ตามหัวข้อเลยค่ะคือเราอกหัก(เป็นรักที่ไม่สมหวัง)นั่นเองและก็เครียดจากการงาน การบ้านด้วยค่ะ ขอเอาเรื่องงานก่อนนะคะ
แรกๆคือนอนร้องไห้ตลอดทุกคน ติดต่อกันหลายๆเดือน ตาบวมตาแดงทุกเช้า มันมีความคิดที่กล่อมอยู่ในหัวตลอดเวลาจนถึงตอนนี้ค่ะ ความคิดที่ว่า ตายไปคงดีเนอะจะได้ไม่ทรมาณ แต่ใจนึงคืออยากอยู่กับครอบครัว อยากมีความสุข ไม่อยากล้มเหลว แต่สุดท้ายก็ไม่รอดค่ะ ล้มเหลวทำพ่อแม่เครียด เรียนไม่เก่งเอาตัวไม่รอด บางวันพ่อแม่ไม่อยู่เราตะโกนลั่นบ้านจนเพื่อนบ้านนินทา แล้วเพื่อนเราก็เอามาเล่าให้ฟังค่ะ เค้าบอกว่า" เราเป็นเด็กเก็บกด เธอไปคบกับคนนั้นได้ไง" เราก็คิดมากแบบมากๆ อยากเดินไปบอกว่า ลองมาเป็นหนูดูสิ แล้วจะรู้ว่าทำไมถึงได้เป็นแบบนี้อย่าพูดมากถ้าไม่ได้เป็นจริงๆ เอาเป็นว่าเครียดมากค่ะใกล้สอบแล้วด้วยกลัวติด0แล้วจะเรียนไม่จบ0ตัวเก่าก็แก้ไม่เสร็จสักทีครูก็แกล้งให้คิดข้อนั้นข้อนี้บ้าง ปวดหัว
ต่อมาเรื่องความรักค่ะ
ปลายๆเดือนเมษาเราชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ แรกๆเค้าเหมือนสนใจเรานะแต่ด้วยความที่ว่าเราเป็นคนคิดมาก คิดไปเองคนเดียว เหมือนเค้ารู้ว่าเรามีใจให้ก็ไม่ค่อยคุยกัน แต่เค้าไปคุยกับคนอื่นแทนแล้วพูดจากับคนใหม่แบบเชิงจีบอ่ะค่ะ ใครเจ็บ เรา เราเจ็บมาก ผช.คนแรกที่เสียน้ำตาให้จนเป็นลม ผช.คนแรกที่เฝ้าคอลให้ ผช.คนแรกที่ทุ่มใจให้หมด ผข.คนแรกที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เค้ามีความสุข แต่ด้วยความที่เรางี่เง่าด้วย งอนบ่อย แล้วเค้าลากเราเข้าคอลทุกวัน จนเค้าคบกับผญ.อีกคน ใจสลายมาก สิ่งที่พยายามมาทั้งหมดคือไร้ประโยชน์...ตามใจทุกอย่าง รอเค้านานๆก็รอ ผลกระทบคือนอนร้องไห้ทุกวันเหมือนกับเรื่องงานเลยค่ะ แต่หนักกว่าคือป่วยเป็นลมท้อแท้ไม่อยากไปเรียน ไม่อยากเจอหน้าใคร เศร้าอยากตาย
ทั้งสองอย่างนี้มันเกิดมาตั้งแต่เดือนพฤษภาจนถึงตอนนี้=เราอยากตาย มันเกิดพร้อมๆกันอ่ะค่ะ เชื่อมั้ยคะว่าทั้งวันเราเศร้า ไม่ค่อยมีความสุข ยิ้มได้แต่ยิ้มเจือนๆ เบื่อ ไม่อยากทำอะไรอยากนอนมาก มีความเสี่ยงไหมที่จะเป็นซึมเศร้า
อยากปรึกษาว่าควรทำไงต่อดี ควรไปหาจิตแพทย์มั้ยหรือปรึกษาใครดี ช่วยหน่อยค่ะ สงสัยอะไรถามได้นะคะ;;;
4-5เดือนมานี้เราเครียดจากเรื่องความรักและงาน โฟกัสอะไรไม่ได้เลยอยากได้คนปรึกษาที่เข้าใจเราจริงๆ ควรทำไงดีคะ?
