ผมเป็นพนักงานบริษัท แต่ผมดันมีความรักกับเพื่อนพนักงานผู้ชายด้วยกัน แต่น้องพนักงานคนนี่เข้ามาทำงานที่ผมทำงานได้ 3 ปี แล้วครับ
ผมชอบน้องเขาตั้งแต่ปีแรกเลยครับ จนถึงตอนนี่ผมก็ยังรักเขาอยู่ครับ ความรักของผมก็เป็นการดูแลน้องเขานี่ละครับ ซื้อข้าวเที่ยงให้น้องทานทุกวันเลยครับ
ผมทำแบบนี่ตลอด 3 ปี ค่อยดูแลน้องเขา บริการน้องเขาเป็นนอย่างดีเลยครับ น้องกับผมเคยไปเที่ยวภาคเหนื่อด้วยกัน นอนห้องเดียวกัน ได้ไปเที่ยวเกาะเสม็ดด้วยกัน เราก็นอนห้องเดียวกันอีก ปัญหามันไม่ได้อยุ่ตรงนั้นครับ ด้วยรูปร่างน้องเป็นผู้ชายตัวเล็ก แล้วก็เหมื่อนกว่าผมมาก เราทำงานด้วยกันตลอดเนื่องจากผมจะค่อยดูแลน้องตลอด มันทำให้ที่ทำงานมีการนินทากันแล้วเหมื่อนน้องจะเอาคำนินทาเหล่านั้นเก็บไปคิด ทำให้ระหว่างการทำงานน้องจะทำเหมื่อนผมไม่มีตัวตนทุกครั้งเวลาไปทำงานด้วยกัน หรือน้องก็จะเดินหนีผมไป หลายครั้งครับอยู่ๆน้องเขาก็ทำหน้าโมโหผมขึ้นมา ผมด้วยความที่ห่วงน้องเขาและแอบรักน้องเขาอยู่ ก็ทำให้ผมไม่มีความสุขเลยงะครับ ผมกับน้องทะเลาะกันอยู่กันประมาณ 3 ครั้ง ครั้งที่ 4 ผมก็บอกน้องเขาว่าเราทำแบบนี่ พี่ผิดอะไรหรือเปล่า พี่ไม่สามารถที่จะไปห้ามคำนินทาของพนักงานคนอื่นได้ เขาแซวเราแล้วจะให้พี่ทำอย่างไร เรารังเกียจพี่หรือเปล่า หลังจากครั้งนั้นผมก็ไม่ได้ทานข้าวกับน้องเขา อยู่มา 2 ถึง 3 วันน้องก็มาถามว่าทำไหมไม่ไปทานข้าวด้วยกัน ผมก็บอกกลับน้องว่า ผมไม่สามารถไปทานข้าวกับน้องได้เนื่องจากน้องรังเกียจผม แล้วเดี๋ยวมันเป็นประเด็น น้องก็จะมาโกรธผมอีก
ความรักที่ออกแบบไม่ได้มานานแล้วครับ
ผมชอบน้องเขาตั้งแต่ปีแรกเลยครับ จนถึงตอนนี่ผมก็ยังรักเขาอยู่ครับ ความรักของผมก็เป็นการดูแลน้องเขานี่ละครับ ซื้อข้าวเที่ยงให้น้องทานทุกวันเลยครับ
ผมทำแบบนี่ตลอด 3 ปี ค่อยดูแลน้องเขา บริการน้องเขาเป็นนอย่างดีเลยครับ น้องกับผมเคยไปเที่ยวภาคเหนื่อด้วยกัน นอนห้องเดียวกัน ได้ไปเที่ยวเกาะเสม็ดด้วยกัน เราก็นอนห้องเดียวกันอีก ปัญหามันไม่ได้อยุ่ตรงนั้นครับ ด้วยรูปร่างน้องเป็นผู้ชายตัวเล็ก แล้วก็เหมื่อนกว่าผมมาก เราทำงานด้วยกันตลอดเนื่องจากผมจะค่อยดูแลน้องตลอด มันทำให้ที่ทำงานมีการนินทากันแล้วเหมื่อนน้องจะเอาคำนินทาเหล่านั้นเก็บไปคิด ทำให้ระหว่างการทำงานน้องจะทำเหมื่อนผมไม่มีตัวตนทุกครั้งเวลาไปทำงานด้วยกัน หรือน้องก็จะเดินหนีผมไป หลายครั้งครับอยู่ๆน้องเขาก็ทำหน้าโมโหผมขึ้นมา ผมด้วยความที่ห่วงน้องเขาและแอบรักน้องเขาอยู่ ก็ทำให้ผมไม่มีความสุขเลยงะครับ ผมกับน้องทะเลาะกันอยู่กันประมาณ 3 ครั้ง ครั้งที่ 4 ผมก็บอกน้องเขาว่าเราทำแบบนี่ พี่ผิดอะไรหรือเปล่า พี่ไม่สามารถที่จะไปห้ามคำนินทาของพนักงานคนอื่นได้ เขาแซวเราแล้วจะให้พี่ทำอย่างไร เรารังเกียจพี่หรือเปล่า หลังจากครั้งนั้นผมก็ไม่ได้ทานข้าวกับน้องเขา อยู่มา 2 ถึง 3 วันน้องก็มาถามว่าทำไหมไม่ไปทานข้าวด้วยกัน ผมก็บอกกลับน้องว่า ผมไม่สามารถไปทานข้าวกับน้องได้เนื่องจากน้องรังเกียจผม แล้วเดี๋ยวมันเป็นประเด็น น้องก็จะมาโกรธผมอีก