นี่เป็นกระทู้แรกนะคะ ผิดพาดตรงไหนขออภัยด้วยค่ะ
ตามหัวข้อเลยค่ะ อยากทราบว่าจะไปต่อหรือพอกับแฟนคนนี้ดี?
ตอนนี้คบกับแฟนได้ 8เดือนค่ะ ช่วงนี้เหมือนมีปัญหามารุมสุม เหนื่อยใจแต่ยังทำใจเลิกไม่ได้
เล่าประวัติก่อนนะคะ แฟนเป็นคนจังหวัดส. แต่อยู่กรุงเทพตั้งแต่มัธยม พ่อแม่เลิกกันและอยู่คนเดียวมาตลอด โดยอาเป็นคนส่งเงินค่าเรียนให้ และส่วนตัวเค้ามีงานเสริมด้วยค่ะ คือขายของในอีเบย์ เราทำงานอยู่บริษัทเดียวกันแต่คนละสาขา เค้าอยู่สาขาในกรุงเทพ ส่วนเราอยู่สาขาจังหวัดร. มีติดต่อประสานงานกันทำให้รู้จักกันและคบกันค่ะ (เราก็พ่อแม่เลิกกันแต่เราอยู่กับพ่อค่ะ) เค้าทำเรื่องย้ายสาขามาอยู่ที่จังหวัดเดียวกัน และหาหอที่อยู่ใกล้บ้านเรา ช่วงแรกๆก็ดีค่ะ หวานๆ พอคบไปเรื่อยๆก็มีทะเลาะบ้าง แต่ที่หนักคือตามนี้เลยค่ะ
ตอนแรกตกลงเรื่องทำบ้านค่ะ บ้านเราเก่ามาก ประมาณ 50-60 ปี และมีปลวกกินจนเราต้องนอนฟังเสียงปลวกแทะไม้ทุกวัน 5555 เรามีความคิดที่จะทำบ้านใหม่อยู่แล้ว ตอนแรกตั้งใจจะเก็บเงินคนเดียว แต่แฟนบอกว่าจะช่วยเก็บอีกแรงนึง เราก็ปรึกษาพ่อ พ่อก็ไม่ได้คิดมากอะไร และจะโอนที่ดินเป็นชื่อเรากับแฟนให้ด้วย พอหลายเดือนผ่านมาแฟนอยากออกรถค่ะ แต่เค้าขับรถไม่เป็น(เราขับเป็น เค้าจะให้เราสอนค่ะ) เค้าบอกว่าอยากมีภาระจะได้มีแรงกระตุ้นในการทำงาน จะเก็บเงินทำบ้านทีหลังก็เก็บทันเราอยู่แล้ว เพราะเราเงินเดือนน้อยกว่า และเค้ามีงานเสริมอีก เราก็อยากช่วยเค้าผ่อนนะ แต่เค้าไม่เอา เค้ากลัวว่าเลิกกันแล้วจะแบ่งลำบาค (ก่อนหน้านี้ที่อยู่คนละสาขา ตั้งใจจะซื้อรถเป็นชื่อ แล้วช่วยกันผ่อน เพื่อให้เราขับไปหาบ่อยๆ) ตอนนี้อยากผ่อนคนเดียวเราก็ไม่คิดอะไรมากค่ะ แต่พอช่วงหลังๆเค้าเริ่มหมุนเงินไม่ทัน ต้องมียืมเราบ้าง และเริ่มบ่นว่าไม่อยากทำบ้านที่นี่แล้ว อ้างว่าทำเลที่บ้านเราไม่ดี อ้างว่าทำบ้านแล้วต้องมีพ่อ ป้า น้องเราอยู่ด้วยอีก เค้าอยากอยู่กับคนน้อยๆเพราะกลัวคนอื่นทำบ้านเละ เค้าเริ่มพูดบ่อยจนเราทะเลาะกับเค้า เราก็บอกกับเค้าว่า ถ้าสร้างที่อื่นมันก็ไกลที่ทำงาน ต้องซื้อที่ดินอีก ทั้งที่มีที่ตัวเองอยู่แล้ว ทำไมต้องหาที่อื่นให้งบบานปลาย ถ้าไม่ทำที่นี่จะไปทำที่ไหน เค้าก็ตอบกลับมาว่า "ไม่รู้ ไม่มีเงิน" เราก็เลยพูดไม่ออก
