ตามหัวข้อเลยครับ..
เลิกกับแฟน คนนี้ ได้ 3-4เดือนแล้ว กับการที่คบมา 2ปี
เหตุผลที่เลิก...
เธอไปเจอผู้ชายคนใหม่ ทั้งๆก็ยังคบกับผมอยู่ ผมจับได้ว่าเธอคุยกับอีกคน
ผมถามเหตุผล ว่าทำไม ถึงต้องนอกใจ ไหนว่าสัญญากันแล้วว่าจะไม่มีเรื่องนอกใจกัน
เธอก็พูดได้แค่ว่า ขอโทษ ทำไปแล้วไม่สามารถแก้ไขได้ ผมก็จึงถามเธอไปว่า ทำไม
ผู้ชายคนนั้นมีอะไรดี หรอ สู้กับ คนที่คบกันมานานได้หรอ ที่รู้จักกันทุกอย่างทั้งหมดแล้ว
เธอบอกว่า ผู้ชายคนนั้น ตลกดี พูดเก่ง เข้าใจเธอ ผมก็ถาม ว่า ผู้ชายส่วนใหญ่ที่เข้ามาใหม่
ก็เป็นแบบนี้กันหมดไม่ใช่หรอ พูดดีไปทุกอย่าง เข้าใจเราไปทุกอย่าง แต่คนนั้น เคยอยู่ข้าง
ตอนเธอลำบากบ้างไหม เคยอยู่ข้างเธอตอนเดือดร้อนบ้างไหม เคยอยู่ตอนที่เธอร้องไห้บ้างไหม
เคยช่วยเหลือเธอทุกอย่างบ้างไหม คนนั้นมีอะไรให้เธอบ้าง ไม่ใช่ ผู้ชายคนนี้หรอที่อยู่ข้างเธอทุกอย่าง
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม คนนี้ก็ไม่เคยทิ้งเธอให้แก้ปัญหา คนเดียวไม่ใช่หรอ เธออยากได้อะไร ผมก็ซื้อให้
ถ้าจะถามว่า ผมใส่ใจน้อยลงไหม ไม่เลยครับ ผมจำวันครบรอบกันได้ ผมจำอาหารที่เธอชอบได้ ผมจำเสื้อผ้าที่เธอชอบได้
ผมไม่เคยใส่ใจเธอน้อยลงเลย ตั้งแต่วันแรกที่คบกัน จนถึงปัจจุบัน ผมมีเวลาให้เธอเสมอ เธออยากไปไหนผม ก็พาไปทุกที่
ถึงขั้นลางานไปส่ง เธอทำธุระก็ยังได้ นิสัยของเธอผมรับได้หมดแล้วผมก็ไม่เคยอดทน กับนิสัยของเธอผมเพียงยอมรับที่เป็นเธอ
ผมเคยถามเธอว่าทำไมถึง ต้องนอกใจกัน เพียงแต่เธอโทษผม ว่า สุดจะทนกับผมแล้ว ผมก็ถามสุดจะทน? ทนอะไร ทุกวันนี้ทำในฐานะ
คนรัก มากแล้วนะ ไม่ผิดก็ขอโทษ เสมอ ผมก็ถามในเมื่อ สุดจะทนแล้วจะทนคบกันมาถึง 2ปีเพื่ออะไร ทำไมไม่เลิกกันไปดีๆ ทำไมต้องมีคนอื่นแล้วเลิกกัน
ไม่เห็นใจกันบ้างหรอ ว่าที่ผ่านมา ทุ่มเทให้กับเธอแค่ไหน สุดท้ายเธอก็เลือกผู้ชายคนนั้น จนกระทั่งไปมีอะไรด้วยกัน ผ่านมา 4เดือน ผมก็ยังทำใจไม่ได้เลย ทุกวันนี้ ก็ได้แต่โทษตัวเอง ว่า ....ผิดที่เราทำให้เธอหยุดที่เราไม่ได้
แต่ที่ปวดใจที่สุดก็คือ เธอกับผม เลิกกันในวันครบรอบ
ผมก็อาจไม่ดี แต่ผมก็อยากทราบทำไมไม่บอกกัน แล้วให้เปลี่ยนละ คนเรามันไม่มีอะไรที่ดีหมดหรอกผมเข้าใจ
นอกใจกับคนที่คบหาเป็นปีๆเพียงคนใหม่ที่เจอไม่กี่วัน...
