จากการศึกษาและใช้โทรศัพท์มือถือของตัวเองจัดว่าหนักมากแล้วรู้สึกว่าติดเอามากๆแต่พอมีสติค่อยๆวางโทรศัพย์ห่างตัวจาก15นาที เป็น1ชมและ2ชมต่อวันหันออกไปออกกำลังกาย. อ่านหนังสือ. หรือทำกิจกรรมอื่นๆ. ที่ไม่เกี่ยวกับโทรศัพท์เลยนะ. พบว่าสมองและสายตาเริ่มดีขึ้น. นอนหลับพักผ่อน. ผมปิดตาตัวเอง พบว่าระบบต่างของร่ายการก็ปรับสมดุลในการได้มองอะไรได้มากขึ้นกว่าจดจอที่จอโทรศัพท์. การจับและสัมผัสสิ่งต่างๆมีสติมากขึ้น. มองเห็นผู้คน ได้พูดคุยกับเพื่อนๆและกิจกรรมอื่นๆมีมากขึ้น. มองฟ้าและต้นไม้มากขึ้น. จากคนที่ก้มหน้ากดและจดจ่อจอมากเกินไป. คิดไรไม่ออกก็กดโทรศัพท์. ดูนั้นดูนี้ไปเรื่อย. ทั้งหมดที่กล่าวนี้คือกรณีศึกษาตัวเองที่จดจ่อมือถือมากๆในยุคนี้. อาจต้องค่อยๆปรับให้ชีวิตสมดุลมากขึ้น. เรามีอะไรมากกว่าโทรศัพย์นะ. ผมว่า.
ถ้าเราวางโทรศัพท์ออกจากตัวเพียงวันละ1-2ชมเราอาจได้เจอโลกใหม่ที่ทำสมองเราได้พักฟื้น