อีกเรื่องคือ เค้ามีแฟนเก่าช่วงมหาลัยค่ะ เรารู้แค่ว่าเค้ายังเป็นเพื่อนกันและยังคุยกันอยู่ จนเราเห็นว่าผู้หญิงส่งมาว่าสุขสันวันคบรอบ3ปีนะ และสร้างอัลบัมในไลน์ เป็นรูปคู่เก่าๆที่ถ่ายด้วยกัน เราก็ทะเลาะกับเค้าเลยค่ะ เค้าบอกว่าเราหาเรื่อง เพราะเค้าเลิกกันไปแล้ว ไม่ได้มีอะไรเกินเลย เราก็เลยขอเบอร์ผู้หญิง เราอยากคุยว่าส่งมาทำไม ถ้าเลิกกันไปแล้ว แต่เค้าไม่ให้ค่ะ เค้าบอกว่าไม่อยากให้เราไปยุ่งวุ่นวายกับเค้า เราก็เลยให้เค้าเป็นคนคุยเอง และเรานั่งฟังค่ะ จากที่ฟังคือเค้าคุยกันดีมาก เหมือนคุยเล่นกันถามทุกข์สุขกัน และพอวางสายเค้าร้องไห้ค่ะ เราตกใจเพราะไม่รุ้ว่าเราร้องไห้ทำไม ทั้งที่น่าจะเป็นเรามากกว่า เค้าบอกเราว่าเค้าไม่อยากให้ผู้หญิงเสียใจ ไม่อยากไปวุ่นวายกับผู้หญิงอีก เราก็โอเค ไม่ยุ่งแล้วเค้าถึงจะหยุดร้องค่ะ หลังจากนั้นเราไม่ได้สนใจเลย จนได้มาเห็นใบประกันเดินทางค่ะ ช่วงเค้าไปดูงานต่างประเทศจะมีใบประกันส่งมาว่าใครได้เงิน เค้าลงชื่อผู้หญิง ระบบุว่าเป็น sister เราคุ้นชื่อนี้มาก ก็เลยลองเข้าไปดูเฟส และได้รู้ว่าเป็นชื่อแฟนเก่าของเค้าเองค่ะ เราช็อคไปครู่นึง และนั่งส่องเฟสผู้หญิงไปเรื่อยๆจนได้เห็นสเตตัสนึง พิมพ์ว่า "เค้าไม่ผิด คนที่ผิดคือเรา 3ปียังไงก็แพ้3วัน" และแฟนเราไปคอมเม้นว่า "ขอโทษ ไม่ได้อยากใช้ชีวิตแบบนั้น" ผู้หญิงมาตอบว่า "ก็เลยทำแบบนี้ใช่มั้ย ทำอะไรคิดก่อนด้วย ถ้ายังอยากใช้ชีวิตแบบนี้ คนใหม่เค้าโอเคมั้ย" อันนี้ทำให้เราช็อคยิ่งกว่า เพราะเหมือนเราโง่มานาน เราเพิ่งรู้ว่าเราเป็นคนผิดเองที่เข้ามา เค้ากับแฟนเก่ากลับมาคบกันก่อน และช่วงที่ขอเราเป็นแฟน เค้าสองคนยังไม่ได้เลิกกัน! และเหตุผลที่เค้าตอบเรามา คือตอนนั้นคบก็เหมือนไม่ได้คบ เหมือนห่างๆกัน เค้าก็เลยไม่ได้บอกเลิกกับแฟนเก่า แต่มาคบกับเราเลย ในใจรู้สึกผิดและกลัวที่จะเกิดกับตัวเราซ้ำอีก ส่วนตัวเค้าก็เงียบ ไม่ได้อธิบายอะไร เราจึงถามต่อที่เม้นว่า "ไม่ได้อยากใช้ชีวิตแบบนั้น" คือชีวิตแบบไหนหรอ เค้าบอกเราว่าคือชีวิตที่ต้องแต่งงาน เค้าไม่ได้อยากแต่งงาน มันสิ้นเปลือง ไม่อยากทิ้งเงินเป็นแสนๆเพราะงานเดียว เราก็เถียงไป งานแต่งงานคืออะไร การให้เกียรติผู้หญิงไม่ใช่หรอ ไหนก่อนหน้านี่เคยบอกว่าอยากแต่งงานกับเราอยู่เลย ไม่เข้าใจอะ จะจัดแค่งานบุญไม่ต้องเลี้ยงใหญ่โตก็ได้นี่นา คนที่มางานก็ให้ซอง มันมีวิธีแก้ทางอื่นได้อ่ะ แต่เค้าก็ไม่ได้ตอบอะไร แค่บอกว่ามันสิ้นเปลืองและไร้สาระ เราก็เลยเงียบ เพราะสมองตื้อไปหมดแล้ว
