ถ้าเป็นแบบคราวที่แล้ว ร้องไห้แทบขาดใจ พยายามรีบหาคนใหม่มาแทนพี่เขาให้เร็วเพื่อลืม แต่ครั้งนี้กลับไม่เป็นแบบนั้น ร้องไห้ก็ร้องนะ แต่ไม่ได้ต้องการคุยกับใครหรือหาใครมาแทนที่พี่เขาเพื่อลืมให้ไวๆ เรากลับใช้ชีวิตปกติแบบไม่มีใครก็อยู่ได้ เราก็ใช้ชีวิตปกติ ว่างก็นั่งสมาธิ...รู้แล้วหล่ะ ว่าการนั่งสมาธิมันดีแบบนี้นี่เอง เคยมีพี่คนหนึ่งบอกมาให้นั่งสมาธิบ่อยๆ ปกติเวลาเจอเรื่องเสียใจก็จะโทรหาพี่เขา แต่ตอนนี้ไม่ละค่ะ ทำตามที่พี่เขาเคยสอนมาว่า..อย่าคิดมาก ให้นั่งสมาธิบ้าง...ตอนนี้อยู่คนเดียวได้สบายมากค่ะ...ขอบคุณนะคะพี่ช. ครั้งนี้หนูคงไม่ติดต่อไปหา ไปงอแงขอคำปรึกษาละค่ะ แล้วก็ไม่ต้องการคนคุยด้วยนะคะ ไม่ต้องมีใครหลังไมค์ส่งข้อความมานะคะ ตอนนี้ขอแต่งสวยดูแลตัวเองดีกว่าค่ะ ที่สำคัญตอนนี้ไม่ได้เป็นภรรยาน้อยใครนะคะ คนที่ข้อความมาว่ากันหน่ะ ตัวเองเคยเป็นเหรอคะ?...ชิ
เวลาเปลี่ยน ความคิดคนเราก็เปลี่ยนตาม?