ไม่ได้มีปัญหาครอบครัวหรือขาดอะไรนะคะ แต่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า ไม่เก่งอะไรซักอย่าง มองไม่ออกเลยว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง ทำอันนี้ไปเพื่ออะไร เคยเรียนดีตอนนี้กลับเรียนไม่รู้เรื่องตอนนี้เหมือนอยู่ให้ตัวเองเป็นภาระของพ่อแม่ คนไร้ประโยชน์แบบนี้ถ้าหายไปก็คงจะดีกว่า ต้องนั่งร้องไห้อยู่ในห้องทุกวันไม่รู้เพราะอะไร รู้แค่ว่าถ้าไม่มีเราอยู่จะดีกว่านี้ไม่อยากออกจากห้อง ไม่อยากไปไหน ไม่อยากทำอะไร เคยได้ยินพ่อพูดกับแม่ว่ามีลูกไม่ได้เรื่องสักคน มันยิ่งย้ำว่าจะอยู่ไปทำไมวะ เคยทำทุกอย่างได้ดีตอนนี้กลับทำมันไม่ได้แล้วทำไมเราถึงแย่ขนาดนี้ มีความคิดปลอบใจตัวเองที่ว่าไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวก็ตายแล้ว
อยากตายแทบทุกเวลา