เราคิดง่ายๆว่าถ้าเราเลือกคบแล้ว มันยากที่จะเลิก ถึงจะทะเลาะกัน เราก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องเลิกจริงๆสักที แต่พอได้ยิน ได้เจอคำพูดแบบนี้เรื่อยๆ ก็เหนื่อยใจนะ แต่ก่อนคำพูดแสนหวาน ปลูกบ้านด้วยกัน แต่งงานกัน ตอนนี้มันกลับคำพูดไปหมด เหมือนเค้าไม่เคยเห็นเราเป็นคู่ชีวิตเลย เหมือนเป็นแค่แฟน แค่คู่นอน เราสับสนมากๆค่ะ และเราก้ไม่รู้ว่าจะไปต่อยังไงดี จะงอนจะน้อยใจจะนิ่งเงียบก็หาว่าทำตัวไม่ปกติ งี่เง่า น่ารำคาญ บทจะดีก็มี แต่ทะเลาะกันก็ทวงบุญคุณที่เคยทำให้ตลอด ร้องไห้ก็ไม่ได้ บอกว่าน่ารำคาญเหมือนแกล้งร้องให้สงสาร ทั้งที่เราเสียใจจริงๆ ทรมานใจมากค่ะ
ขอโทษนะคะ ที่พิมพ์ยาวไปหน่อย
ตอนนี้รู้สึกเหมือนได้ระบายแล้วค่ะ 5555
สรุปเลยนะคะ
เค้าไม่อยากแต่งงานเพราะคิดว่าสิ้นเปลืองค่ะ
เค้าไม่อยากปลูกบ้านกับเราแล้วค่ะ
เรารักแฟนมากนะคะ เราคิดว่าสองสิ่งนี้มันเป็นจุดเริ่มต้นชีวิตคู่ เราควรเลิกหรือว่าเราควรปรับความคิดตัวเองใหม่มั้ยคะ เพราะเราคิดว่าเราคงปรับเค้าไม่ได้แล้วค่ะ
เราควรไปต่อหรือควรพอกับแฟนคนนี้ดีคะ ?
ตามหัวข้อเลยค่ะ อยากทราบว่าจะไปต่อหรือพอกับแฟนคนนี้ดี?
ตอนนี้คบกับแฟนได้ 8เดือนค่ะ ช่วงนี้เหมือนมีปัญหามารุมสุม เหนื่อยใจแต่ยังทำใจเลิกไม่ได้
เล่าประวัติก่อนนะคะ แฟนเป็นคนจังหวัดส. แต่อยู่กรุงเทพตั้งแต่มัธยม พ่อแม่เลิกกันและอยู่คนเดียวมาตลอด โดยอาเป็นคนส่งเงินค่าเรียนให้ และส่วนตัวเค้ามีงานเสริมด้วยค่ะ คือขายของในอีเบย์ เราทำงานอยู่บริษัทเดียวกันแต่คนละสาขา เค้าอยู่สาขาในกรุงเทพ ส่วนเราอยู่สาขาจังหวัดร. มีติดต่อประสานงานกันทำให้รู้จักกันและคบกันค่ะ (เราก็พ่อแม่เลิกกันแต่เราอยู่กับพ่อค่ะ) เค้าทำเรื่องย้ายสาขามาอยู่ที่จังหวัดเดียวกัน และหาหอที่อยู่ใกล้บ้านเรา ช่วงแรกๆก็ดีค่ะ หวานๆ พอคบไปเรื่อยๆก็มีทะเลาะบ้าง แต่ที่หนักคือตามนี้เลยค่ะ
