การกินข้าวให้หมดมันไม่ช่วยหรอก แต่การช่วยจริงๆคือการบริจาคเงิน การบริจาคของ หรือสิ่งเรียนรู้ให้พวกเขานั่นคือสิ่งที่ถูก
ดังนั้น
ถ้าจะอ้างหลักเศรษกิจพอเพียง ก็ต้องปรับปรุงใหม่ เพราะเศรษฐกิจพอเพียงไม่มีทฤษฎีสอนให้โลภมาก
ถ้าอยากปลูกฝังให้ลูกหลานไม่กินทิ้งกินขว้าง ก็ควรสอนให้กินแค่พอดีตัว ไม่ว่ามากหรือน้อย กินตามที่อยากกิน แบบนี้อัตราการเหลือทิ้งก็จะลดน้อยลง
ขอพูดอีกเรื่องคือ การที่ตำรวจจับพวกขายของก๊อปละเอาของกลางมาเผา มักมีคนดราม่าว่าเสียดายของ น่าจะเอาไปบริจาค เราเลยคิดว่าในเมื่อมันเป็นของผิดกฎหมาย เอาไปบริจาคคนใส่เค้าคงดีใจมาก? และถ้าคิดแบบนั้น ต่อไปคนก็คิดว่าซื้อของก๊อปไม่เป็นไร ไม่ใช้ก็บริจาค พวกคนขายก็หน้าบาน อาศัยคนซื้อของก๊อปราคาถูกไปบริจาคกัน ส่วนตัวเองก็ใช้แบรนแท้วนไป ในส่วนนี้เราไม่ได้เจาะจงว่าใคร ถึงคุณจะยังใช้ของก็อปก็เรื่องของคุณ แต่อย่าไปสนับสนุนหรือเข้าข้าง เวลาที่ของพวกนี้โดนทำลาย เพราะไม่งั้น ความเสียดายจะไม่ได้หมายถึงให้ปนะหยัด แต่อาจจะเป็นตรรกะที่ทำให้บ้านเมืองไม่เปลี่ยนแปลงซักที
บางทีการ 'เสียดาย' ก็เป็นเรื่องผิด
เวลาที่เรากินข้าว หรือไปกินตามงานเลี้ยงต่างๆ ผู้ใหญ่หลายคนมักจะบอกเด็กว่า กินให้หมดนะ โดยไม่คำนึงเลยว่าสิ่งที่อยู่ในจานมันเยอะหรือน้อย เด็กจะกินไหวมั้ย คิดแต่ว่าถ้ากินเหลือมันน่าเสียดาย บางคนต้องการให้กินเยอะๆและต้องกินให้หมด โดยไม่คิดถึงกระเพาะของคนกินเลย
ส่วนคนที่โตแล้ว ถ้าตักข้าวเยอะแล้วกินจนหมด บางคนก็โดนล้อว่าเป็นหมูบ้าง กินจนคุ้มบ้าง คนที่ตักเยอะแต่กินเหลือ ก็จะโดนด่าว่ากินทิ้งกินขว้าง ส่วนคนที่ตักข้าวน้อย เพราะกินน้อย ก็จะโดนทักว่า พอหรอ นั่นกินหรือดม ฯลฯ
การกินเหลือ เป็นการทำร้ายชาวนาและเด็กยากจนจริงๆ หรือเป็นแค่เรื่องเปรียบเทียบกันแน่ การที่เรากินหมดหรือไม่หมด ค่ามันก็เท่ากัน ถ้าซื้อมากินก็จ่ายราคาเดียวกัน ดังนั้นมันผิดตรงไหนที่บางคนกินหมด บางคนกินเหลือ หรือผิดเพราะคำว่าเสียดาย? เราว่าถ้าอยากช่วยชาวนา คนยากคนจน การกินข้าวให้หมดมันไม่ช่วยหรอก แต่การช่วยจริงๆคือการบริจาคเงิน การบริจาคของ หรือสิ่งเรียนรู้ให้พวกเขานั่นคือสิ่งที่ถูก
ดังนั้น
ถ้าจะอ้างหลักเศรษกิจพอเพียง ก็ต้องปรับปรุงใหม่ เพราะเศรษฐกิจพอเพียงไม่มีทฤษฎีสอนให้โลภมาก
ถ้าอยากปลูกฝังให้ลูกหลานไม่กินทิ้งกินขว้าง ก็ควรสอนให้กินแค่พอดีตัว ไม่ว่ามากหรือน้อย กินตามที่อยากกิน แบบนี้อัตราการเหลือทิ้งก็จะลดน้อยลง
ขอพูดอีกเรื่องคือ การที่ตำรวจจับพวกขายของก๊อปละเอาของกลางมาเผา มักมีคนดราม่าว่าเสียดายของ น่าจะเอาไปบริจาค เราเลยคิดว่าในเมื่อมันเป็นของผิดกฎหมาย เอาไปบริจาคคนใส่เค้าคงดีใจมาก? และถ้าคิดแบบนั้น ต่อไปคนก็คิดว่าซื้อของก๊อปไม่เป็นไร ไม่ใช้ก็บริจาค พวกคนขายก็หน้าบาน อาศัยคนซื้อของก๊อปราคาถูกไปบริจาคกัน ส่วนตัวเองก็ใช้แบรนแท้วนไป ในส่วนนี้เราไม่ได้เจาะจงว่าใคร ถึงคุณจะยังใช้ของก็อปก็เรื่องของคุณ แต่อย่าไปสนับสนุนหรือเข้าข้าง เวลาที่ของพวกนี้โดนทำลาย เพราะไม่งั้น ความเสียดายจะไม่ได้หมายถึงให้ปนะหยัด แต่อาจจะเป็นตรรกะที่ทำให้บ้านเมืองไม่เปลี่ยนแปลงซักที