แรกๆคือนอนร้องไห้ตลอดทุกคน ติดต่อกันหลายๆเดือน ตาบวมตาแดงทุกเช้า มันมีความคิดที่กล่อมอยู่ในหัวตลอดเวลาจนถึงตอนนี้ค่ะ ความคิดที่ว่า ตายไปคงดีเนอะจะได้ไม่ทรมาณ แต่ใจนึงคืออยากอยู่กับครอบครัว อยากมีความสุข ไม่อยากล้มเหลว แต่สุดท้ายก็ไม่รอดค่ะ ล้มเหลวทำพ่อแม่เครียด เรียนไม่เก่งเอาตัวไม่รอด บางวันพ่อแม่ไม่อยู่เราตะโกนลั่นบ้านจนเพื่อนบ้านนินทา แล้วเพื่อนเราก็เอามาเล่าให้ฟังค่ะ เค้าบอกว่า" เราเป็นเด็กเก็บกด เธอไปคบกับคนนั้นได้ไง" เราก็คิดมากแบบมากๆ อยากเดินไปบอกว่า ลองมาเป็นหนูดูสิ แล้วจะรู้ว่าทำไมถึงได้เป็นแบบนี้อย่าพูดมากถ้าไม่ได้เป็นจริงๆ เอาเป็นว่าเครียดมากค่ะใกล้สอบแล้วด้วยกลัวติด0แล้วจะเรียนไม่จบ0ตัวเก่าก็แก้ไม่เสร็จสักทีครูก็แกล้งให้คิดข้อนั้นข้อนี้บ้าง ปวดหัว
ต่อมาเรื่องความรักค่ะ
ปลายๆเดือนเมษาเราชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ แรกๆเค้าเหมือนสนใจเรานะแต่ด้วยความที่ว่าเราเป็นคนคิดมาก คิดไปเองคนเดียว เหมือนเค้ารู้ว่าเรามีใจให้ก็ไม่ค่อยคุยกัน แต่เค้าไปคุยกับคนอื่นแทนแล้วพูดจากับคนใหม่แบบเชิงจีบอ่ะค่ะ ใครเจ็บ เรา เราเจ็บมาก ผช.คนแรกที่เสียน้ำตาให้จนเป็นลม ผช.คนแรกที่เฝ้าคอลให้ ผช.คนแรกที่ทุ่มใจให้หมด ผข.คนแรกที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เค้ามีความสุข แต่ด้วยความที่เรางี่เง่าด้วย งอนบ่อย แล้วเค้าลากเราเข้าคอลทุกวัน จนเค้าคบกับผญ.อีกคน ใจสลายมาก สิ่งที่พยายามมาทั้งหมดคือไร้ประโยชน์...ตามใจทุกอย่าง รอเค้านานๆก็รอ ผลกระทบคือนอนร้องไห้ทุกวันเหมือนกับเรื่องงานเลยค่ะ แต่หนักกว่าคือป่วยเป็นลมท้อแท้ไม่อยากไปเรียน ไม่อยากเจอหน้าใคร เศร้าอยากตาย
ทั้งสองอย่างนี้มันเกิดมาตั้งแต่เดือนพฤษภาจนถึงตอนนี้=เราอยากตาย มันเกิดพร้อมๆกันอ่ะค่ะ เชื่อมั้ยคะว่าทั้งวันเราเศร้า ไม่ค่อยมีความสุข ยิ้มได้แต่ยิ้มเจือนๆ เบื่อ ไม่อยากทำอะไรอยากนอนมาก มีความเสี่ยงไหมที่จะเป็นซึมเศร้า
อยากปรึกษาว่าควรทำไงต่อดี ควรไปหาจิตแพทย์มั้ยหรือปรึกษาใครดี ช่วยหน่อยค่ะ สงสัยอะไรถามได้นะคะ;;;