ตอนแรกตกลงเรื่องทำบ้านค่ะ บ้านเราเก่ามาก ประมาณ 50-60 ปี และมีปลวกกินจนเราต้องนอนฟังเสียงปลวกแทะไม้ทุกวัน 5555 เรามีความคิดที่จะทำบ้านใหม่อยู่แล้ว ตอนแรกตั้งใจจะเก็บเงินคนเดียว แต่แฟนบอกว่าจะช่วยเก็บอีกแรงนึง เราก็ปรึกษาพ่อ พ่อก็ไม่ได้คิดมากอะไร และจะโอนที่ดินเป็นชื่อเรากับแฟนให้ด้วย พอหลายเดือนผ่านมาแฟนอยากออกรถค่ะ แต่เค้าขับรถไม่เป็น(เราขับเป็น เค้าจะให้เราสอนค่ะ) เค้าบอกว่าอยากมีภาระจะได้มีแรงกระตุ้นในการทำงาน จะเก็บเงินทำบ้านทีหลังก็เก็บทันเราอยู่แล้ว เพราะเราเงินเดือนน้อยกว่า และเค้ามีงานเสริมอีก เราก็อยากช่วยเค้าผ่อนนะ แต่เค้าไม่เอา เค้ากลัวว่าเลิกกันแล้วจะแบ่งลำบาค (ก่อนหน้านี้ที่อยู่คนละสาขา ตั้งใจจะซื้อรถเป็นชื่อ แล้วช่วยกันผ่อน เพื่อให้เราขับไปหาบ่อยๆ) ตอนนี้อยากผ่อนคนเดียวเราก็ไม่คิดอะไรมากค่ะ แต่พอช่วงหลังๆเค้าเริ่มหมุนเงินไม่ทัน ต้องมียืมเราบ้าง และเริ่มบ่นว่าไม่อยากทำบ้านที่นี่แล้ว อ้างว่าทำเลที่บ้านเราไม่ดี อ้างว่าทำบ้านแล้วต้องมีพ่อ ป้า น้องเราอยู่ด้วยอีก เค้าอยากอยู่กับคนน้อยๆเพราะกลัวคนอื่นทำบ้านเละ เค้าเริ่มพูดบ่อยจนเราทะเลาะกับเค้า เราก็บอกกับเค้าว่า ถ้าสร้างที่อื่นมันก็ไกลที่ทำงาน ต้องซื้อที่ดินอีก ทั้งที่มีที่ตัวเองอยู่แล้ว ทำไมต้องหาที่อื่นให้งบบานปลาย ถ้าไม่ทำที่นี่จะไปทำที่ไหน เค้าก็ตอบกลับมาว่า "ไม่รู้ ไม่มีเงิน" เราก็เลยพูดไม่ออก
อีกเรื่องคือ เค้ามีแฟนเก่าช่วงมหาลัยค่ะ เรารู้แค่ว่าเค้ายังเป็นเพื่อนกันและยังคุยกันอยู่ จนเราเห็นว่าผู้หญิงส่งมาว่าสุขสันวันคบรอบ3ปีนะ และสร้างอัลบัมในไลน์ เป็นรูปคู่เก่าๆที่ถ่ายด้วยกัน เราก็ทะเลาะกับเค้าเลยค่ะ เค้าบอกว่าเราหาเรื่อง เพราะเค้าเลิกกันไปแล้ว ไม่ได้มีอะไรเกินเลย เราก็เลยขอเบอร์ผู้หญิง เราอยากคุยว่าส่งมาทำไม ถ้าเลิกกันไปแล้ว แต่เค้าไม่ให้ค่ะ เค้าบอกว่าไม่อยากให้เราไปยุ่งวุ่นวายกับเค้า เราก็เลยให้เค้าเป็นคนคุยเอง และเรานั่งฟังค่ะ จากที่ฟังคือเค้าคุยกันดีมาก เหมือนคุยเล่นกันถามทุกข์สุขกัน และพอวางสายเค้าร้องไห้ค่ะ เราตกใจเพราะไม่รุ้ว่าเราร้องไห้ทำไม ทั้งที่น่าจะเป็นเรามากกว่า เค้าบอกเราว่าเค้าไม่อยากให้ผู้หญิงเสียใจ ไม่อยากไปวุ่นวายกับผู้หญิงอีก เราก็โอเค ไม่ยุ่งแล้วเค้าถึงจะหยุดร้องค่ะ หลังจากนั้นเราไม่ได้สนใจเลย จนได้มาเห็นใบประกันเดินทางค่ะ ช่วงเค้าไปดูงานต่างประเทศจะมีใบประกันส่งมาว่าใครได้เงิน เค้าลงชื่อผู้หญิง ระบบุว่าเป็น sister เราคุ้นชื่อนี้มาก ก็เลยลองเข้าไปดูเฟส และได้รู้ว่าเป็นชื่อแฟนเก่าของเค้าเองค่ะ เราช็อคไปครู่นึง และนั่งส่องเฟสผู้หญิงไปเรื่อยๆจนได้เห็นสเตตัสนึง พิมพ์ว่า "เค้าไม่ผิด