เลิกกับแฟน คนนี้ ได้ 3-4เดือนแล้ว กับการที่คบมา 2ปี
เหตุผลที่เลิก...
เธอไปเจอผู้ชายคนใหม่ ทั้งๆก็ยังคบกับผมอยู่ ผมจับได้ว่าเธอคุยกับอีกคน
ผมถามเหตุผล ว่าทำไม ถึงต้องนอกใจ ไหนว่าสัญญากันแล้วว่าจะไม่มีเรื่องนอกใจกัน
เธอก็พูดได้แค่ว่า ขอโทษ ทำไปแล้วไม่สามารถแก้ไขได้ ผมก็จึงถามเธอไปว่า ทำไม
ผู้ชายคนนั้นมีอะไรดี หรอ สู้กับ คนที่คบกันมานานได้หรอ ที่รู้จักกันทุกอย่างทั้งหมดแล้ว
เธอบอกว่า ผู้ชายคนนั้น ตลกดี พูดเก่ง เข้าใจเธอ ผมก็ถาม ว่า ผู้ชายส่วนใหญ่ที่เข้ามาใหม่
ก็เป็นแบบนี้กันหมดไม่ใช่หรอ พูดดีไปทุกอย่าง เข้าใจเราไปทุกอย่าง แต่คนนั้น เคยอยู่ข้าง
ตอนเธอลำบากบ้างไหม เคยอยู่ข้างเธอตอนเดือดร้อนบ้างไหม เคยอยู่ตอนที่เธอร้องไห้บ้างไหม
เคยช่วยเหลือเธอทุกอย่างบ้างไหม คนนั้นมีอะไรให้เธอบ้าง ไม่ใช่ ผู้ชายคนนี้หรอที่อยู่ข้างเธอทุกอย่าง
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม คนนี้ก็ไม่เคยทิ้งเธอให้แก้ปัญหา คนเดียวไม่ใช่หรอ เธออยากได้อะไร ผมก็ซื้อให้
ถ้าจะถามว่า ผมใส่ใจน้อยลงไหม ไม่เลยครับ ผมจำวันครบรอบกันได้ ผมจำอาหารที่เธอชอบได้ ผมจำเสื้อผ้าที่เธอชอบได้
ผมไม่เคยใส่ใจเธอน้อยลงเลย ตั้งแต่วันแรกที่คบกัน จนถึงปัจจุบัน ผมมีเวลาให้เธอเสมอ เธออยากไปไหนผม ก็พาไปทุกที่
ถึงขั้นลางานไปส่ง เธอทำธุระก็ยังได้ นิสัยของเธอผมรับได้หมดแล้วผมก็ไม่เคยอดทน กับนิสัยของเธอผมเพียงยอมรับที่เป็นเธอ
ผมเคยถามเธอว่าทำไมถึง ต้องนอกใจกัน เพียงแต่เธอโทษผม ว่า สุดจะทนกับผมแล้ว ผมก็ถามสุดจะทน? ทนอะไร ทุกวันนี้ทำในฐานะ
คนรัก มากแล้วนะ ไม่ผิดก็ขอโทษ เสมอ ผมก็ถามในเมื่อ สุดจะทนแล้วจะทนคบกันมาถึง 2ปีเพื่ออะไร ทำไมไม่เลิกกันไปดีๆ ทำไมต้องมีคนอื่นแล้วเลิกกัน
ไม่เห็นใจกันบ้างหรอ ว่าที่ผ่านมา ทุ่มเทให้กับเธอแค่ไหน สุดท้ายเธอก็เลือกผู้ชายคนนั้น จนกระทั่งไปมีอะไรด้วยกัน ผ่านมา 4เดือน ผมก็ยังทำใจไม่ได้เลย ทุกวันนี้ ก็ได้แต่โทษตัวเอง ว่า ....ผิดที่เราทำให้เธอหยุดที่เราไม่ได้
แต่ที่ปวดใจที่สุดก็คือ เธอกับผม เลิกกันในวันครบรอบ
ผมก็อาจไม่ดี แต่ผมก็อยากทราบทำไมไม่บอกกัน แล้วให้เปลี่ยนละ คนเรามันไม่มีอะไรที่ดีหมดหรอกผมเข้าใจ