คนที่ผิดคือเรา 3ปียังไงก็แพ้3วัน" และแฟนเราไปคอมเม้นว่า "ขอโทษ ไม่ได้อยากใช้ชีวิตแบบนั้น" ผู้หญิงมาตอบว่า "ก็เลยทำแบบนี้ใช่มั้ย ทำอะไรคิดก่อนด้วย ถ้ายังอยากใช้ชีวิตแบบนี้ คนใหม่เค้าโอเคมั้ย" อันนี้ทำให้เราช็อคยิ่งกว่า เพราะเหมือนเราโง่มานาน เราเพิ่งรู้ว่าเราเป็นคนผิดเองที่เข้ามา เค้ากับแฟนเก่ากลับมาคบกันก่อน และช่วงที่ขอเราเป็นแฟน เค้าสองคนยังไม่ได้เลิกกัน! และเหตุผลที่เค้าตอบเรามา คือตอนนั้นคบก็เหมือนไม่ได้คบ เหมือนห่างๆกัน เค้าก็เลยไม่ได้บอกเลิกกับแฟนเก่า แต่มาคบกับเราเลย ในใจรู้สึกผิดและกลัวที่จะเกิดกับตัวเราซ้ำอีก ส่วนตัวเค้าก็เงียบ ไม่ได้อธิบายอะไร เราจึงถามต่อที่เม้นว่า "ไม่ได้อยากใช้ชีวิตแบบนั้น" คือชีวิตแบบไหนหรอ เค้าบอกเราว่าคือชีวิตที่ต้องแต่งงาน เค้าไม่ได้อยากแต่งงาน มันสิ้นเปลือง ไม่อยากทิ้งเงินเป็นแสนๆเพราะงานเดียว เราก็เถียงไป งานแต่งงานคืออะไร การให้เกียรติผู้หญิงไม่ใช่หรอ ไหนก่อนหน้านี่เคยบอกว่าอยากแต่งงานกับเราอยู่เลย ไม่เข้าใจอะ จะจัดแค่งานบุญไม่ต้องเลี้ยงใหญ่โตก็ได้นี่นา คนที่มางานก็ให้ซอง มันมีวิธีแก้ทางอื่นได้อ่ะ แต่เค้าก็ไม่ได้ตอบอะไร แค่บอกว่ามันสิ้นเปลืองและไร้สาระ เราก็เลยเงียบ เพราะสมองตื้อไปหมดแล้ว
เราคิดง่ายๆว่าถ้าเราเลือกคบแล้ว มันยากที่จะเลิก ถึงจะทะเลาะกัน เราก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องเลิกจริงๆสักที แต่พอได้ยิน ได้เจอคำพูดแบบนี้เรื่อยๆ ก็เหนื่อยใจนะ แต่ก่อนคำพูดแสนหวาน ปลูกบ้านด้วยกัน แต่งงานกัน ตอนนี้มันกลับคำพูดไปหมด เหมือนเค้าไม่เคยเห็นเราเป็นคู่ชีวิตเลย เหมือนเป็นแค่แฟน แค่คู่นอน เราสับสนมากๆค่ะ และเราก้ไม่รู้ว่าจะไปต่อยังไงดี จะงอนจะน้อยใจจะนิ่งเงียบก็หาว่าทำตัวไม่ปกติ งี่เง่า น่ารำคาญ บทจะดีก็มี แต่ทะเลาะกันก็ทวงบุญคุณที่เคยทำให้ตลอด ร้องไห้ก็ไม่ได้ บอกว่าน่ารำคาญเหมือนแกล้งร้องให้สงสาร ทั้งที่เราเสียใจจริงๆ ทรมานใจมากค่ะ
ขอโทษนะคะ ที่พิมพ์ยาวไปหน่อย
ตอนนี้รู้สึกเหมือนได้ระบายแล้วค่ะ 5555
สรุปเลยนะคะ
เค้าไม่อยากแต่งงานเพราะคิดว่าสิ้นเปลืองค่ะ
เค้าไม่อยากปลูกบ้านกับเราแล้วค่ะ
เรารักแฟนมากนะคะ เราคิดว่าสองสิ่งนี้มันเป็นจุดเริ่มต้นชีวิตคู่ เราควรเลิกหรือว่าเราควรปรับความคิดตัวเองใหม่มั้ยคะ เพราะเราคิดว่าเราคงปรับเค้าไม่ได้แล้วค่ะ